Participatiewet

Brontekst

Minister Aartsen: Nee, het is goed dat we die zoektermijn hebben. Dat is aan de ene kant een principiële keuze. Het legt de nadruk op de eigen verantwoordelijkheid van jongeren, namelijk dat ze zelf iets van hun leven moeten maken. Ik vind dat ook een belangrijk signaal. De bijstand is niet het eerste loket waar je aanklopt; het is het laatste vangnet. Eerst ga je kijken of je het op je eigen manier kan organiseren, of je zelf op zoek kan gaan naar werk, of je andere vormen van hulp kan krijgen. Het past wat dat betreft dus echt niet bij het karakter van de bijstand als laatste vangnet. Ik vind het belangrijk om tegen jongeren te zeggen: werk of school is je toekomst, niet de bijstand. Ik denk dat dat een heel belangrijk principieel punt is om te benadrukken. Voor jongeren die in de knel zitten, hebben gemeenten de ruimte om daarvan af te wijken. Dat hebben we natuurlijk aangepast. Gemeenten hebben die ruimte. Gemeenten moeten dat vervolgens op individuele basis toetsen. Er is dus geen generieke vrijstelling, maar het gaat op individuele basis. Neem het voorbeeld dat mevrouw Lahlah noemt. Als er bijvoorbeeld sprake is van mentale ongezondheid, dan kan een gemeente zeggen: het is nu belangrijk. Of als er het gevaar is van dakloosheid of thuisloosheid, dan kan een gemeente zeggen: ik maak een uitzondering op de zoektermijn; iemand krijgt direct bijstand, want dat is in dit geval nodig. Dat gaan we echter niet overal doen, want dat vind ik echt voorbijgaan aan een heel belangrijk principieel punt, namelijk: werk is je toekomst.

Versie c44e2db5245ebeabbff46a36540785f35284ad8b91bd841a750f65f44b672c2a · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.