Voortgang klimaatbeleid

Brontekst

De heer Kops (PVV): Dank u wel, voorzitter. Dit debat heet "Voortgang klimaatbeleid". Eigenlijk is er vrij weinig voortgang te melden. Dat is zo'n beetje de conclusie. De klimaatdoelen worden namelijk niet gehaald, hoogstwaarschijnlijk althans. Eerlijk gezegd, dat kan ons niet zo heel veel schelen. Wij hadden zelfs smakelijk kunnen lachen om dit amateurisme, ware het niet dat het peperduur amateurisme is. Er worden miljarden en miljarden, met tientallen tegelijk, aan verkwanseld. Dat vinden wij wel heel erg. Voorzitter. Om even wat te noemen: elk jaar opnieuw worden er miljarden beschikbaar gesteld voor subsidies voor duurzame energie. Volgend jaar is er opnieuw een openstellingsbudget van 8 miljard. Ik heb vanmorgen nog even gekeken op de website van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland. Als je daarvan alle verplichtingenbudgetten van 2018 tot en met 2024 optelt, kom je op ruim 58 miljard. Dat zeg ik om maar even aan te geven dat het hier echt om enorme bedrage gaat. Voorzitter. Wat lezen we dan in de begroting voor volgend jaar? Dat spant helemaal de kroon. Er komt eind 2026 een routekaart voor meer windenergie op zee: "Het coalitieakkoord ambieert een totaal van 40 gigawatt te realiseren. Voor dit doel is 60 miljard euro vrijgemaakt." Het staat er echt: 60 miljard euro. Met het allergrootste gemak, alsof het niets is. Waarom eigenlijk? De bedoeling van klimaatbeleid is primair het terugdringen van de CO2-uitstoot. In eerdere debatten heeft de PVV vaak gezegd dat Nederland verantwoordelijk is voor slechts 0,35% van de totaal wereldwijde uitstoot. Later heb ik gezegd dat het 0,32% is. Excuses, ik moet opnieuw een correctie aanbrengen, want inmiddels is het 0,3%. Het is dus alleen maar minder geworden. Hoe dan ook, het is en blijft gerommel in de marge, totaal verwaarloosbaar. Wat Nederland in één heel jaar uitstoot, stoot een land als China uit in minder dan vier dagen. Daaraan wordt dus gruwelijk veel geld verspild. Ondanks dat, ondanks dat gruwelijk vele geld, worden de klimaatdoelen dus, zoals gezegd, niet eens gehaald. De minister erkent dat het heel erg lastig wordt, maar heeft wel nu al heel fanatiek laten weten in het voorjaar met aanvullend klimaatbeleid te komen. Nog meer dus. Zeg nu zelf: als je met de auto met hoge snelheid op een muur afrijdt, wat doe je dan: extra gas bijgeven of vol in de ankers gaan? Dat laatste natuurlijk. Dat is niet wat de minister nu doet. Zij blijft vol gas geven op de heilloze weg van onhaalbaar klimaatbeleid. Het zijn totaal verkeerde prioriteiten. De minister kan namelijk eigenlijk veel beter zo fanatiek reageren als het gaat om de torenhoge energierekening, namelijk door die rekening voor huishoudens te dempen. Maar nee, niks van dat al. Geen cent kan ervanaf, want huishoudens gaan volgend jaar gewoon nog meer betalen. Het enige wat huishoudens van deze minister krijgen, is een doorverwijzing naar het Noodfonds Energie. Wat lazen we daar gisteren over? Dat fonds wordt niet dit jaar nog, zoals eigenlijk beloofd, maar pas volgend jaar opengesteld. Als een aanvraag is goedgekeurd, duurt het gemiddeld vier tot zes weken tot mensen het geld daadwerkelijk hebben. Dat betekent dat als mensen heel snel zo'n aanvraag doen, ze op z'n vroegst ergens in februari volgend jaar hun geld hebben. Er worden in de brief allerlei redenen opgesomd voor waarom uitstel een goed idee zou zijn, alsof mensen hier blij en dankbaar voor zouden moeten zijn. Wat hebben zij daaraan als zij in de tussentijd, nu al, die rekening niet meer kunnen betalen? Wat gaat de minister de komende maanden voor hen doen? Bovendien zijn er huishoudens in verborgen energiearmoede, die uit angst voor de kosten de kachel überhaupt niet meer durven aanzetten en daardoor niet voor dat noodfonds in aanmerking komen. Dat is natuurlijk absurd, de omgekeerde wereld. Klopt het dat hier nog altijd geen oplossing voor is? Zo ja, hoe wordt dat dan wel opgelost? Even resumerend: de energierekening is dus gestegen en gestegen, er zijn ruim 500.000 huishoudens in energiearmoede en die rekening gaat volgend jaar niet omlaag maar verder omhoog, door beleid. Mensen moeten dan maar aankloppen bij het noodfonds, dat alleen maar aantoont dat de energielasten voor heel huishoudens structureel te hoog zijn en dat niet nu maar pas volgend jaar opengesteld wordt. Huishoudens in verborgen energiearmoede komen er niet eens voor in aanmerking. Maar 60 miljard voor windenergie, zoals dat in de begroting staat, is blijkbaar geen probleem en moet kunnen. Dat is de wereld op z'n kop.

Versie 658776704972f633d6b00f12b8c992e1eabf3bcd08c70d0f4a8689a0e56b4b1a · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.