Wijziging van de begrotingsstaat voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingshulp voor het jaar 2026 (wijziging samenhangende met de Voorjaarsnota)

Brontekst

Minister Sjoerdsma: Dank voor die vraag. Dat is natuurlijk ook iets wat ik met eigen ogen heb gezien bij de grens bij Rafah. De benodigde hulp komt Gaza niet binnen. Er zijn chronische tekorten in Gaza aan bijna alles, van water, medicijnen, onderdak tot afleiding voor kinderen. Ik heb ook gezien dat cruciale hulp wordt geweigerd. Ik noem maar een paar voorbeelden. Dat een zuurstoffles wordt geweigerd, is schrijnend voor degene die zuurstof nodig heeft, maar daar kan ik nog iets van begrijpen. Het is een grote metalen buis. Ik kan wel voor me zien dat dat een veiligheidsrisico kan zijn met betrekking tot Hamas. Maar er lag bijvoorbeeld ook een plastic waterpurificatiesysteempje. Ja, het valt op geen enkele manier uit te leggen waarom dat er niet door gaat. Er lagen voetballen. Ja, je kan toch moeilijk betogen dat dat … Er lagen slaapzakken, medicijnkisten. Er werd mij verteld door de gouverneur van Noord-Sinaï, die daar ook de onderhandelingen met Israël doet, dat president Macron daar kort tevoren was geweest. Die had de Franse hulp zien staan en was daar gewoon … Nou, woedend over geweest; laat ik het maar zo zeggen. Datzelfde gevoel had ik ook. Dat is één. Twee. Dat betekent dat Israël op dit punt moet voldoen aan zijn verplichtingen onder het internationaal recht. Er moet gewoon ongehinderd humanitaire noodhulp dat gebied in. En ja, dan mag er echt wel worden gekeken naar de middelen die potentieel gevaarlijk zijn, maar nu lijkt bijna alles potentieel gevaarlijk. Dat is echt de omgekeerde wereld. Dat is ook waarom Nederland het initiatief heeft genomen tot die verklaring waar mevrouw Kröger had over had. Die is breed gesteund, eigenlijk door vrijwel alle belangrijke Europese landen, omdat breder dan alleen in deze Kamer, breder dan alleen in Nederland, bij heel veel Europese partners het gevoel is: dit kan zo niet langer. Dat is ook wat wij communiceren met Israël. Dat doet mijn collega, de minister van Buitenlandse Zaken, met wie ik overigens op dit terrein uitstekend kan opschieten. Dat doe ik ook zelf, maar ik zal meteen toegeven — die frustratie deel ik — dat dat nog niet heeft geleid tot een gedragswijziging. Wij hopen dat deze verklaring indringend genoeg is om wel tot nadenken te stemmen in Israël, maar het denken daarover gaat natuurlijk altijd door.

Versie 27da5a1171ab3f05d2b212700f855e3e77b578411d4030a8861785c34176a790 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.