Herstel Groningen

Mevrouw Den Hollander (VVD): Dank, voorzitter. Het is frustrerend, ergerniswekkend en om verdrietig van te worden: de ellendig lange procedures, de onzekerheid, de continue onduidelijkheid, de onverklaarbare verschillen en het foutenfestijn waar bewoners van Groningen en Noord-Drenthe doorheen moeten bij de afwikkeling van schademeldingen. De versterkingsoperatie is bovendien vreselijk. Ik zie gelukkig ook dat vrijwel alle partijen, waaronder deze minister, wel de ambitie hebben om zo snel mogelijk de huidige problemen op te lossen, maar zover zijn we nog niet. Er is een aanzienlijk bedrag gereserveerd voor schadeherstel, maar tegelijkertijd zien we dat er nog steeds voor veel te veel inwoners geen einde lijkt te komen aan het herstel van schade of de versterking van hun woning. Dit zou wat mij betreft centraal moeten staan in dit debat. Is hiervoor een duidelijke oorzaak of veroorzaker aan te wijzen? Nee, helaas niet, want dan zou een oplossing eenvoudig kunnen zijn. Bij dit dossier lijkt wel gewoon alles mis te gaan wat er mis kan gaan voor inwoners. De strijd wordt te vaak gevoerd in de rechtbank, terwijl de inzet gericht zou moeten zijn op de mensen die al zo lang wachten. Voorzitter. Ik wil vandaag vooral stilstaan bij de versterkingsoperatie. Er zijn veel voorbeelden te noemen en als Kamerleden worden we regelmatig benaderd door inwoners die hun zorgen of ergernissen bij ons neerleggen. Ik citeer een meneer uit Appingedam, die vertelt over de jarenlange problemen in de wijk die zichzelf het "vergeten hoekje" noemt: "Het uiteindelijke tijdpad vanaf 2015 tot terugkeer naar de nieuwe woning is toch onmenselijk lang? Het huidige conflict, de gecreëerde verdeeldheid en de oneerlijke torenhoge selectieve vergoedingen in een wijk: het is niet meer uit te leggen." Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen. Een inwoner uit Ten Post komt met de vraag of het na ruim tien jaar voortdurende verbetering van de versterkingsoperatie niet eens tijd wordt om ook eens onafhankelijk te onderzoeken of een eenvoudiger uitvoeringsmodel op onderdelen beter kan functioneren. Hij vervolgt: "Een mogelijke manier om die vraag te onderzoeken is een vergelijking tussen het bestaande uitvoeringsmodel en een model dat begint met één eigenaar, één woning en één veiligheidsopgave, en deskundige ondersteuning en publieke waarborgen heeft. In zo'n model kan de eigenaar opdrachtgever zijn van de versterking van zijn eigen woning, ondersteund door een onafhankelijke architect of bouwkundig hoofdadviseur. De overheid blijft verantwoordelijk voor financiering, veiligheidsnormen, onafhankelijke toetsing, rechtsbescherming en verantwoording over publieke middelen." Mijn vraag aan de minister is daarom: is de minister bereid om onafhankelijk te laten onderzoeken welk deel van de complexiteit in de versterkingsoperatie technisch en juridisch noodzakelijk is en welk deel voortkomt uit de wijze waarop het proces is georganiseerd en daarbij ook een alternatief model vanuit eigenaar en woning te betrekken? Tot nog toe heeft de VVD zelf ook altijd gepleit voor het niet-wijzigen van bestaande systemen en methodieken, omdat er voor het oplossen van veel problematiek gewoon rust nodig is in de operatie; rust in de uitvoering zonder hier als Kamer weer een stelselwijziging door te voeren. Ook de Groninger Bodem Beweging roept hiertoe op. De vraag naar een onderzoek waarin in beeld wordt gebracht waar de complexiteit werkelijk vandaan komt en het opstarten van een pilot met een sterk vereenvoudigd model, hoeven de benodigde rust in de operatie echter niet te verstoren maar kunnen wel mogelijkheden scheppen voor een betere aanpak in de toekomst. We zijn er tenslotte nog lang niet.