Vreemdelingen- en asielbeleid

Brontekst

Minister Van den Brink: Dat is een goede vraag. Daarover zijn we in gesprek. Dus laat ik dat voor het eind van dit jaar aan u terugkoppelen. Dan kom ik op de vragen die zijn gesteld door een aantal partijen over strafonderbreking, zoals die in Duitsland wordt toegepast bij criminele asielzoekers. Wij kennen in die zin ook een mogelijkheid om bij criminele vreemdelingen tijdens detentie aan terugkeer te werken en, wanneer aan de wettelijke voorwaarden is voldaan, de resterende straf ten behoeve van daadwerkelijk vertrek te onderbreken. Dat kan je dan onderbreken door rechtstreeks vanuit de cel door te rijden naar het vliegtuig en vanaf daar te vertrekken. Dat is wel gebonden aan beperkingen en wettelijke vereisten, omdat het slachtoffer er natuurlijk ook van uit mag gaan dat er recht wordt gedaan aan de straf die is opgelegd. Dus daar gelden duidelijke voorwaarden voor. Wat er in Duitsland is gedaan, is dat er in de keten al heel veel inzet op wordt gepleegd om juist die groep hier heel erg uit te lichten. Het is bij ons één van de onderdelen bij de Dienst Terugkeer en Vertrek en de strafrechtketen. Er zijn altijd ook wel weer AVG- en informatie-uitwisselingsissues, dus ik wilde eigenlijk aan alle partijen die hierom hebben gevraagd, toezeggen om daar eens goed in te duiken en die situatie in Duitsland eens van dichtbij te gaan bekijken, en dan met onze strafrechtketen en de Dienst Terugkeer en Vertrek te bepalen welke aanpak we daarvoor kunnen hanteren. Want er zijn natuurlijk wel een paar kruisbestuivingen te maken. Ook bij DJI zijn er nog wel wat tekorten, dus ook aan die kant zou het een bijdrage kunnen leveren als we vertrek sneller kunnen realiseren. Ik ga daar dus mee aan de slag en zal uw Kamer er ook voor de begrotingsbehandeling over rapporteren als we daar een uitkomst van hebben. Tot slot in dit blok kom ik bij de situatie van de Syriër, die dinsdag al in het vragenuur aan de orde is geweest. Dit heeft terecht veel boosheid, frustratie en maatschappelijke onrust teweeggebracht. Iedereen heeft hier gelijk een vrij duidelijk gevoel bij, namelijk: waarom is die man nog in Nederland? Tegelijkertijd ga je vanuit de individuele casuïstiek dan altijd ook weer terug naar de vraag: hoe werkt dit en welke regels hebben we hierover afgesproken? Er dient sprake te zijn van een onherroepelijke veroordeling wegens een ernstig misdrijf of een bijzonder ernstig misdrijf. Dat hangt af van de vergunning die je hebt. De reden hiervoor is: als de IND concludeert dat een persoon in aanmerking komt voor een asielvergunning, is daarmee vastgesteld dat deze persoon bescherming van de Nederlandse overheid nodig heeft, maar die kan pas kan worden ingetrokken als die straf onherroepelijk is opgelegd. Ik begrijp dat dat niet altijd het antwoord is dat je wilt horen als je van zo'n zaak hebt gelezen welke voorbeelden eraan ten grondslag liggen, maar de IND zou uiteindelijk wel vanuit zo'n situatie moeten werken. Waar we wel meer oog voor kunnen hebben, is dat in situaties waarin er nog geen veroordeling is maar er wel al iets strafrechtelijks speelt, de IND wacht met het nemen van een beslissing op die asielaanvraag, om daarmee het maximum van de wettelijke beslistermijn te gebruiken, in afwachting van een besluit over de strafrechtelijke procedure die tegen een persoon loopt. Want op basis daarvan wordt ook weer de nareis bepaald. Op die manier kunnen wij de ruimte benutten die er nu nog is, want ik snap heel goed dat we op een andere manier willen omgaan met mensen die zo vaak in beeld zijn gekomen of overlast veroorzaken, dan met mensen die echt zijn gevlucht voor oorlog en geweld en op onze gastvrijheid rekenen. Daar past ook het lik-op-stukbeleid bij dat de heer Struijs noemt. Daar heb je snelrecht voor nodig en op die manier kun je met een onherroepelijke veroordeling iemands verblijfsvergunning afnemen. Dat hebben we echt nodig; er is ook geen terughoudendheid om dat in te zetten. Dus wanneer dat kan, zetten we dat ook in. De criminele asielzoekers en de statushouders die hier mogen verblijven zijn in beeld via de al vaak genoemde Top X-aanpak. Die wordt ieder kwartaal gepubliceerd. Daarbij maakt het niet uit of een persoon asielzoeker of statushouder is. Dat maakt het wel lastig om in die registratie ook aan u duidelijk te maken welk onderscheid daartussen zit. U kent wel de algemene cijfers over criminaliteit en ook de WODC-rapportage die daar ieder jaar over verschijnt. Tot zover het blok overlast.

Versie 426c093437da1daf446581a55da20025a49e4edcbbd8d100e25556d0731b761e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.