Armoede- en schuldenbeleid

Brontekst

Staatssecretaris Struycken: Dat laatste punt betreft de 50% betalingsverplichting. De wet voorziet in boek 7 van ons Burgerlijk Wetboek, artikel 26, lid 2, in een bepaling over die 50%. De wet zegt wat anders dan wat daarover in het debat en meer in het algemeen in de maatschappelijke discussie wordt gezegd. Daar gaat het in feite niet om achteraf betalen; daar gaat het over vooruitbetalen. In beginsel mogen koper en verkoper afspreken dat het volledige bedrag vooruitbetaald wordt voordat er geleverd wordt. Wat doet nu artikel 26 van boek 7? Dat bepaalt als het gaat om een consumentenkoop, dus als de koper de consument is, dat maximaal de helft bij vooruitbetaling mag worden geëist. Dus bij een consumentenkoop kunnen koper en verkoper niet afspreken dat het volledige bedrag vooruitbetaald moet worden, maar de wet zegt maximaal de helft. Dat is dus geen wettelijke basis voor de bevoegdheid om altijd 50% achteraf in rekening te brengen. Dit gaat meer over het reguleren van de mate waarin er vooruitbetaling kan worden gevraagd bij consumentenverkoop. De wet gaat er dan van uit dat maximaal 50% bij wijze van vooruitbetaling mag worden gevraagd. De andere 50% is dan betaalbaar ten tijde van de levering van de dienst of het product. Dus het gaat niet over betaling nadat de dienst of het product is geleverd. Dat behelst dat artikel. Als ik het goed begrijp, wordt die discussie middels Kamervragen voortgezet en dan zullen wij dit verder verduidelijken. Hier ligt dus geen wettelijke basis voor dit "buy now, pay later"-product besloten.

Versie f99dab0edf612945b85df59ee78fcbdb30040dc8c64d2c91caeacbbbf8d53813 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.