Maatschappelijk domein (inclusief huiselijk geweld, kindermishandeling en geweld in afhankelijkheidsrelaties)

Brontekst

Mevrouw Becker (VVD): Dank aan de staatssecretaris voor het antwoord. Ik denk dat het helpt om inzicht te krijgen in risicoprofielen, maar ik vroeg eigenlijk naar iets waar nabestaanden ons ook veel over verteld hebben. Het is namelijk niet alleen een probleem van een vrouw die in de knel zit, maar vaak ook van een man die bepaald gedrag of bepaalde patronen vertoont. Misschien heeft hij dat in zijn jeugd gezien, heeft hij het thuis nooit geleerd of heeft hij mentale problemen waardoor hij zich gedraagt zoals hij zich gedraagt, maar als er dan hulp wordt aangeboden, wordt gezegd "ik weiger die hulp" of "omdat ik daar zelf financieel aan moet bijdragen, doe ik dat niet". De nabestaanden zeggen dat je al veel eerder, bij de eerste actie, tegen zo'n dader of potentiële dader zou moeten kunnen zeggen: jij gaat nu verplicht in een hulptraject. Ik begreep uit de stukken dat er nu een WODC-onderzoek wordt gestart, en dan niet in het strafrechtelijke kader maar meer in het zorgdomein, om te zien hoe we daders sneller kunnen verplichten in een traject terecht te komen. Dit is nou zo'n voorbeeld van hoe wij als Kamer echt moeten zoeken in alle stukken, van: o, dit wordt hier nog gezegd over daders en dat daar. Daarom zoek ik zo naar die integrale aanpak, want voor nabestaanden is het één groot probleem. Hoe snel gaan we resultaten zien, dus dat we het niet meer hoeven te onderzoeken maar echt stappen kunnen zetten en zeggen: die daders moeten nu ook echt sneller in de kraag worden gevat?

Versie 5702038f82b8756029d9338619d758b1e792cab1003791f1eec3d0e1da673d7b · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.