Mijnbouw

Minister Hermans: Voorzitter. Mevrouw Postma, maar ik dacht ook mevrouw Kröger, vroeg mij wat het risico is van het nu weigeren op grond van alles wat er ligt, omdat het kabinet zelf ook zegt: we willen dit eigenlijk niet. Wat zijn dan de risico's? Ik heb alles gezegd over waarom ik nu op grond van de Mijnbouwwet niet zomaar nee kan zeggen. Als ik dat zou doen, is de inschatting dat ik een onrechtmatig besluit neem en daarmee loop ik een risico. Als ik een onrechtmatig besluit neem, kan de NAM naar de rechter stappen en dat feit aanvechten. Als ze dat winnen — de inschatting is dat dat zo is, dat die kans heel groot is — dan zit ik met twee punten. Aan de ene kant kan dat leiden tot een schadevergoeding, maar aan de andere kant simpelweg tot het feit dat de rechter zegt: u moet een rechtmatig besluit nemen. En dat kan leiden tot een uitkomst die we allemaal niet willen, namelijk dat er gewonnen gaat worden onder de Waddenzee. Dat is de reden dat ik gezegd heb: dit is niet wat ik wil. Ik zit nu gevangen in een wet die we eigenlijk willen aanpassen, maar die nog niet aangepast is. Iets wat we niet willen, is gas winnen in de Waddenzee. Daarover ben ik het gesprek aangegaan. Ik heb de ruimte geproefd dat daar mogelijk een afspraak over te maken is. Dan voel ik het als mijn verantwoordelijkheid om de keuze te maken, het besluit te nemen om van die ruimte gebruik te maken en de komende periode eerst verkennen waar die gesprekken over gaan, daar afspraken over te maken, dat ook met de Kamer te delen en daar dan vervolgens de gesprekken over aan te gaan.