Wijziging van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2026 (wijziging samenhangende met de Voorjaarsnota)

Brontekst

Minister Hermans: Voorzitter. Op uw verzoek begin ik met de amendementen. Ik begin met het amendement op stuk nr. 7, van de heer Bushoff en een aantal anderen, zoals ik zojuist begreep uit de inbreng, over PAIS en C-support. In mijn oordeel over dit amendement zal ik ook de beantwoording meenemen van een aantal gestelde vragen. Ik denk dat de heer Bushoff het heel treffend, pijnlijk treffend, verwoordde. Eigenlijk citeerde hij wat er op het spandoek stond van de ouders van Maud, als ik het me goed herinner uit zijn inbreng: "ik besta, maar ik leef niet". Ik denk dan aan de honderdduizenden PAIS-patiënten die wij in Nederland hebben. Eerst kenden we ze natuurlijk van de Q-koorts en toen van ME/CVS, en inmiddels is daar door postcovid een hele grote groep bij gekomen. Ik geloof dat een aantal van u ook zei: we weten dat dit vraagstuk voor deze patiënten niet zomaar opgelost is, want een effectieve, werkende behandeling is er nog niet; daar zal de komende jaren veel onderzoek en tijd in geïnvesteerd moeten worden, maar tot die tijd moeten we alles doen wat we kunnen doen om hun leven zo dragelijk mogelijk te maken. De stille stem waar de heer Bushoff het over had, moet niet leiden tot lijden in stilte. Wij moeten daar in het volle licht alles aan doen wat wij daaraan kunnen doen. Dat gezegd hebbende begrijp ik het amendement van de heer Bushoff en een aantal van zijn collega's heel goed. Ik hecht er wel aan — mevrouw Bikker zei dat ook terecht — om op te merken dat we ooit gezegd hebben dit tijdelijk te doen via deze constructie met Q- en C-support, maar dat de zorg en ondersteuning op termijn echt in de reguliere zorg hun plek moeten vinden. Dat is immers hoe ons zorgstelsel werkt. Zo wil je mensen helpen. Maar dat lukt in heel veel gevallen nog niet of nog onvoldoende. Dat zie ik ook. Aan de kennisoverdracht, waarover mevrouw Maeijer vroeg hoe het daarmee staat, wordt hard gewerkt. Maar ik snap ook dat bij patiënten en bij ouders van patiënten de zorg bestaat of dit allemaal aan het einde van dit jaar is overgedragen. Dat gezegd hebbende snap ik het amendement goed. Ik wil het dus ook graag oordeel Kamer geven, maar wel met de opmerking dat ik graag even goed zou willen kijken — die ruimte zie ik ook in het amendement — hoe we ervoor kunnen zorgen dat we dit geld zo goed mogelijk inzetten, juist om duurzaam beleid voor de groep patiënten met PAIS vorm te kunnen geven. Ook in het licht van de opmerking van de heer Bushoff: het zit echt in onderzoek, in kennisvergaring, dus de vraag is hoe we dat op de goede manier doen. Daarmee geef ik het amendement oordeel Kamer. Als ik het goed zeg, is dat het amendement op stuk nr. 5. Nee, sorry, dat zeg ik niet goed: het is het amendement op stuk nr. 7.

Versie 3ce5efe3ca61488e4250507d4bd8581d279450e04622c58d280b8660df7fda49 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.