Vreemdelingen- en asielbeleid

Brontekst

Minister Van den Brink: Uiteindelijk vervult het COA natuurlijk de rol van de asielopvang. Dat blijft ook zo in die situatie. De kosten van het realiseren van wat je daar zou moeten doen, kan je ook aan de gemeente toeschrijven, aangezien je te maken hebt met die indeplaatsstelling. Tegelijkertijd moet je natuurlijk ook altijd de afweging maken van wat je daaraan toerekent. Die afweging zullen wij natuurlijk ook moeten maken. Ik ga er nog steeds van uit dat ik, door al die gesprekken die wij nu voeren, uiteindelijk met gemeenten tot oplossingen op lokaal niveau kom, zodat dit niet nodig hoeft te zijn. Ten slotte had mevrouw Straatman nog een vraag over de logeerregeling en de kostendelersnorm. Dat is een terecht punt. Er loopt nu ook een pilot. Dit is een van die dingen die we tegenkomen in de pilot. We zien dat die twee dingen met elkaar botsen: mensen doen vrijwilligerswerk en tegelijkertijd wordt dat in de kostendelersnorm meegeteld. Deze knelpunten zijn ons bekend. We gaan in overleg met het ministerie van SZW om te kijken wat we kunnen doen om dat op te lossen. Dan kom ik bij een heel aantal vragen over overlast. Ik denk dat twee zaken daarvan veel aandacht vragen. Ik wilde beginnen met de opmerkingen van de heer Van Dijk en de heer Ceder. Zij zetten op vrij indringende wijze uiteen wat er bij sommige asielopvanglocaties gebeurt, omdat mensen christen zijn, een ander geloof hebben of lhbti zijn. Laat ik benadrukken hoe belangrijk het is dat het vertrekpunt in Nederland is dat we een Nederlandse wet hebben, waarin mensen vrij zijn om te geloven en vrij zijn om te zijn wie ze zijn. Dat geldt niet alleen op straat. Dat geldt op iedere plek in Nederland, dus ook in de azc's. Tegelijkertijd weten we dat daar incidenten plaatsvinden. Daar moeten we dan ook tegen optreden en handhaven. De heer Struijs benoemde het snelrecht. Ik denk dat dat een goed idee is. Ik weet dat dat op sommige plekken ook wordt gedaan, maar ik zal opnieuw met het OM en de politie het gesprek voeren hoe we dat kunnen versnellen. Het is waar: we hebben een veroordeling nodig om daarin te kunnen optreden. Dat neemt niet weg dat die opvanglocaties een veilige plek moeten zijn. We weten natuurlijk dat het COA daar allerlei instrumenten voor heeft, en ook kan uitplaatsen om de-escalatie toe te passen, en toch blijven dit soort voorbeelden zich voordoen. Dus zullen we ook, naast dat er werkinstructies zijn voor bekeerlingen en werkinstructies voor lhbti, dat gesprek moeten voeren. Ook zal ik het gesprek daarover vervolgen met de organisaties die daarbij betrokken zijn, zowel vanuit de lhbti-community als vanuit de christelijke hoek zoals de Stichting Gave. Wat we ook met elkaar te doen hebben is nog nadrukkelijker normeren door aangifte te doen. Dat is echt een moeilijke kwestie, want veel slachtoffers vinden het gewoon moeilijk om aangifte te doen. Voor onszelf is dat misschien veel vanzelfsprekender, maar er komen mensen uit landen die bijna nog moeten leren dat een autoriteit zoals we die in Nederland hebben, gewoon te vertrouwen is als je aangifte doet. Daar hebben we echt iets in te doen. Daarover zal ik ook met het COA in overleg treden, want ik denk dat we daarin de grootste slag kunnen slaan. Als mensen gewoon bereid zijn om aangifte te doen, dan zou vervolging — want er zijn altijd getuigen bij, het is bijna nooit een een-op-eensituatie — natuurlijk ook veel meer effect kunnen hebben als het gaat om opsporing en daarna de veroordeling. Dus dat gesprek zal ik ook op die manier vervolgen. Ik heb u ook toegezegd dat wij in beeld brengen hoe we beter zicht kunnen krijgen op wat er in de strafrechtketen allemaal is gebeurd, ook als het gaat om — ik breng het even onder in deze categorie — religieus geweld. Daar komen we in oktober op terug bij uw Kamer. Dat heb ik al eerder toegezegd. Dat is dus een herhaling van een toezegging. Dat is wat ik op dit vlak als eerste zou willen zeggen.

Versie 426c093437da1daf446581a55da20025a49e4edcbbd8d100e25556d0731b761e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.