Raming der voor de Tweede Kamer in 2027 benodigde uitgaven, alsmede aanwijzing en raming van de ontvangsten

Brontekst

De heer Vermeer (BBB): Een ander punt waar BBB blij mee is — het is even kijken hoe dat dan weer landt — is de gastvrijheid richting petitieaanbieders. Dinsdag is het hier een komen en gaan van mensen die een petitie komen aanbieden. Ik moet wel zeggen dat het steeds vaker ook grote lobby- en belangenbehartigingsclubs zijn, terwijl het oorspronkelijk bedoeld is voor kleine groepen inwoners van Nederland die niet op een andere manier gehoor kunnen vinden. Ik vind het heel lastig om daar een goed onderscheid in te maken, want welke lobbyclub is dan te groot? Ik zou hier toch graag de commissie voor de Werkwijze mee willen geven om daar nou eens een keer kritisch naar te kijken. Het zijn mensen die soms van ver komen, die vrij nemen van werk, die zenuwachtig hier binnenlopen en voor wie de Tweede Kamer best indrukwekkend is. Na het zomerreces kregen petitieaanbieders weer koffie of thee aangeboden. Ook dat leek klein, maar dat is de toon die wij als Kamer moeten willen uitstralen: u bent welkom, u doet ertoe, fijn dat u de moeite neemt om naar de Kamer te komen. Een kop koffie lost de wereld niet op, maar kan wel het verschil maken tussen een kil instituut en een warm huis van de democratie. BBB dankt het Presidium dat dit naar aanleiding van onze vraag is opgepakt. We hebben een praktische vraag. Het aanbieden van petities is soms behoorlijk chaotisch, zeker in een grote, drukke ruimte met veel mensen die dan ook nog zenuwachtig zijn. Niet iedereen heeft een harde stem. Fotografen, Kamerleden, iedereen loopt door elkaar. De akoestiek is niet altijd goed en mensen verstaan elkaar slecht. Voor aanbieders kan het best overweldigend zijn. Kan het Presidium nog eens kijken naar de inrichting van deze momenten, bijvoorbeeld door te werken met compartimenten in de Statenpassage? Dan gebeurt niet alles op een rij. Kunnen er duidelijke plekken voor de petities gebruikt worden? Eventueel kunnen commissiezalen gebruikt worden. Wat is hier de lijn van Presidium? Hoe zorgen we ervoor dat petitieaanbiedingen waardig, rustig en toegankelijk verlopen? Voorzitter. Dan de beantwoording van schriftelijke vragen. Dat blijft een terugkerend probleem. Kamerleden stellen vragen niet voor de lol, althans de meesten niet. De vragen worden gesteld omdat er iets speelt in het land, omdat mensen problemen ervaren of omdat beleid onduidelijk is. Ministeries hebben drie weken om te antwoorden en kunnen dan nog een keer verlengen. Dan zit je al op zes weken, maar in de praktijk wachten Kamerleden regelmatig veel langer. Dat is niet alleen irritant, het raakt ook gewoon aan de informatiepositie van de Kamer. Hoe kun je de regering controleren als de regering geen antwoord geeft? BBB vraagt de Kamervoorzitter daarom ook om hier stevig op te blijven sturen. Wat ons betreft gebeurt dat scherper. Als schriftelijke vragen te lang blijven liggen, moet vaker worden gekeken of die vragen dan maar mondeling beantwoord moeten worden. Dat werkt wel. Ik vraag de voorzitter om dan ook af en toe een moment in de agenda in te plannen, buiten het vragenuur van dinsdag om, om niet-beantwoorde schriftelijke vragen mondeling te behandelen, juist omdat wij het vragenuur niet willen volstoppen met technische punten, maar omdat er wel een prikkel moet zijn voor ministeries om de Kamer serieus te nemen. Kan de voorzitter toezeggen dat hij, net als onder de vorige Kamervoorzitter, op willekeurige momenten extra aandacht vraagt voor het niet tijdig beantwoorden van vragen en waar nodig druk zet richting kabinet? Voorzitter. Dan de weerbaarheid en veiligheid van de Kamer. We hebben de afgelopen periode meerdere keren gezien dat demonstranten op de publieke tribune de vergadering verstoren. Laat helder zijn: demonstreren mag, kritiek