de verkiezingsuitslag

Brontekst

De heer Jimmy Dijk (SP): Voorzitter, dank u wel. Laat ik hier beginnen met het feliciteren van de winnaars van deze verkiezingen en alle nieuwgekozen Kamerleden. Ik kan u zeggen: het is een eer om dit werk te mogen doen. Ik wil de verkenner bedanken voor de gesprekken die gevoerd zijn in relatief korte tijd, en voor de goeie kop koffie die ik daarbij heb kunnen drinken. Voorzitter. Bij deze verkiezingen heeft de SP drie zetels gehaald, drie zetels die staan voor mensen die weten dat het in Nederland veel socialer moet en socialer kan. Het zijn mensen die geloven dat een land sterker wordt als we samenleven, in plaats van elkaar als concurrent te zien. Het zijn mensen die elke dag bouwen aan hun buurt, die samen een speeltuin opknappen, die opkomen voor de veiligheid van hun kinderen onderweg naar school, die strijden voor het behoud van een ziekenhuis en voor jongeren die snakken naar betaalbare woningen. Het zijn mensen die elkaar helpen als zij zien dat anderen niet rond kunnen komen. Aan die mensen wil ik zeggen: dank jullie wel. Jullie stem is niet zomaar een stem. Het is een stem van verzet tegen een systeem dat gewone mensen steeds meer buitensluit. Het is een stem die zegt: het wordt tijd dat Nederland weer van ons allemaal wordt. In het gesprek met de verkenner heeft de SP zich, heb ik mij, bescheiden opgesteld. Dat past ook bij de uitslag. Maar we hebben ook aangegeven dat er duidelijke punten zijn die wij graag terug willen zien. We hebben gezegd dat het na het experiment van een extraparlementair kabinet geen tijd is voor nieuwe experimenten: geen nieuw, wankel experiment. Een kind kan de optelsom maken: 75 zetels zijn geen meerderheid. De rest laat ik aan de partijen die graag willen formeren, maar een kind kan rekenen. De vraag is dan aan de verkenner: hoe kijkt u aan tegen een nieuw experiment zonder meerderheden? En waarom ontbreekt toch het thema zorg in de gesprekken voor een nieuw regeerakkoord? Er wordt gesproken over een voorbereiding op een regeerakkoord door D66 en het CDA. U hoorde mij het net al vragen aan de VVD in een interruptie: we zien migratie, wonen, stikstof, economie, veiligheid en defensie, maar waarom niet zorg en sociale zekerheid? Op dat gebied zijn de plannen van deze partijen ook groots. Over de toekomst van onze zorg, van de mensen die onze ouders wassen, onze wonden verbinden en onze ouderen verzorgen, blijft het stil. Terwijl partijen plannen maken om te bezuinigen, het eigen risico te verhogen en de toegang tot de ouderenzorg te beperken. Terwijl duizenden zorgverleners opbranden en mensen met een laag inkomen de rekeningen niet kunnen betalen. Dat is niet de toekomst die mensen willen. Dat is niet het Nederland dat we samen kunnen zijn. Dan over de inzet van de SP. Een nieuw kabinet mag de betaalbaarheidscrisis die de werkende klasse treft niet langer negeren. De belofte van hoop mag niet uitmonden in beleid dat alleen de economische elite vooruithelpt. Dan groeit de ongelijkheid verder, en daarmee ook de afstand, en de voedingsbodem voor polarisatie, tussen mensen. In vele gesprekken die wij voeren met mensen in het land horen wij dat de zorgen heel groot zijn. Door jaren van privatiseringen zijn dingen die ooit van ons waren, van mensen afgepakt. Onze energie. Onze zorg. Onze woningbouw. Ons openbaar vervoer. Het werd stap voor stap verkocht, versoberd en onbetaalbaar gemaakt. Wat publiek was, werd markt. Wat van ons allemaal was, werd van een paar aandeelhouders en van een paar beleggers, met andere belangen. En wat ooit vanzelfsprekend was, een betaalbaar huis, goede zorg, een betrouwbare busverbinding, werd voor te veel mensen een luxe. Maar mensen laten het zich niet eindeloos afnemen. Ze willen hun zeggenschap terug. Ze willen hun land en hun voorzieningen terug. Ze willen hun waardigheid terug. Het antwoord is niet en mag nooit zijn meer bezuinigingen. Het is niet en mag nooit zijn "meer individualisering". Het antwoord is niet en mag nooit zijn "de politiek van ieder voor zich". Het antwoord is: samen bouwen aan sterke gemeenschappen, aan publieke voorzieningen die weer van en voor mensen zijn. Daarom zal de SP zij aan zij staan met zorgverleners voor meer loon en waardering en tegen marktwerking die hun vak kapotmaakt. De SP zal zij aan zij staan met buschauffeurs en treinpersoneel voor goed werk en betaalbaar vervoer en tegen privatisering die lijnen schrapt en kaartjes duurder maakt. Ja, meneer Koolmees. De SP zal zij aan zij staan met jongeren, huurders en woningzoekenden die hun toekomst niet langer willen laten afhangen van beleggers. De SP zal zij aan zij staan met schoonmakers, bouwvakkers, thuiszorgwerkers, supermarktmedewerkers, AOW'ers en gepensioneerden, met iedereen die werkt of gewerkt heeft en recht heeft op een fatsoenlijk en een waardig bestaan. De SP is hun politieke bondgenoot in de Tweede Kamer maar vooral ook daarbuiten: op straat, in de buurten en op de werkvloer. Wij blijven voorstellen doen om het in het hier en nu beter te maken voor de werkende klasse, om stap voor stap de schade van privatiseringen te herstellen, om terug te geven wat van mensen afgenomen is. Een nieuw kabinet dat de betaalbaarheidscrisis negeert en de rekening bij de werkende klasse legt, zal een SP tegenover zich vinden die niet opgeeft. Dat is een SP die samen met mensen in actie komt voor ons werk, voor onze woningen, voor onze zorg, voor een Nederland dat weer van ons allemaal is. Dank u wel.

Versie 312a50fcd73786ae5787b78de76f4e45745f90829267463c1664e92eb5e72568 · Officiële bron.