Kernenergie

Brontekst

Mevrouw Van Oosterhout (PRO): Voorzitter. Vandaag het zoveelste debat over kernenergie. En opnieuw gaan we het hebben over de plannen van dit rechtse minderheidskabinet voor zijn kernenergiefantasie. Een fantasie waarvoor miljarden zijn gereserveerd, terwijl dit kabinet de klimaatdoelen niet haalt, niet investeert in industriële koplopers van de toekomst, fors bezuinigt op de sociale zekerheid en mensen in de steek laat die hun energierekening niet kunnen betalen. Terwijl de stapel van kernenergiebrieven en -rapporten elke keer hoger wordt, lijkt deze staatssecretaris te vergeten werkelijk iets te doen aan de klimaatcrisis. Wie de berg stukken naast elkaar legt, ziet dat dit rechtse minderheidskabinet kan kiezen tussen het breken van onze belofte aan Groningen, het sluiten van de huidige kerncentrale in Borssele, het sluiten van een gascentrale of het afschalen van windmolenparken om nieuwe kerncentrales te bouwen in Zeeland. Als u op zaterdagavond een potje Monopoly met uw kinderen speelt, lijkt me dit een ontzettend slechte deal. Graag een reactie van de staatssecretaris. Wat PRO betreft is het duidelijk: we investeren de miljarden die voor kernenergie zijn gereserveerd in groene, goedkope energie die zorgt voor een lage energierekening voor gewone mensen. Voorzitter. Een terugkerende formulering in de stukken van de staatssecretaris is "stapeling van complexiteit". Dat is een treffende samenvatting van het hele verhaal. Die complexiteit begint al bij de locatiekeuze. De staatssecretaris schrijft dat de inpassing in Zeeland zeer complex is. Tegelijkertijd erkent hij dat er voor de Eemshaven geen maatschappelijk draagvlak bestaat. Sterker nog, ook binnen zijn eigen minderheidscoalitie ontbreekt dat draagvlak. Laat ik beginnen met Groningen. Het mag duidelijk zijn dat de beslissing om verder te onderzoeken of de Eemshaven geschikt is voor kernenergie in Groningen, bijzonder slecht is gevallen. Dat is niet vreemd. Groningen betaalt al decennialang de prijs voor de Nederlandse energievoorziening. Het kabinet spreekt in Nij Begun zelfs over een ereschuld aan Groningen. Juist tegen deze mensen zegt deze staatssecretaris: we gaan verder onderzoeken of we een grootschalig energieproject in uw achtertuin kunnen realiseren. Dat is niet alleen wrang; dat is oneerlijk. Groningen betaalt al decennia de rekening en nu weer. Daarbij komt dat niet alleen de Groningers zelf, maar ook de Tweede Kamer en het vorige kabinet, de Eemshaven juist vanwege die voorgeschiedenis hadden uitgesloten als locatie voor de kerncentrale. Mijn vraag aan de staatssecretaris is simpel: wat is nu eigenlijk zijn boodschap aan de Groningers? Begrijpt de staatssecretaris hoe wrang zijn beslissing overkomt? Waarom heeft de staatssecretaris de belofte van het vorige kabinet losgelaten? En daar komt nog iets bij. In Groningen liggen al concrete plannen voor de energietransitie. Plannen die door de regio zelf zijn opgesteld, die zijn vastgesteld in Nij Begun en die wel op draagvlak kunnen rekenen. Denk aan Windpark Eemshaven-West dat vanaf 2027 duurzame elektriciteit kan leveren aan 125.000 tot 150.000 huishoudens. De vergunningen zijn verleend, het inpassingsplan ligt er, maar doordat de Staat nu een voorkeursrecht op grond heeft gevestigd, komt dit project op losse schroeven te staan. Dat is toch onbegrijpelijk?

Versie ef36c8665d22ea8b46f1b1e68ecf3384f6e2c479b18bb4b6cebdb0f80377d510 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.