Tbs

Brontekst

Staatssecretaris Van Bruggen: Ik had aangegeven in de tweede termijn terug te komen op de vraag van mevrouw Straatman over de vervanging van het Ifzo-systeem. Daar zal ik dus mee beginnen. Wat is de stand van zaken? Het is niet nodig om het systeem in z'n geheel te vervangen. Het systeem wordt verbeterd. Het systeem is namelijk nog niet aan het eind van z'n levenscyclus. De applicatie vervangen is nu dus gewoon niet nodig. Het is niet per se een geldkwestie, maar het is niet nodig. Als alle ketenpartners daar klaar voor zijn, volgt er aan het eind van het jaar een nieuwe release van Ifzo. Voor de verbetering van het systeem is inmiddels het project Digitalisering forensischezorgketen gestart, waarin DJI samen met 3RO en de zorgaanbieders samenwerkt. Het integraal vervangen van het systeem kost heel veel tijd, terwijl juist het stapsgewijs verbeteren eerder tot resultaten leidt. Zo hebben we dat dus nu ingericht. Dan kom ik bij de vragen die de heer Sneller in de tweede termijn stelde over het landelijk plan. Hoe zorg je dat die samenhang er is? Het belangrijkste vind ik dat we aan de slag zijn met het Actieplan gevangenissen. De effecten die dat actieplan op de forensische zorg en het tbs-systeem gaat hebben, zul je daarin moeten vinden. Ik zie tegelijkertijd natuurlijk dat dat langer dan een maand duurt en dat dat dus onvoldoende gaat zijn om op korte termijn stappen te zetten. Op de korte termijn heb ik het dus juist ook over die aanvullende maatregelen — dat zijn die zes maatregelen die ik al noemde — waarmee we juist vanuit de forensische zorg stappen kunnen zetten. Een overkoepelend plan lijkt mij voorbarig. Tegelijkertijd wil ik natuurlijk wel zeggen dat we binnen de forensische zorg weer aanvullende maatregelen zullen moeten treffen als we richting en na de zomer zien dat de effecten van het Actieplan gevangenissen niet zichtbaarder worden. De communicerende vaten moeten dus eigenlijk steeds heel goed met elkaar in evenwicht blijven; ze staan nu allebei onder water. Mijn hoop is natuurlijk dat we met het Actieplan gevangenissen en de maatregelen die ik in de voortgangsbrief noem, al forse stappen kunnen zetten. Als dat te weinig is, dan moeten we daar weer op anticiperen. De tweede vraag, en ook een terecht punt, ging over het "onderzoek blauw", zoals ik het maar even noem. Dat onderzoek gaat over het nimby-effect en het draagvlak. Hoe zorgen we ervoor dat we dat goed in beeld krijgen en houden? Gaan we nog iets extra's doen, naast al die reguliere bezoeken die we nu met wethouders, burgemeesters en lokale ambtsdragers voeren, om juist dat draagvlak in de regio goed te kunnen borgen? Er komt een opvolging van dat rapport. Die gesprekken vinden dus inderdaad regulier plaats. Ook voor onszelf zitten daar leerpunten in, bijvoorbeeld kijken of we andersoortige gesprekken moeten voeren. Zijn we nu altijd op zoek naar — ik zeg maar even wat — de wethouder sociaal domein, terwijl we eigenlijk bij de burgemeester moeten zijn voor de veiligheid? Het gaat dus om hele praktische dingen. Hoe kunnen we nou zorgen dat we de goede gesprekken voeren? Je kunt niet de hele dag overal zijn, dus we moeten ook in onze landelijke keuze goed kijken naar welke gesprekken we waar en op welk moment voeren. Die opvolging komt nog vanuit dat "rapport blauw". Weet dat dat voor ons een belangrijk punt is. Dan de vraag van mevrouw Abdi over het zorgen voor tempo en over het vinden van de samenhang met VWS wat betreft alle vraagstukken die hieraan raken. Dat komt samen in de werkagenda. De aansluiting tussen forensische en reguliere zorg hebben we vormgegeven in de werkagenda. Dat geldt dus ook voor onze visie op hoe we veranderingen binnen de samenwerking tussen VWS en Justitie en Veiligheid voor ons zien. Tegelijkertijd kan ik daar niet alleen op anticiperen in de voortgangsbrief over de forensische zorg. Dat moet ik ook samen met mijn collega VWS oppakken in de voortgangsbrief werkagenda aansluiting forensische zorg. Volgens mij — dit zeg ik even uit mijn hoofd — staat die brief ook aan het eind van het jaar gepland. Wij stemmen onderling ook af wat daar in de tussenliggende periode allemaal voor nodig is. Dan de vraag van de heer Ellian over vreemdelingen in tbs. Dat is een herkenbaar vraagstuk. Zo lang u er al mee stoeit, stoei ik er ook al ongeveer mee. Ik ben er ook over in gesprek met mijn collega van Asiel en Migratie. Het is een ongelofelijk complex vraagstuk. De oplossing is niet eenvoudig. Tegelijkertijd moeten we daar wel iets mee doen, al zou het alleen al gaan over humaan opvangbeleid. Die mensen zijn uiteindelijk in een tbs-systeem terechtgekomen, omdat ze een delict hebben gepleegd en er in ieder geval bij een deel van hen een stoornis is vastgesteld. We gaan die mensen dus behandelen, maar we geven ze geen perspectief op uiteindelijk weer uitstromen of op het maken van een verlofbeweging; dat is iets wat ik me zeer aantrek. We moeten daar dus juist in de gesprekken met Asiel en Migratie ook stappen in kunnen zetten, maar we zitten klem. Weet dat dit voor mij dus een actueel onderwerp is.

Versie 075f97ef4a718d96ab1c0fda0f81e944c5ad523a1583d2a5c3064f9a242d6330 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.