Gevangeniswezen

Brontekst

De heer Eerdmans (JA21): Dank, voorzitter. JA21 ziet de perfecte storm en de permanente crisis binnen ons gevangeniswezen. We weten allemaal waardoor die veroorzaakt is, maar daartegen is eigenlijk maar één goede remedie en dat is als de donder nieuwe gevangenissen bouwen en natuurlijk personeel behouden en werven. De directeur van DJI zegt heel duidelijk: we krijgen 150 miljoen, maar we hebben structureel 900 nodig. Hoe reflecteert de staatssecretaris hierop? Had zij niet voor veel meer budget voor het gevangeniswezen in de Miljoenennota moeten zorgen? De staatssecretaris heeft voor de zomer een actieplan gelanceerd. Zij vindt JA21 aan haar zijde bij veel van de maatregelen. Ze probeert binnen haar financiële mogelijkheden van alles om ervoor te zorgen dat capaciteit wordt vrijgespeeld, er meer plekken bij komen en nieuwe mensen worden geworven. Elektronische detentie zien wij als nuttig in combinatie met een taakstraf, een gebiedsverbod en toezicht op en controle van gevangenen die op verlof zijn, maar niet als vervanging van celstraf. Daar zijn wij altijd duidelijk over geweest. Ik heb zelf twee keer in de gevangenis gezeten — ik was onschuldig en dat blijf ik ook zeggen — maar ik heb ook een week met een enkelband rondgelopen. Je kan het verschil zo zelf ervaren. Een celstraf is niet te vergelijken met een taakstraf. JA21 wil dat recht wordt gedaan, dat straf straf is en cel cel. Ik mis één punt in de hele discussie en dat is het terugdringen van recidive. Mevrouw Straatman raakte dat punt ook even aan. 70% van de veelplegers pleegt na de straf opnieuw een delict. Wat mij betreft kunnen wij vanuit de gevangenis veel en veel meer doen om te voorkomen dat gevangenen na hun straf niet terugvallen in verkeerd gedrag. Veel gedetineerden zeggen dat hun echte straf pas buiten de muur begint. Dan zijn ze immers alles kwijt en komen ze vanzelf weer op het slechte pad. Meestal hoor je dan inderdaad de vier w's: werk, wijf, woning en wifi. Wat ik nou mis, is de w van wederkerigheid. Waarom vragen we zo weinig van de gedetineerden zelf tijdens hun tijd in de bajes? In de gevangenis begint dat natuurlijk in de eerste plaats met confrontatie en schulderkenning, want zonder schuldbesef is er geen weg vooruit. Maar daarna zijn er heropvoeding, een vak leren, een diploma halen en perspectief krijgen op werk. Dus geen vrijblijvende activiteiten zoals schuursponsjes in een doosje doen. Als de straf is vergolden, als er is geleerd van de fouten en het gedrag is aangepast, dan mag je ook van de maatschappij verwachten dat de ex-gedetineerde een nieuwe kans krijgt, en van de ex-gedetineerde dat hij laat zien dat hij zijn leven heeft gebeterd.

Versie 6dcba155b6706c0c7d257cc288f07a547584f0b66c19325d639a947099a5bb0b · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.