Hersteloperatie kinderopvangtoeslag

De heer Edgar Mulder (PVV): Voorzitter. Zoals ik al zei: de ouders hebben geen idee waarom ze zijn afgewezen, ook niet voor de lichte toets. Veel ouders volgen dit debat. De hele handelswijze rondom de lichte toets en de gehanteerde criteria is nog steeds een groot mysterie. Vooral het ontbreken van de signaallijsten RKT doet volgens ons iets met een eerlijke beoordeling. Ik wil daar toch een uitgebreide reactie op van de staatssecretaris. Voorzitter. Eerder heeft de PVV de staatssecretaris al eens gevraagd of het kwijtschelden van private of publieke schulden kwalificeert als een schenking conform de schenk- en erfbelasting. Het antwoord dat ik heb gekregen, zit me nog steeds een beetje dwars. De staatssecretaris zei desgevraagd dat de kwijtschelding in principe niet kwalificeert als een schenking. Kan de staatssecretaris dit nogmaals bevestigen? Want het gaat om "in principe". Als ik mijn zoon €50.000 kwijtscheld, omdat hij anders de afgelopen tien jaar niet in zijn levensonderhoud kon voorzien, is die kwijtschelding dan niet belast? Hoe verwerk ik als schenker, als kwijtschelder, die €50.000 dan? Het gaat erom dat — ik wil er echt op wijzen dat het belangrijk is — wij toch niet moeten laten gebeuren dat de fiscus achteraf nog eens komt aankloppen om de schenkbelasting te innen. Dan naar de herstelorganisatie. Langzaam komt die tot een halt. Dat is schandalig, want het tempo zat er sowieso al niet lekker in. Een van de grote oorzaken is volgens mij dat de staatssecretaris bezig is om een lijnorganisatie op te bouwen. Dat zegt de Algemene Rekenkamer ook. Het is een grote, logge, bureaucratische overheidsorganisatie met nu bijna 1.000 man. Daardoor loopt het fout, want ze zou een crisisorganisatie moeten leiden. Ze verkoopt geen ijsjes. Ze moet mensen helpen. Nu, of juist daardoor, wil de staatssecretaris alles op de kop gaan gooien en onze hulp daarbij hebben. Maar wanneer is de staatssecretaris tot het inzicht gekomen dat alles in de soep loopt? Want zes voortgangsrapportages lang heb ik hier lopen klagen. Dan werd ik voor gekke henkie uitgemaakt, want het zou allemaal goedkomen; morgen zou de vaart er in komen en het schema gehaald worden. Maar wat is er dan veranderd tussen bijvoorbeeld 25 mei, toen we een update kregen van de zesde voortgangsrapportage, en nu, 22 juni? Dat is nog geen maand! Wat is er dan gebeurd? Voorzitter. Ik heb nog een vraag. Wat wil de staatssecretaris nu allemaal gaan herijken? Want ze heeft het niet over een gewone herijking, maar over een volledige herijking van de planning, een volledige herijking van de programma- en apparaatskosten en het tegen het licht houden van de totale aanpak. Het dieptepunt is wederom de vaststelling dat het voor deze staatssecretaris geen optie is om de aanpak, zoals verankerd in de wet, ongewijzigd door te zetten. Dat klinkt allemaal heel verontrustend, ook omdat we straks wederom te maken krijgen met de vraag of ouders hetzelfde behandeld worden. Als je nu bepaalde spelregels hebt en je gaat in de zomer alles veranderen en dan andere ouders beoordelen, hoe zit het dan met de gelijke behandeling? Dat is eigenlijk dezelfde vraag als die ik net stelde over het niet nakomen van termijnen. Dat is een gewone vraag. Daar moet gewoon een antwoord op komen.