Initiatiefnota van het lid Westerveld: ons land is beperkt

Brontekst

Mevrouw Tijmstra (CDA): Over het eerste punt van de fysieke leefomgeving pak ik 'm in eerste instantie een klein beetje breder, want het VN-verdrag en deze nota gaan natuurlijk over alle leefgebieden. Dat heb ik in mijn inbreng ook meegenomen. Ik denk dat randvoorwaardelijk daaraan is dat alle ministeries, alle overheidslagen, zich ervan bewust zijn dat zij een opgave hebben en een bijdrage te leveren hebben. Dit punt heb ik bij het commissiedebat Gehandicaptenbeleid ook naar voren gebracht. Naar aanleiding van het rapport van het College voor de Rechten van de Mens heb ik gezegd dat met name de samenwerking binnen de ministeries en de kennis van het VN-verdrag achterblijft. Dat appel heb ik dus in een eerder debat ook op het ministerie gedaan. Je ziet nu wel dat er op het gebied van scholing een aantal stappen worden gezet, maar ik vind het belangrijkste dat mensen zich op al die leefgebieden verantwoordelijk voelen voor iedereen in de samenleving en zich er dus bewust van zijn dat je daar met een brede blik naar moet kijken. Dan de fysieke leefomgeving en de NEN-normen. Ik ken veel gemeenten die dat wel doen. Ik heb daar zelf verantwoordelijkheid voor genomen in mijn gemeente. Maar ik deel wel de inbreng van mevrouw Bikker dat daar op dit moment nog een vrijblijvendheid in zit. Ik zou daarover toch een vraag willen stellen aan de minister, want ik lees dat er eerst twee jaar gewerkt wordt vanuit vrijblijvendheid, in de veronderstelling dat de sector het zelf oppakt, dat er dan geëvalueerd wordt en dat dan de afweging gemaakt wordt of het verplicht moet worden. Ik draai nog niet zo lang mee als Kamerlid, dus de manier van werken kan ik niet goed duiden, maar mijn vraag aan de minister zou dan wel zijn: gaat er dan niet heel veel tijd overheen en bouwen we dan niet heel veel nieuwe dingen in gebouwen, maar ook in de openbare ruimte, die mogelijk niet toegankelijk zijn? Dat is immers echt een gemiste kans. De opgave is groot. Als we nu niet beginnen met al het nieuwe goed te doen, dan gaan we, denk ik, niet snel genoeg. Dat is het antwoord op de vraag over de fysieke leefomgeving. Dan over de eigen bijdrage voor mensen met een beperking. Het CDA deelt het doel dat niemand door de ondergrens mag zakken. Alleen, de weg die wij zien om daar te komen, is een andere. In de initiatiefnota wordt gedraaid aan de knop van de eigen bijdrage, maar het CDA vindt dat dit een inkomensvraagstuk is. Wat wij wel willen — dan kom ik toch uit bij die 350 miljoen aan compensatie — is dat chronisch zieken, kwetsbare mensen en mensen met een handicap niet door het ijs zakken door een stapeling van eigen bijdragen. Dat wordt op dit moment uitgewerkt, maar daarin vindt u het CDA echt aan uw zijde.

Versie d8d30d066d0ca9d6cd8a2de0a72f60e0569be0fa2cf9bd90c2e723986671909a · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.