Mensenhandel en prostitutie

De heer Mohandis (GroenLinks-PvdA): Dank voor het antwoord. Het was een lang antwoord. Ik wil even terugkomen op mijn kernvraag. Dat is: hoe voorkomen … Ik denk dat de meeste partijen voor een eenduidige aanpak zijn. Het risico zit 'm in te veel eenzijdig kijken naar verboden. We zien in te veel landen die het hebben geprobeerd dat je het dan naar de illegaliteit duwt en dat het onduidelijk en diffuus wordt wat wel en niet mag. Ik ben er helemaal voor dat er eenduidigheid en duidelijkheid moet zijn, maar ik wil waken voor een soort naïviteit dat het er niet meer is als we het maar verbieden. Ik verwijt u dat niet, maar meer in het algemeen het debat. Er zijn best wat landen die het hebben verboden. Ik ga nu op het gevaar af dat ik nu allemaal landen ga noemen. Ik zou zeggen: googel ze even. Oost-Europa, Noord-Afrika … Ik kan genoeg landen noemen waar het op papier verboden is, maar het juist veel ingewikkelder is om het aan te pakken, omdat het ondergrondse zo groot is geworden dat het moeilijk handhaafbaar is. Ik ga dus een heel eind mee met eenduidigheid in wat wel en niet mag, en met alles wat erbij hoort toestaan, van een bankrekening tot en met. Die discussie hebben we ook gehad. Maar ik wil voorkomen dat we heel erg op een glijdende schaal komen door het in de Kamer alleen maar over een verbod te hebben en dan een soort land te worden waar het ondergronds niet meer te handhaven is. Dat is eigenlijk mijn angst als we te veel door de lens van verboden gaan kijken. Het klinkt ideaal, maar de praktijk is ingewikkeld.