Praktijkonderwijs en vmbo

Brontekst

Staatssecretaris Tielen: Het hangt er soms van af aan wie je het vraagt: vernieuwen we te veel, vernieuwen we te weinig, verbeteren we te veel, verbeteren we te weinig, verbeteren we te breed, verbeteren we te specifiek? Dat is voor een deel soms bijna een kwestie van smaak. Ik zal telkens het doel heel duidelijk voor ogen houden: wat is het allerbelangrijkste wat we met het onderwijs willen doen, wat komt daarbij en, vervolgens, wat is daarvoor nodig? Dat is het grote antwoord. Daaronder zit de vraag hoe we omgaan met vernieuwingen, met kennis en met experimenten. Experimenten zijn, denk ik, soms nodig om niet generiek al iets uit te rollen terwijl je nog niet voldoende weet of het daadwerkelijk effectief is. Met die profielen van het vmbo zijn bijvoorbeeld 50 scholen aan de slag. Daarvoor geven we ook even tijd: twee jaar om dat inzichtelijk te krijgen voordat we allemaal dingen landelijk gaan voorschrijven. Dat is dus ook gewoon een kwestie van de maat zoeken en daarnaast van wel afgaan op beschikbare wetenschappelijke kennis. Daarom verwijs ik af en toe toch gewoon naar aanbevelingen van bijvoorbeeld een Stichting Cito; die noem ik maar eventjes. Ik kan proberen slimmer te zijn, maar volgens mij is dat niet mijn doel. Mijn doel is inderdaad om met het doel voor ogen samen met de betrokken organisaties op basis van kennis ambitieus maar wel — hoe noem je dat? — behapbaar verbeteringen in te zetten.

Versie 2bbeb8f285d4d7ca78103ec928785e3eeb29828e154a6abdb57209c4792e98fe · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.