Raming der voor de Tweede Kamer in 2027 benodigde uitgaven, alsmede aanwijzing en raming van de ontvangsten

Brontekst

De heer Vermeer (BBB): Dank u wel, voorzitter. We hebben hier al van alles de revue laten passeren, van toiletten tot gedichten. Overigens merk ik wel op dat veel vrouwen vinden dat vrouwentoiletten veel viezer zijn dan herentoiletten. Er zijn ook toiletjuffrouwen die dat vinden. Ik weet daarom niet wie bang moet zijn voor welk toilet. Mij maakt het niet uit. Als de nood hoog is, gaat het niet om het etiketje dat erop staat. De heer Ergin is blij dat het gedicht er niet meer is. Ik betreur dat. Een gedicht is meer dan woorden. Er kan altijd een mooie boodschap in zitten. Gezien de paar polariserende interrupties die we hier vandaag hebben gehad, kunnen we een stukje verbinding wel gebruiken. Voorzitter. Nu over tot de Raming. Allereerst dank aan de Kamervoorzitter, het Presidium en alle mensen die hebben gewerkt aan de stukken die vandaag voorliggen. Ik dank vooral ook de medewerkers van de Tweede Kamer. Dat kan niet vaak genoeg gezegd worden, want wij kunnen hier wel willen debatteren, moties indienen, amendementen schrijven en Kamervragen stellen, maar zonder de mensen achter de schermen komt er helemaal niets van de grond. Ik doel dan op de bodes, de griffie, beveiliging, mensen van de ICT, de Dienst Analyse en Onderzoek, schoonmakers, mensen van de catering en de ondersteuning in commissies plenair en overal daaromheen. Dit huis draait op hun inzet. Ik denk oprecht dat er in Nederland weinig organisaties zijn waarin mensen zo dienstbaar zijn als hier. Soms lijkt alles mogelijk: een zaal regelen, stukken vinden, een spoedprocedure, technische ellende oplossen, bezoekers begeleiden, delegaties ontvangen of een Kamerlid helpen dat op het laatste moment nog iets wil. Het gebeurt gewoon. Maar juist daarom moeten wij niet denken dat dat normaal is. Dat is het niet en daar mogen we dankbaar voor zijn. Voorzitter. Voor de BBB is deze Raming niet alleen een begrotingsvraagstuk. Het gaat ook over de vraag wat voor Kamer wij willen zijn, een Kamer voor Den Haag of een Kamer voor heel Nederland. Wat de BBB betreft is het antwoord helder. De Tweede Kamer is van heel Nederland en niet alleen van de mensen die makkelijk met de fiets of de tram naar het Kamergebouw kunnen komen. De Tweede Kamer is ook van de visser in Zeeland, de boer in Groningen, de ondernemer in Limburg, de inwoner van de Achterhoek en de vrijwilliger in Friesland. Democratie moet niet alleen achter een marmeren gevel zitten. Democratie moet ook de klei in, de regio in en naar de mensen toe. Dat is ook waar het kunstwerk aan de muur in de plenaire zaal ons aan herinnert, of je het nou een mooi kunstwerk vindt of niet. Daarom is de BBB blij dat er nu echt stappen worden gezet om commissievergaderingen in de regio mogelijk te maken. Vorig jaar heeft de BBB daar een motie over ingediend. Die is gelukkig aangenomen. Nu ligt er een voorstel waarmee dit ook echt mogelijk wordt. Een vergadering een keer niet in Den Haag, maar ergens anders, lijkt misschien een klein gebaar, maar dat is het niet. Voor veel mensen buiten Den Haag is het juist een groot gebaar. Het zegt: wij zien u, wij komen naar u toe en uw zorgen horen ook thuis in het hart van onze democratie. Op dit moment wordt eraan gewerkt om dit jaar in ieder geval twee vergaderingen in de regio mogelijk te maken. De commissie Binnenlandse Zaken heeft verschillende plattelandsgemeenten en kleine kernen aangeschreven om mee te denken over de plek waar wij het debat over regio's kunnen organiseren. Ook de commissie voor Infrastructuur en Waterstaat is bezig met de voorbereiding van een rondetafelgesprek in de regio, in Zeeland, over het Grevelingenmeer. Voorzitter. De reacties die wij daarop krijgen, zijn hartverwarmend. Mensen zijn enthousiast. Gemeenten, provincies, organisaties en inwoners denken mee. Ze concurreren zelfs met elkaar: wat is de beste plek? Je merkt gewoon dat dit leeft. Dat is precies de bedoeling. Democratie leeft pas als mensen het gevoel hebben dat zij ertoe doen. Het vervult ook behoeften die veel mensen buiten Den Haag met elkaar delen: een Kamer die niet alleen over de regio praat, maar ook naar de regio toe komt. Voorzitter. Natuurlijk kost dit hele idee geld. Ik zag in de schriftelijke behandeling dat een fractie daar vragen over had, maar laten we het wel een beetje in verhouding blijven zien. Deze Kamer reist wat af, soms terecht. Er gaan Kamerleden, commissies, naar de Caribische delen van het Koninkrijk - en terecht, want die horen bij ons Koninkrijk — maar we gaan ook naar een conferentie in Bolivia over fossiele brandstoffen, al kerosine verstokend. Laten we dan ook niet vergeten dat Zeeland, Limburg, Groningen, Overijssel, Friesland en Drenthe ook bij het Koninkrijk horen. Als wij het normaal vinden dat de Kamer de oceaan over vliegt om zich te laten informeren, moeten wij het ook normaal vinden dat de Kamer af en toe de trein, bus of auto pakt naar onze eigen regio's. Voorzitter. Je ziet sommige problemen namelijk pas echt als je er staat, als je de afstand voelt, als je de leegstand ziet en als je met mensen spreekt die niet elke week een lobbybrief naar Den Haag sturen, maar wel elke dag de gevolgen van beleid merken.

Versie 0323854723522fbe9e37d518742e96d052c8ca1443e9992b3ad9679a2c91272f · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.