Kansspelen

Brontekst

Mevrouw Keijzer (Lid Keijzer): Dank u wel, voorzitter. Voor mij geldt ook dat ik uit een ander debat kom en op een gegeven moment weer terug wil, maar ik vond dit een dermate belangrijk onderwerp dat ik dacht: ik ga mijn tijd en aandacht verdelen. Voorzitter. Om te beginnen: het progressief-liberale denken maakt meer kapot dan je lief is. Ik was erbij toen er in 2012 onderhandeld werd voor het kabinet-Rutte III, waarbij uiteindelijk ... Rutte II, meneer Mohandis? Rutte III, volgens mij. Ja, Rutte III. Rutte II, mevrouw Bikker? Nee, volgens mij is het in Rutte III in wetgeving ... Ja, ik ben niet helemaal op mijn achterhoofd gevallen. Niet recent, in ieder geval. Dit kwam toen ook in het regeerakkoord terecht, met de gedachte dat het goed zou komen als we het gingen reguleren. Hetzelfde geldt voor prostitutie en voor drugs; die discussie hebben we nu ook weer, op dit moment. Uit alles wat je hier zo voorbij hoort komen, blijkt dat dat niet het geval is. Het wordt misschien zelfs wel erger. Datzelfde progressief-liberale denken zie je ook op een andere plek. Dat betreft loterijen waarbij je via je inleg meedoet aan goede doelen. Dat voelt goed, want je legt iets in en dan doe je mee aan een goed doel. Alleen, je gaat vervolgens niet over welk goed doel dat is. Dat is mijn eerste punt. Als speler betaal je wel, maar je hebt niets te zeggen over waar het aan besteed wordt. En dat in de huidige tijd waarin alles gaat over inspraak, eigenaarschap en zeggenschap. Als iemand bewust wil bijdragen aan zorg, sport of ontwikkelingshulp, moet dat natuurlijk kunnen. Maar als iemand niet wil meebetalen aan activistische lobbyclubs, moet die keuze er ook zijn. Daarom wil ik vandaag een pleidooi houden, dat neerkomt op het volgende. Voer geoormerkt spelen in. Laat mensen vooraf kiezen waar hun inleg, hun geld, naartoe gaat. Op die manier gaat het niet naar een grote grabbelton waar bestuurders van die loterij achteraf het geld verdelen, maar is er echte keuzevrijheid voor de deelnemer. Dat is eerlijker, transparanter en simpelweg democratischer. Ten tweede: wat is nou eigenlijk een goed doel? Alles heet tegenwoordig "maatschappelijk" en "een goed doel", maar er zit een wereld van verschil tussen zorg verlenen, vrijwilligerswerk ondersteunen of activistische lobby's, campagnes, politieke druk en inleggeld van burgers dat vervolgens gebruikt wordt om te procederen tegen een overheid die de belangen van de meerderheid wil nastreven, of bijvoorbeeld boeren kapotmaakt, om maar eens een dwarsstraat te noemen. Voorzitter. Loterijgeld is dus vaak niet alleen bedoeld voor goede doelen, maar ook voor activisme. Dat moet stoppen. Dat kan ook stoppen, want loterijen draaien op vergunningen. De overheid stelt de regels, dus het is volkomen redelijk om ook eisen te stellen. Ik heb dus een aantal vragen aan de staatssecretaris. Erkent zij dat deelnemers, bijvoorbeeld van de Postcode Loterij, nu feitelijk geen invloed hebben op hun inleg? Wil zij daar iets aan doen? Erkent zij dat het huidige systeem lobby- en actiegroepen financiert onder het label "goed doel"? Is zij bereid geoormerkt spelen verplicht te maken? Is zij ook bereid de vergunningsvoorwaarden aan te scherpen, zodat loterijgeld niet langer naar politieke beïnvloeding gaat die haaks staat op wat de meerderheid van de kiezer bij verkiezingen uitspreekt? Dank u wel.

Versie c5530c914189185fcc077e181d1d416d0eb1cd60b10b7d1d7d91d2fbe35b70f9 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.