Financiële markten

Mevrouw Inge van Dijk (CDA): Dank u wel, voorzitter. Sinds het vorige debat staat er weer een heel aantal, vind ik altijd, interessante stukken op de agenda. Ik wil graag beginnen met toezicht op de financiële sector. In Nederland zijn de kosten van toezicht harder gestegen dan in andere Europese landen, terwijl deze veelal uit nieuwe Europese wetgeving volgen. SEO heeft een goed rapport geschreven over de bekostiging van financieel toezicht, onder andere op het thema "vestigingsklimaat voor financiële partijen". Zij adviseren een internationaal vergelijkend onderzoek te doen en de minister is daar gelukkig toe bereid. Wanneer verwacht hij dat het onderzoek kan worden afgerond? Een gelijk Europees speelveld is namelijk belangrijk. Voor een bank die zich in Nederland wil vestigen is een goede toezichthouder een pre, maar als de kosten en administratieve druk in Nederland hoger zijn en de interpretatie van regels strenger, dan is dat ook een reden om niet voor Nederland te kiezen. Hoe kijkt de minister in dat kader naar een ruimer mandaat voor DNB en AFM als toezichthouder om naast financiële stabiliteit ook oog te hebben voor het vestigings- en investeringsklimaat voor de financiële sector. In de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk hebben toezichthouders al zo'n ruimer mandaat. Hoe kijkt de minister hiernaar? Aansluitend hierop wil ik de minister bedanken voor de lijst nationale koppen op financiële-sectorregelgeving, die hij maandag naar de Kamer stuurde en waar ikzelf en collega De Vries vorig debat om vroegen. De minister zegt toe in gesprek te gaan met de sector en toezichthouders om te kijken waar aanpassingen mogelijk zijn. Wanneer denkt hij hierover te kunnen rapporteren? Voorzitter. Dan naar hypotheken. Ik heb de evaluatie van leennormen gelezen. Die lijken in balans, omdat overcreditering zo veel mogelijk wordt tegengegaan. Maar voor mij is dat maar een deel van de praktijk. Ik vraag mij namelijk af of we hierbij voldoende oog hebben voor verschillende levensfases van mensen. Hoe kijkt de minister naar meer flexibiliteit gedurende de 30 jaar waarvoor een hypotheek wordt aangegaan? Zo pleitte de NHG vorig jaar nog voor een hypotheek die meeademt: minder betalen wanneer het nodig is, meer betalen wanneer het kan, zodat beter kan worden aangesloten bij de levensfase, passend bij werk, gezin, mantelzorg of pensionering. Financieel adviseurs kunnen hier een belangrijke rol bij spelen om samen met de klant te kijken wat gedurende de levensloop verantwoord is. Eenzelfde soort discussie hebben we gevoerd met de minister van VRO over de optie om regels te versoepelen wanneer senioren een woning verkopen om kleiner te wonen of om te gaan huren, maar wel wat geld nodig hebben voor bijvoorbeeld een verbouwing of inrichting. Dat levert nagenoeg nul risico op voor de zekerheidspositie van banken, maar het is in de praktijk toch vaak een lastig proces om dat geld vervolgens te krijgen. Daardoor zien sommige senioren af van doorstromen, terwijl we dat juist heel graag willen stimuleren. De minister van VRO stond hier welwillend tegenover, blijkt uit de beantwoording van schriftelijke vragen die wij hierover stelden. Is deze minister bereid om nieuwe, flexibelere vormen van hypotheekverstrekking te onderzoeken, samen met de sector en zijn collega-minister van VRO?