Jeugdcriminaliteit

De heer Bikkers (VVD): Dit onderwerp leidt heel snel tot politiek, dus het is goed dat u ons daarop wijst, voorzitter. Ik zou ook zeggen: hou ons scherp op het moment dat we die grens toch overgaan. Dank aan de sprekers voor hun verhaal en voor hun komst. Ik denk dat het zeer waardevol is om het verhaal op deze manier te horen. Laat ik van voor af aan beginnen, en ik hoop dat we nog een paar rondjes krijgen. Ik begin dus bij de trends in jeugdcriminaliteit. Ik denk dat u terecht zegt: wij zien een dalende trend en tegelijkertijd voelt dat in de samenleving niet zo. Ik merk het zelf ook dagelijks. Als ik ergens met mijn zoon van 14 loop en een aantal jongeren wil aanspreken die zich misdragen, zegt hij: doe maar niet, want ik weet zeker dat ze een mes bij zich hebben. En als ik meeloop met de politie bij het preventief fouilleren, zie ik dat ook. Mijn vraag is of die jongeren voldoende in beeld zijn. We hebben het hier namelijk over criminaliteitscijfers, maar daar gaat ook iets achter schuil wat we niet weten, dus wat niet leidt tot criminaliteit. Mijn overtuiging is wel dat je, op het moment dat je een mes bij je draagt, ook bereid bent om dat te gebruiken. Dat zien we in de praktijk ook. Is daar dus een beeld van te schetsen?