Initiatiefnota van het lid Dobbe over de zorg voor slachtoffers van seksueel geweld

Brontekst

Mevrouw Van Meetelen (PVV): Dank u, voorzitter. Ik ben een klein beetje schor. Allereerst dank aan de initiatiefneemster, mevrouw Dobbe, voor al het werk. Mooi gedaan; het is veel, dus heel knap. Voorzitter. Slachtoffer worden van seksueel geweld is verschrikkelijk. Wie vervolgens de moed vindt om hulp te zoeken en om aangifte te doen, mag niet verdwalen in wachtlijsten, instanties en eindeloze procedures. Daarin ligt voor de PVV de kern van dit notaoverleg. De initiatiefneemster legt een groot pakket voorstellen op tafel. Daar zitten goede aandachtspunten tussen, maar goede bedoelingen zijn niet altijd hetzelfde als goed uitgevoerd beleid. Wie slachtoffers werkelijk centraal stelt, moet ook durven vragen waar het probleem precies zit, wat daadwerkelijk werkt en waar het beschikbare geld als eerste naartoe moet. Allereerst de hulp aan slachtoffers. De PVV vindt dat iemand die na seksueel geweld hulp zoekt, snel terecht moet kunnen bij deskundige hulpverlening. Het mag daarbij niet uitmaken in welke gemeente iemand woont; dat heb ik ook al meerdere anderen horen zeggen. De initiatiefneemster wil daarom de Centra Seksueel Geweld structureel landelijk financieren. Het kabinet wijst dat af, omdat regionale CSG's onder de gemeentelijke verantwoordelijkheid vallen. Maar voor een slachtoffer is die bestuurlijke discussie volstrekt irrelevant, want een slachtoffer wil gewoon goede hulp. Daarom vraag ik de minister het volgende. Kan zij garanderen dat slachtoffers in iedere regio dezelfde essentiële hulp, bereikbaarheid en deskundigheid kunnen verwachten? Zo nee, waarom houdt het kabinet dan zo stevig vast aan de huidige financieringsconstructie? Dan het eigen risico. We hebben hier natuurlijk al het een en ander daarover gehoord. Wij staan daar uiteraard heel sympathiek tegenover; dat mag geen verbazing wekken. De PVV is natuurlijk altijd voorstander geweest van het afschaffen van het gehele eigen risico; laat dat duidelijk zijn. Daarom heb ik wel aan de initiatiefneemster de vraag, toch wel een beetje in het verlengde van de vraag van mijn buurvrouw: hoe rechtvaardigt zij haar voorstel tegenover slachtoffers van andere ernstige geweldsmisdrijven — daar heb ik het dan wel specifiek over — die eveneens medische zorg nodig hebben? Ik heb natuurlijk het debatje met mevrouw Beckerman ook gehoord. Ik wil daarbij zeggen: ik heb jullie gehoord en wij staan er zeer sympathiek tegenover. Het lijkt mij duidelijk dat wij helemaal geen eigen risico willen, voor niemand; dat weet iedereen inmiddels. Ik zou ook graag willen laten onderzoeken of die knip kan; ik weet niet of die kan. Het lijkt mij een goede vraag aan de minister of het überhaupt een mogelijkheid is om te kijken of het op een andere manier kan. Desalniettemin: hoe denkt de initiatiefneemster over het verhalen van het eigen risico op de dader? Daar hebben we ook al wat over gehoord. Ik wil ook graag een reactie van de minister op die vraag. Voorzitter. De PVV heeft grote zorgen over de lange doorlooptijden van zedenzaken. Een slachtoffer dat aangifte doet, moet erop kunnen vertrouwen dat politie en justitie vervolgens ook optreden, niet ooit, niet na eindeloos wachten, maar zo snel als zorgvuldig mogelijk is. Er zijn extra zedenrechercheurs geworven, er zijn officieren van justitie in opleiding genomen, en toch blijven personeelstekorten bestaan en worden de normen nog steeds niet altijd gehaald. De initiatiefneemster vraagt om opnieuw in kaart te brengen hoe de capaciteit kan worden uitgebreid. Wij vragen dan wel: hoeveel moeten we nog in kaart brengen? De problemen zijn bekend, de normen zijn bekend en de tekorten zijn ook bekend. Daarom vraag ik de minister niet om een volgend onderzoek, maar om resultaat. Wanneer worden de afgesproken doorlooptijden wel structureel gehaald? Waar zitten op dit moment de grootste vertragingen: bij de politie, bij het OM, bij de rechtspraak? Wat gaat het kabinet daar concreet aan doen? Ik denk namelijk dat dat de essentie is om snel geholpen te worden. Hetzelfde geldt voor het tekort aan forensisch artsen. Campagnes om dat beroep aantrekkelijk te maken zijn prima, maar uiteindelijk heeft een slachtoffer niets aan een mooie campagne als op het noodzakelijke moment geen forensisch arts beschikbaar is. Hoe groot is het huidige tekort en wanneer verwacht de minister dat de capaciteit daadwerkelijk op orde is? Voorzitter. De PVV waarschuwt ook voor de reflex om voor ieder probleem weer een nieuwe pilot, campagne of overlegtafel te starten. Er lopen al trajecten voor laagdrempelige mentale ondersteuning. Er wordt al gewerkt aan een gezamenlijke aanpak voor de hulpverlening. Er zijn al campagnes gevoerd voor het CSG. De bekendheid van het CSG stijgt zelfs en juist daardoor neemt de druk op de dienstverlening toe, zo geeft het kabinet aan. Ziet de initiatiefneemster dat ook? Dan is het toch vreemd om nog meer mensen die dienstverlening aan te bieden voordat de basis op orde is? De vraag is dus: ziet u ook waar het schuurt? Waarom vooraf nieuwe miljoenen en nieuwe maatregelen inzetten voor bekendheid, pilots en structuren voordat duidelijk is of er voor het bestaande aanbod voldoende capaciteit is en of het daadwerkelijk gaat werken? Ik vraag de minister of zij kan toezeggen dat de beschikbare middelen in de eerste plaats worden ingezet voor concrete hulp en voldoende capaciteit, in plaats van voor nieuwe campagnes. Dat lijkt ons belangrijk. De PVV beoordeelt deze nota niet op de hoeveelheid voorstellen, maar op wat een slachtoffer er uiteindelijk echt aan heeft: snelle, deskundige hulp, een politie die tijd heeft om een zaak op te pakken, voldoende forensische capaciteit, een OM dat vervolgt en een rechter die binnen een redelijke termijn tot behandeling komt. Daar moet wat ons betreft de prioriteit liggen. Slachtoffers hebben recht op een overheid die er staat wanneer het erop aankomt. Ik heb nog wat losse vragen, voorzitter. Ik heb van mevrouw Beckerman gehoord wat de drie belangrijkste voorstellen zijn voor de SP, maar eigenlijk vraag ik dat ook aan de initiatiefneemster. Welke drie voorstellen uit uw nota hebben volgens u het meest aantoonbaar de grootste positieve invloed op slachtoffers? Ik heb ook nog vragen aan de minister. Hoe groot is het tekort aan forensisch artsen feitelijk? Is in iedere CSG-regio 24/7 dezelfde essentiële hulp beschikbaar? Ik heb het al gevraagd, maar ik vraag het echt nog een keer. Zijn er aantoonbare regionale verschillen in capaciteit, bereikbaarheid en kwaliteit? Dank u.

Versie 8d7ddd87eb3047056633aa7e577e7abd37405ac98b15207f6a4547ccec83952d · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.