Integratie en maatschappelijke samenhang (beleidsartikel 13 begroting SZW)

Brontekst

Mevrouw Nanninga (JA21): Voorzitter, dank u wel. We zitten weer eens een hele avond met elkaar hetzelfde gesprek te voeren dat we in deze samenleving al 40 jaar lang tamelijk vruchteloos met elkaar voeren, namelijk over de integratie van de massaal geïmmigreerde niet-westerse allochtonen. Laat ik het maar meteen duidelijk zeggen: de integratie is mislukt. Nee, laat ik dit terugnemen en het wat preciezer zeggen: de integratie is volkomen mislukt. Daar hebben ook, of misschien wel vooral, de niet-westerse allochtonen die wel normaal meedraaien in ons land, heel veel last van. Omdat dit debat stilstaand water is, kan ik de interruptie al voorspellen. Ik ga 'm meteen zelf maken en ik ga 'm ook meteen zelf beantwoorden: ja maar JA21, als er goed geïntegreerde nieuwkomers bestaan, is de integratie toch juist niet mislukt? Dat wordt meestal gevolgd door de erbarmelijk luie stroman van de casuïstiek: "Kijkt u toch eens naar deze Marokkaanse burgemeester en naar deze allochtone bewindspersonen. Ik heb een geweldige kapper of kleuterjuf of automonteur van buitenlandse komaf. U stuurt deze mensen weg. Foei, schande. Huilie, huilie, huilie." Welnu, het bestaan van succesvol geïntegreerde mensen bewijst twee dingen. Ten eerste dat integratie een keuze is, die sommige mensen gelukkig maken. Maar laten we dat nou niet gaan prijzen en belonen, want dat zou gewoon de norm moeten zijn, de fabrieksinstelling van nieuwkomers. Dat is niet iets waarom zij moeten worden geprezen en als rolmodel moeten worden neergezet, zoals het racisme van de lage verwachtingen nu maar al te vaak doet. Het bewijst ten tweede dat het beeld van Nederland als inherent racistisch, koloniaal en islamofoob land de prullenbak in kan. Maar het probleem van de mislukte integratie blijft. Dat uit zich op drie terreinen in het bijzonder: cultureel, met betrekking tot onze veiligheid en ten aanzien van onze verzorgingsstaat. Om met dat laatste te beginnen, onze verzorgingsstaat is niet gebouwd op zo veel afhankelijkheid van het systeem van niet-Westerse massa-immigranten. Kijk alleen al naar de bijstand. Het totaal aantal mensen in de bijstand in Nederland betreft 405.000 personen. Als we het uitsplitsen naar geboorteland is 44% geboren in Nederland. Mind you, die zijn geboren in Nederland, maar daar zitten wel degelijk ook mensen van allochtone komaf in. 4% is geboren in Europa en 51% is geboren buiten Europa. In absolute aantallen per herkomstland gaat het dan om 50.000 Syriërs, 27.000 Marokkanen, 22.000 Turken, 12.000 Irakezen en 11.000 Surinamers. Dat is de top vijf. De bijstand onder niet-Europese migranten stijgt al zeven kwartalen op rij, terwijl de bijstand onder mensen van Nederlandse herkomst al dertien kwartalen op rij daalt, een afname. Onze verzorgingsstaat wordt daarmee een soort binnenlandse ontwikkelingshulp waarin hardwerkende Nederlanders geld overmaken naar groepen die van origine van buiten Europa komen en daarmee een buitensporige aanspraak doen op onze sociale voorzieningen. Dat is onhoudbaar. Werken draagt bij aan integratie, maar men werkt veel te weinig. Waarom faalt economische integratie? Opleidingsniveau. Nederland is een kenniseconomie. Laaggeschoold werk verdwijnt, onder meer door automatisering. Er is simpelweg minder behoefte aan. Asielmigranten zijn disproportioneel laaggeschoold. Dan hebben we ook nog eens boterzachte taaleisen. Voorzitter, staat u mij een afleiding toe. Het woord "taaleis" is al een gotspe. Onze mooie taal mogen leren, de sleutel tot onze nog mooiere arbeidsmarkt en prachtige samenleving, is een recht, een privilege. Dat is een privilege dat maar mondjesmaat en met hangen en wurgen wordt aanvaard door nieuwkomers. Integratie op het gebied van openbare orde en veiligheid kent sterke overlap met culturele integratie. Onze straten en pleinen zijn er sinds de ongebreidelde niet-Westerse immigratie niet veiliger op geworden. Dat geldt in het bijzonder voor drie groepen: vrouwen, Joden en lhbti'ers. De rode draad in deze mislukte culturele integratie is natuurlijk de islam. De motie-Eerdmans/Flach verzoekt het kabinet om in de actieagenda specifiek in te gaan op de rol die de islam speelt in de integratieproblematiek. De afdoening van die motie, die aangenomen is: "Dit wordt onder andere gedaan door in te zetten op zelfbeschikking en het voorkomen van radicalisering en extremisme. Daarnaast draagt de actieagenda bij aan de weerbaarheid van de samenleving tegen deze gedragingen door in te zetten op burgerschap en het bevorderen van onderlinge dialoog. Hiermee beschouw ik de motie-Eerdmans/Flach als afgegaan." Ga nou eens in op die islam zelf, minister. Het woord komt niet eens voor in die hele actieagenda. Welke problemen zien we in die religie die haaks staat op onze normen en waarden en niet strookt met integratie en een open, vrije samenleving zoals wij die ons voorstellen? Als we 25 jaar na Fortuyn nog steeds niet met elkaar benoemen wat het probleem is, is de oplossing verder weg dan ooit. Voorzitter. Er moet mij nog wat van het hart over de grenzeloze naïviteit van veel Nederlanders over de islam. Ja, het is ook gewoon een geloof. In dit land, in tegenstelling tot de meeste islamitische landen, hebben wij geloofsvrijheid en mogen mensen geloven wat ze willen. Het grote probleem is echter de usurpatie door de politieke islam in ons land, wat mensen er ook actief van weerhoudt om hier fatsoenlijk te integreren. Allerlei nare langearmclubjes — denk aan de Moslimbroederschap, FEMYSO, Diyanet, Milli Görüs enzovoorts en zo verder — zijn buitengewoon behendig in keiharde islamisering vermommen als inclusie en zichzelf vermommen als slachtoffers van allerlei discriminatie en van het zelfgebreide onzinconcept islamofobie. Deze cocktail van geveinsde diversiteit en agressief slachtofferschap gaat er bij veel goedbedoelende maar naïeve Nederlanders goed in.

Versie 6b7c262e8601fbf159cc9c3d8880318e514a8e6b0eb3cf3bac72674e8a8bb347 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.