Caribisch Nederland VWS

Brontekst

Mevrouw Van Meetelen (PVV): Dank u, voorzitter. Allereerst wil ik mij aansluiten bij alle voorgaande sprekers en mijn dank uitspreken voor de ontvangst op de eilanden. Aangezien er kleine anekdotes worden gedeeld, kan ik zeggen dat ik na het landen op Saba een stuk van mijn vliegangst ben kwijtgeraakt. Ik dacht dat mijn ziel mij verlaten had, maar ik zit hier nu toch nog en heb ervan geleerd. Voorzitter. Bonaire, Saba en Sint-Eustatius zijn onderdeel van Nederland. Inwoners hebben recht op goede zorg, veiligheid en bescherming. Maar dat betekent niet dat Den Haag eindeloos geld moet blijven overmaken zonder harde voorwaarden, meetbare resultaten en consequenties als het niet lukt of misgaat. We lezen over plannen, programma's, samenwerkingsverbanden en verbetertrajecten. Er wordt versterkt, geïnvesteerd en doorontwikkeld. Maar eigenlijk stelt de PVV een veel simpelere vraag: wat heeft dat geld uiteindelijk concreet opgeleverd? Wat zijn de meetbare doelen? Wie is er verantwoordelijk wanneer die niet worden gehaald? En blijft het geld dan gewoon stromen? Dat betekent niet dat we automatisch alles afserveren, maar als dingen niet werken, moet je op een gegeven moment gewoon zeggen: "Gaat dit nog wel goed en wat gaan we ermee doen? Gaan we stoppen, ja of nee?" Voorzitter. Kijk naar de medische uitzendingen. De Nationale ombudsman constateerde in maart 2026 opnieuw dat patiënten onvoldoende worden geïnformeerd, dat er te weinig rekening wordt gehouden met hun behoeften en dat zelfs de klachtenprocedure niet goed functioneert. Dit werd opnieuw geconstateerd na jaren aandacht voor precies dezelfde problemen; dit was dus niet de eerste keer. Daar komt nog een merkwaardige tegenstelling bij: artsen uit Colombia mogen niet zonder meer in Caribisch Nederland werken, omdat zij niet automatisch voldoen aan de Nederlandse eisen voor bevoegdheid en kwaliteit. Tegelijkertijd worden Nederlandse patiënten wel naar Colombia gevlogen om daar door artsen te worden behandeld. Kan de minister uitleggen hoe zij dat met elkaar rijmt? Als er kennelijk voldoende reden is om vraagtekens te zetten bij de inzet van deze artsen binnen het Nederlands zorgstelsel, op basis waarvan kan de minister dan garanderen dat de zorg in Colombia waarnaar de Nederlandse patiënten worden uitgezonden, wél aan het vereiste kwaliteits- en veiligheidsniveau voldoet? Voorzitter. Hoe is de aansprakelijkheid eigenlijk geregeld wanneer een patiënt naar een door Nederland gecontracteerd ziekenhuis in Colombia wordt gestuurd en daar door een medische fout schade oploopt? Moet die patiënt vervolgens zelf in Colombia zijn recht zien te halen? Patiënten klagen al lange tijd dat zij verplicht en zonder alternatief naar een Colombiaanse kliniek worden verwezen. Zij vinden het onaanvaardbaar dat Nederlandse instanties vervolgens geen verantwoordelijkheid zouden dragen voor wat daar gebeurt. Graag een reactie. Voorzitter. Ook bij huiselijk geweld zien we ondertussen een overheid die blijft praten over protocollen en wettelijke voorbereidingen, terwijl slachtoffers behoefte hebben aan één ding: een overheid die handelt. Ook lokaal, zeg ik erbij; dit gebeurt niet alleen hier in Nederland. Wanneer houdt het praten op en begint het uitvoeren? Wanneer wordt die wettelijke grondslag geregeld? Voorzitter. Ik heb nog een voorbeeld: Stichting Project op Bonaire. Er zijn ernstige tekortkomingen, er lopen verbetertrajecten en de stichting is onder verscherpt toezicht gesteld. Van de 29 getoetste normen werden er 18 niet volledig nageleefd. Tegelijkertijd was de financiële verantwoording niet op orde. Volgens de beleidsregels kon de subsidie met ten minste 20% worden gekort, maar uiteindelijk werd slechts 3% gekort vanwege de continuïteit van de zorg. Hoe staat het hier nu mee? Is dit inmiddels verbeterd en, zo niet, wat voor consequenties verbindt de minister hier dan aan? We zien hier namelijk het probleem in een notendop. Als normen niet worden gehaald, afspraken onvoldoende resultaat opleveren en financiële verantwoording tekortschiet, maar het geld toch blijft stromen, zijn voorwaarden geen voorwaarden meer en sancties geen sancties. Waar blijven we dan? Voor de PVV is het simpel: wie belastinggeld ontvangt, moet aantoonbaar leveren. Stel vooraf meetbare doelen, leg vast wie verantwoordelijk is en verbind er consequenties aan als doelen niet worden gehaald. Anders gaat de geldkraan gewoon dicht. Voor de PPV is dat uiteindelijk … Sorry, ik ben even in de war met mijn zin. Ik heb nog twee zinnen. Voor de PVV betekent dat in ieder geval: geen nieuwe internationale verdragen en verplichtingen waarmee Nederland zichzelf opnieuw financieel vastlegt. Kan de minister bevestigen dat zij voortaan ook daadwerkelijk bereid is financiële consequenties te verbinden aan beleid dat faalt? Dank u wel.

Versie 925d22d52d49eb239709bbb361b34dcf87687cadc26b8f130b7d497ebe9d6969 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.