Participatiewet

Brontekst

De heer De Beer (VVD): Volgens mij was ik bij Rotterdam gebleven. Ziet de minister mogelijkheden om elementen van die goede aanpak in den lande uit te dragen naar andere gemeenten? Voorzitter. Naast de begeleiding van mensen moeten we ook de drempels voor werkgevers verlagen. De VVD heeft daar eerder voorstellen voor gedaan. Zo heeft de Kamer middelen vrijgemaakt voor een pilot met een no-riskpolis voor langdurig bijstandsgerechtigden. Die pilot is uiteindelijk niet doorgegaan, omdat er onvoldoende gemeenten wilden deelnemen om tot een evalueerbare opzet te komen. Dat is misschien begrijpelijk vanuit de uitvoerbaarheid, maar daarmee laten we een goed instrument toch niet zomaar stranden? De vraag aan de minister is daarom hoe hij ervoor gaat zorgen dat het idee, namelijk het wegnemen van risico's voor werkgevers, alsnog vorm kan krijgen. Juist dat is namelijk essentieel om werkgevers over de streep te trekken. De Kamer heeft daarnaast middelen vrijgemaakt voor zogenaamde "inclusiviteitstechnologie", specifiek gericht op het midden- en kleinbedrijf. Die technologie kan mensen ondersteunen in hun werk, taken verlichten en de stap naar regulier werk mogelijk maken, maar we zien ook dat deze technologie nog relatief onbekend is en dat de investeringen voor het mkb een drempel zijn. Hoe zorgt de minister ervoor dat die technologie en de middelen daadwerkelijk terechtkomen bij mkb-ondernemers die hiermee mensen aan het werk kunnen helpen? Hoe wordt de bekendheid van die mogelijkheden vergroot? Wat mij betreft zit hier een bredere lijn onder. We moeten toe naar een systeem waarin we niet denken in beperkingen maar in mogelijkheden, waarin we niet primair kijken naar wat mensen niet kunnen, maar vooral naar wat mensen wel kunnen, en waarin we instrumenten zo inrichten dat ze gedrag uitlokken dat we willen zien, namelijk dat mensen aan het werk gaan en dat werkgevers mensen aannemen. Tot slot heb ik nog één punt. De arbeidsmarkt is op dit moment best versnipperd en overgeorganiseerd. Werkgevers en werkzoekenden weten elkaar vaak niet goed te vinden. Private partijen zoals uitzendbureaus zijn vaak effectiever in het plaatsen van werkzoekenden, maar hebben niet altijd toegang tot de informatie die daarvoor nodig is. Ziet de minister mogelijkheden om deze partijen, of andere private partijen, beter toegang te geven tot relevante, geanonimiseerde gegevens, zodat vraag en aanbod sneller bij elkaar kunnen komen? We hebben in Nederland geen tekort aan talent, maar soms wel een systeem dat talent nog onvoldoende benut. Als we doen wat werkt, namelijk drempels verlagen en instrumenten beter inzetten, kunnen we veel meer mensen aan het werk helpen. Dat is uiteindelijk waar het om gaat.

Versie c44e2db5245ebeabbff46a36540785f35284ad8b91bd841a750f65f44b672c2a · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.