Toegang tot het recht

Staatssecretaris Van Bruggen: Natuurlijk kijken we ook op die manier. Als dat op verschillende plekken de vorm kan zijn, kan dat heel interessant zijn. Daar kom ik richting het einde van het jaar graag op terug. Het belangrijkste is om te constateren dat er op sommige plekken al ontzettend veel gebeurt. Dan heet het wellicht niet "Huis van het Recht", maar dan hebben die gemeenten en die organisaties wel met elkaar besloten om ervoor te zorgen dat de toegang tot het recht op orde is en dan hebben ze dat georganiseerd met voldoende sociaal-juridische dienstverlening, voldoende sociaal advocaten om naar door te verwijzen en heel laagdrempelige hulp voor alle bevolkingsgroepen, waaronder bijvoorbeeld ook de vrouwen die daarin extra kwetsbaar kunnen zijn. Dat betekent niet dat we de komende periode die puzzel niet leggen. Als het al heel goed op orde is, wat betekent dat dan voor de plekken waar dat niet zo is? Zouden we het dáár dan bijvoorbeeld kunnen organiseren? Misschien heet het dan een "huis van herstel". We hebben heel veel beelden daarvan en die blijven we ook met elkaar delen. We hebben er rapporten over en we hebben de tussenrapportage van mevrouw Marijnissen gekregen. Een belangrijke aanbeveling daarin is een minimale ondergrens van wat nodig zou zijn. Ik weet ook dat de middelen niet onuitputtelijk zijn. Ik zou dus heel graag op basis van het eindrapport — daar is door een aantal Kamerleden ook aan gerefereerd — de conclusie willen trekken hoe we het op de best mogelijke manier zo gericht mogelijk kunnen inzetten in die regio's voor de rechtsgebieden waar het het meest knelt. Of het dan "Huis van het Recht" heet of een andere naam heeft, is voor mij dan ondergeschikt.