Bonaire, Sint-Eustatius en Saba

Brontekst

Staatssecretaris Van der Burg: Voorzitter. Ik zou bijna willen zeggen: wie is er niet begonnen over de strategische voorraden? Van de mensen aan de overkant, is volgens mij iedereen daarover begonnen. Er is sprake van een enorme kwetsbaarheid. Daar ga ik niet omheen draaien. In Nederland hebben niet alle gemeenten een voorraad op allerlei niveaus. Onze kerosine ligt in Amsterdam en onze benzine in Rotterdam, maar daarmee kun je wel heel Nederland bedienen. Je kunt dat op Saba of Statia niet inrichten op de manier waarop je dat in Nederland kan doen, waarbij je in de buurt zit van grote terminals. Wij halen water gewoon uit de grond en hoeven het "alleen maar te zuiveren". Daar moet water letterlijk gemaakt worden. Er zijn dus grote verschillen met de situatie in Nederland. Brandstof is op dit moment een heel belangrijke. Brandstof is niet alleen noodzakelijk in het kader van energievoorziening, maar het water wordt ook gemaakt met behulp van brandstof. De brandstofvoorziening is dus de allerbelangrijkste. Wij zien op dit moment geen acute risico's als het gaat om de brandstofcomponent. Daarmee kunnen ze het water op de eilanden produceren. Bij voedsel zien we iets heel anders. Vers voedsel is een probleem. Op Saba en Statia — ik moet ook hier weer een onderscheid maken tussen Saba, Statia en Bonaire — komt één keer in de week de boot met vers voedsel. Even heel praktisch: dat betekent dat je op de dag van of de dag na de boot verser voedsel hebt dan op de dag voor de boot. Dat is een aandachtspunt. Een van de dingen die we daarvoor doen, is het volgende. U weet dat we investeren in de haven op Saba. Daar kunnen dan ook koelcontainers komen. Als die koelcontainers er zijn, kun je alweer meer doen met het opslaan van vers voedsel. We kijken ook naar de terminalsituatie op Bonaire. Dat is een nadrukkelijke wens van Bonaire, die ook is ingebracht op die conferentie op Aruba. We kijken naar de mogelijkheid om naast Aruba en Curaçao ook Bonaire beter op te nemen in de routering van schepen. De bevoorradingsmogelijkheden nemen daarmee toe. Die voorraden zijn in eerste instantie een verantwoordelijkheid van de drie openbare lichamen zelf, maar als het gaat om drinkwater moet dat altijd in samenspraak gaan met IenW, als het gaat om brandstof met EZK, als het gaat om voedsel met LVVN en als het gaat om medicatie met VWS. We pakken dat dus nadrukkelijk op. "We" zijn dan de vijf ministeries, dus niet alleen die vier ministeries, maar zeker ook BZK als coördinerend ministerie. Ik onderschrijf in ieder geval de aanbeveling van de Algemene Rekenkamer dat daar meer voor nodig is. Ik noemde net de vijf ministeries die hierbij betrokken zijn. Het belangrijkste ministerie is — ik wilde zeggen "formeel gezien", maar dat klinkt alsof het materieel niks doet — wellicht nog JenV, want die is crisisverantwoordelijke als het gaat om de BES. Wij moeten dus met z'n zessen zorgen dat dat goed gaat. Ik zie de heer Van den Brink met zijn hoofd schudden in de zin van: nou, Van der Burg, dat is weinig bevredigend. Daarmee lok ik een interruptie uit en dat moet ik niet doen.

Versie 95eed84c2b287f74ac895c239d65f2ea66a6c8cdfa2f1692a25f9953e164ff14 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.