Zoönosen en dierziekten

Brontekst

De heer Graus (PVV): Dank u wel, mevrouw de voorzitter. De PVV kwam in 2006 in de Kamer. Ik heb toen gewezen op antibioticaresistentie en het overmatige antibioticagebruik, omdat ik zelf in die wereld gewerkt heb. Een van mijn eerste successen was dat er een stop kwam op het zo veel mogelijk preventief gebruiken van antibiotica. Als een dier bijvoorbeeld geopereerd is, geef je hem wel preventief antibiotica om erger te voorkomen. Maar er werd gestrooid met antibiotica. Ik heb ook toen al gewaarschuwd. Ik was toen in de veterinaire farmacie werkzaam. Ik persoonlijk, en mijn hele veterinaire denkteam, was niet zo'n grote voorstander van vaccinatie. Ik heb toen op het volgende gewezen. Er zijn heel veel vaccins die het goed doen. Meneer Van Campen wees daar ook op. Maar als je te veel vaccins gaat inzetten, kan er een snellere virusmutatie komen. Dan kan er zelfs een soort virusresistentie of antibioticaresistentie ontstaan. Dat kan gebeuren bij overmatig gebruik van antibiotica. Ik ben daar vijftien, zestien jaar niet serieus in genomen, totdat er toch wel een paar mensen zeiden: wacht eens even, het kan echt wel zo zijn. Ik heb toen aan de voorganger van de minister van LVVN gevraagd om een onderzoek. Die heeft dat toen ook toegezegd. Hij zei: we moeten het inderdaad eens gaan menen, want het blijkt — dat zie je ook bij het blauwtongvirus — dat de vaccins vaak minder werken en dat er soms best flinke bijwerkingen zijn. Ik laat mijn eigen dieren al 30 jaar lang helemaal niet vaccineren en die worden allemaal teringoud. Ze worden ouder dan de gemiddelde leeftijd en ze hebben nooit iets. Ze krijgen nooit antibiotica of vaccins. Dat zijn ook kwetsbare dieren, maar ze hebben nooit iets. Vandaar dat ik me ook een beetje op mijn ervaringsdeskundigheid baseer. We vragen dus om naast de inzet van de goede vaccins ook pre- en probiotica en fytotherapeutica in te zetten tegen virussen en schadelijke bacteriën. Zo kunnen we antibioticaresistentie voorkomen. Een dierentuinarts vertelde mij dat zij al tientallen jaren werken met bepaalde diersoorten die ze hele hoge doseringen vitamine D geven om virale aanvallen te voorkomen. Ik heb ooit een keer tegen de minister van Volksgezondheid, destijds minister De Jonge, gezegd: ga dat eens proberen. Hij zei pas jaren later — we stonden toen samen in het toilet te praten voor de wasbak — dat ik eigenlijk wel gelijk had gehad en dat het inderdaad zo is. Maar ik had dat puur uit de dierengeneeskunde vandaan gehaald. Soms loopt de dierengeneeskunde voorop. Dokter Hille Fieten van de Universiteit Utrecht heeft een gendefect ontdekt bij de dobermann. Die overlijden heel jong aan cardiologische problemen, hartfalen. Het blijkt hetzelfde gendefect te zijn dat bij mensen voorkomt. Dat is natuurlijk een doorbraak. Vaak moet er dus echt eerder naar de dierengeneeskunde gekeken worden dan naar die humane tak, want soms lopen ze gewoon voorop. Mijn vraag is: wat gaat er nu gebeuren? Komt er een onderzoek? Is de minister van LVVN bereid om die prebiotica, probiotica en fytotherapeutica — waaronder ook gewoon vitamine D — meer te gaan gebruiken? Ik denk ook aan kurkuma tegen kanker. Dat wordt ook al humaan gebruikt, dus waarom doen we dat niet gewoon? Een ander middel is resveratrol. Ik weet nog goed wat een arts tegen mij zei toen ik vermoedde dat ik covid had. Hij zei: slik gewoon een hele batterij aan resveratroltabletten en je voelt je morgen beter. Dat was inderdaad zo. Het wiel is al uitgevonden. Heel veel artsen zijn het erover eens. Sommige artsen spreken het tegen, maar zij hebben er vaak nooit mee gewerkt. Wybren van Haga, oud-Kamerlid, heeft voor de situatie rond het blauwtongvirus aparte onderzoekers ingezet. Toen hij de Kamer moest verlaten, heb ik de onderzoekers onder mijn hoede genomen. Ik heb ze in contact gebracht met de inspecteur-generaal van de NVWA. De beste man — we hebben het over uw inspecteur-generaal, mevrouw de minister — heeft dat perfect opgepakt. Hij is zelfs een keer teruggekomen van vakantie. Hij heeft er alles aan gedaan. De onderzoekers zeggen dat er een verband is tussen de verspreiding van het blauwtongvirus, met name serotypen 3 en 12, en uitbraken die te maken hebben met transporten via Israël, Tunesië en Italië. Ook verwaaiing speelt een rol. Er is een Belgische wetenschapper die heeft bevestigd dat het virus honderden kilometers kan verwaaien. Wageningen University houdt dat een beetje af. Ik heb gezien met hoeveel dedain dat gebeurt: de onderzoekers worden niet serieus genomen. Ik maak me er toch zorgen over. Ik zou het fijn vinden als de minister in gesprek gaat met deze onafhankelijke onderzoekers. Blauwtong is een zeer ernstige en dodelijke ziekte. Het veroorzaakt een lange lijdensweg voor zowel het dier als voor het baasje of de veehouder. Het is gewoon verschrikkelijk. Daar komt alle financieel-economische schade nog bij. Waar blijft het knuttenonderzoek, dat ons in 2024 werd beloofd? Zeker nu wetenschappers wijzen op de mogelijke verspreiding door knutten en verwaaiing uit andere landen, is het belangrijk daar iets mee te doen. Mijn fractie wil dat die hypothesetoetsing mogelijk wordt gemaakt voor de onderzoekers die daar al zo lang mee bezig zijn. Zij doen dat werk al jarenlang tegen schamele vergoedingen. Ik geloof dat een vuilnisman nog meer verdient. Deze mensen zouden ook meer moeten verdienen. Ik wil maar zeggen: deze mensen krijgen er vrijwel niets voor, alleen maar vergoedingen. Wij willen diepgaander geografisch onderzoek naar transport, verwaaiing en insleepmogelijkheid, inclusief genetische analyse. Dat is van belang, zeker nu de genetische structuur overeenkomt met eerder in laboratoria onderzochte structuren. Dank u wel, mevrouw de voorzitter.

Versie e12d1e47aa6197f4c8ce9d00f70be7907b948d895c375a4c19d62826e37a069a · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.