Marktordening en consumentenbescherming

Minister Herbert: Goed. Eigenlijk was het heel overzichtelijk wat daarin door de commissie opgeworpen is. Ik merk dat er op dat punt verschillende meningen zijn. Wat is nou wel en niet goed als het gaat om de rol die de overheid inneemt in aanbestedingen? U kunt zich vast voorstellen dat ik hier in mijn vorige werkomgeving elke dag mee te maken had. Dat was in de bouwsector, die bijna alleen maar werkt in aanbestedingen. Ik heb daarmee een persoonlijke opvatting over wat er goed is qua aanbestedingen of wat misschien nog iets beter kan. Als het gaat over true pricing of het meenemen van andere kenmerken dan alleen maar de prijs, heb ik de volgende opvatting, die ik meeneem in mijn rol als minister. Het is wel degelijk goed om bij aanbestedingen te bekijken of er maatschappelijke doelen gehaald moeten worden naast alleen maar het halen van een laagste prijs. Dat is zo omdat er soms maatschappelijke kosten ontstaan als je de maatschappelijke meerwaarde niet meeneemt in de aanbestedingen; volgens mij werd dat ook zo verwoord door meneer Van der Lee. Als je als overheid inkoopt, vind ik dat je daar verantwoord mee om moet gaan. Dat is mijn opvatting daarover. Overigens vind ik wel dat aanbestedende diensten daar hun keuzes in moeten kunnen maken. Daarom zal ik er bijvoorbeeld niet voor kiezen om het true pricing-mechanisme op te leggen. Wel zal ik er alles aan doen om ervoor te zorgen dat aanbestedende diensten weten hoe ze hier gebruik van kunnen maken als het passend is bij de opgave die zij hebben. Stel dat je wilt verduurzamen in de betonketen. Dan zul je een aantal projecten moeten aanwijzen in de grote ruimtelijke omgeving waarvan je zegt: daar gaan we eens expliciet naar vragen. Anders gaat het nooit lukken om te verduurzamen in die keten. Daarmee haal je uiteindelijk je andere doelen niet. Denk aan de klimaatdoelen, die er nu eenmaal ook zijn.