leveren mag en boos zijn op de politiek mag ook. Dat hoort bij een vrije samenleving. Maar het verstoren van een vergadering van de Tweede Kamer is geen ludieke actie. Dat is het verstoren van ons democratisch proces. Kamerleden moeten kunnen spreken, vrijuit kunnen spreken, zonder druk te voelen vanaf de tribune om bepaalde woorden in te slikken of zich juist uitgedaagd voelen om woorden uit te spreken die ze anders misschien helemaal niet hadden uitgesproken. Ministers moeten kunnen antwoorden. De publieke tribune is er om de democratie te volgen en niet om haar stil te leggen. Daar komt nog iets bij. Als zo'n situatie ontstaat, wordt er veel gevraagd van de medewerkers van de Tweede Kamer. Zij staan daar, zij moeten handelen en zij moeten mensen aanspreken of begeleiden, maar het zijn geen ME'ers. Het zijn geen mensen die standaard getraind zijn in aanhoudingstechnieken of fysieke verwijderingen en dat moeten we ook niet zomaar van hen verwachten. BBB wil wel vragen of het Presidium bereid is om, als dat nodig is, te kijken naar extra trainingen voor medewerkers die hiermee te maken kunnen krijgen, uiteraard alleen als zij dat zelf willen en op een passende manier, op het gebied van de-escalatie, omgaan met verstoringen, zelfverdediging en het veilig begeleiden van personen. Wij moeten onze democratie beschermen, maar ook de mensen die haar iedere dag draaiende houden. Voorzitter. Ik had ook nog een heel punt over de budgetten voor DAO versus de fracties, maar daar komt een amendement over, dus dan komt dat wel aan de orde. Dan heb ik nog een punt over de behandeling van wetgeving. BBB begrijpt dat de Kameragenda bomvol zit. Met zo veel fracties, debatten en wetsvoorstellen is het passen en meten, maar wetgeving is geen lopendebandwerk. De Kamer is medewetgever en dat betekent dat wij wetsvoorstellen zorgvuldig moeten kunnen behandelen. Dan helpt het niet als interrupties op bewindspersonen steeds verder worden beperkt of pas aan het einde van een lang blokje mogen. Ik word helemaal gek van die blokjes, trouwens, maar toe maar, want zo is dat nou eenmaal ingedeeld hier. Soms zitten er in zo'n blokje tien verschillende onderwerpen en als je dan maar een paar interrupties hebt, kun je onmogelijk alles uitvragen wat nodig is. Dat komt de kwaliteit van de wetgeving niet ten goede. BBB vraagt daarom of we hierover betere afspraken kunnen maken. Kan de Kamervoorzitter hierop reflecteren? Dit past ook bij het interruptiedebatje dat we net hadden met de heer Bikkers. Wij moeten die tijd echt vrij gaan spelen, want dit is echt gewoon niet te doen. Af en toe zit je gewoon bij een debat en denk je: ik ga de volgende keer wegblijven; laat ze maar gewoon via een video toesturen wat ze te zeggen hebben, want we kunnen er toch niets mee. Het haalt de hele dynamiek eruit als je niet kunt interrumperen op het moment dat de minister een punt uitspreekt. Dan gaat de hele energie uit een debat weg. Voor sommigen is dat de bedoeling, maar voor de democratie is dat niet goed. Voorzitter, tot slot. Deze Raming gaat over geld, gebouwen, diensten, systemen en ondersteuning, maar uiteindelijk gaat het over iets groters: het gaat om de vraag of de Tweede Kamer een huis is dat werkt, voor Kamerleden, voor medewerkers, voor bezoekers en vooral voor de mensen in het land. BBB wil een Kamer die luistert, een Kamer die naar de regio durft te gaan, een Kamer die gastvrij is voor burgers die een petitie komen aanbieden, een Kamer die haar medewerkers waardeert en beschermt en een Kamer die het kabinet stevig kan controleren. Ik kijk uit naar de beantwoording. Vanwege andere afspraken zal ik zelf tot uiterlijk 13.00 uur aanwezig kunnen zijn, maar ik ga sowieso de antwoorden naluisteren. Dank u wel.

Versie 0323854723522fbe9e37d518742e96d052c8ca1443e9992b3ad9679a2c91272f · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.