het eindverslag van de informateur

Brontekst

De heer Bontenbal (CDA): Voorzitter. Allereerst wil ik de heer Buma bedanken voor zijn begeleiding de afgelopen weken en de prachtige gemeente Leeuwarden voor het tijdelijk uitlenen van haar burgemeester. Met straffe hand en een dosis humor heeft hij ons geholpen om de opdracht die de Tweede Kamer ons heeft gegeven uit te voeren. Hoewel het ons als CDA-onderhandelaars helaas niet gelukt is om het verplichte aanleren van het Wilhelmus op de basisschool een plek te geven in onze positieve agenda, zijn we blij met het resultaat. De informateur heeft ons niet alleen gestimuleerd knopen door te hakken en met andere partijen in gesprek te gaan, maar ook om steeds kritisch te kijken naar de uitvoerbaarheid van onze plannen, want burgemeesters weten maar al te goed hoe vervelend het is om slecht beleid vanuit Den Haag te moeten uitvoeren. De opdracht van de verkenner, de heer Koolmees, was helder: D66 en het CDA moesten aan de slag met een positieve en ambitieuze agenda om op een aantal thema's doorbraken te realiseren. Ik wil de D66-collega's Jetten en Paternotte bedanken voor de constructieve gesprekken. Vanaf het begin was er aan beide kanten de bereidheid om naar elkaar te luisteren, argumenten uit te wisselen en te zoeken naar oplossingen die Nederland sterker en weerbaar maken. De agenda die we met elkaar hebben geschreven, kan een deel van het antwoord zijn op de vraag hoe we Nederland uit de impasse halen. Voorzitter. In zijn verslag adviseert de informateur om met drie partijen verder te praten: D66, de VVD en het CDA. De opdracht is om tot een akkoord te komen en daarbij te onderzoeken welke samenwerking met andere partijen mogelijk is. Het CDA gaat graag met die opdracht aan de slag. Tegelijkertijd maakt de uitslag dat het kabinet, welk kabinet er ook komt, op zoek zal moeten gaan naar meerderheden in de Tweede Kamer en de Eerste Kamer. De noodzakelijke hervormingen op de vijf thema's die door de Kamer als opdracht zijn meegegeven en in onze agenda zijn uitgewerkt, zullen stuk voor stuk met wetgeving door beide Kamers geloodst moeten worden. Dat vraagt dus om samenwerking. Samenwerking is een opdracht voor ons allemaal, klein of groot, coalitie of oppositie, Tweede Kamer of Eerste Kamer. Dat vraagt om een andere politieke cultuur, een cultuur waarin het parlement niet alleen een strijdtoneel is van coalitie tegenover oppositie. Niemand kan een ander dwingen tot samenwerking. We kunnen als partij alleen zelf die eerste stap zetten. Het CDA is daartoe bereid en heeft de afgelopen twee jaar ook als kleine oppositiepartij laten zien dat samenwerken en daardoor resultaten bereiken mogelijk is. De samenleving waardeert dat ook. Deze houding van constructieve samenwerking willen we ook de komende jaren laten zien. Voorzitter, …

Versie 61e60a6df40b07ba6111999e8cee22ee79d3dacf1f7d7712d61b87f30a380d45 · Officiële bron.