postcovid

Brontekst

De heer Jimmy Dijk (SP): Voorzitter, dank. De dingen die in de afgelopen jaren bereikt zijn, zijn vooral bereikt door de mensen zelf. Ze zijn bereikt via overleggen, vaak helaas vanuit bed, via een schermpje, in het donker. Zij trokken samen op met een aantal Kamerleden; ik wil hierbij expliciet de ChristenUnie en GroenLinks-Partij van de Arbeid benoemen. Ik kan me herinneren dat we voor het eerst het debat hierover voerden. Het was toen al heel erg pijnlijk dat er zo weinig geregeld was voor mensen die in het donker zaten. Uiteindelijk kwam er toch geld voor onderzoek, maar pas nadat er in 2022 een voorstel van de Kamer moest worden aangenomen. Expertisecentra werden opgezet toen de Tweede Kamer daar in 2024 geld voor vrijmaakte. Zelfs een compensatie voor zorgverleners die tijdens de pandemie long covid hadden opgelopen, kwam er pas in 2024, toen vakbonden samen met Kamerleden en deze zorgverleners zelf de druk opvoerden. Nu dreigt het geld voor onderzoek en behandeling weer te stoppen. Nu moeten we er samen met mensen weer voor zorgen dat het niet verloren gaat. Of is de minister nu bereid zelf een stap vooruit te zetten en structureel geld hiervoor vrij te maken? De vergelijkingen gaan altijd mank, maar ik moet u toch zeggen dat er verbanden zijn tussen de ellende in Groningen, de ellende rondom de toeslagen, de ellende rondom de WIA-beoordelingen, de ellende rondom Q-koorts, de ellende rondom ME/CVS en ook de ellende rondom long covid. Waarom moeten gewone mensen die ellende hebben meegemaakt of in de ellende zitten en die nu hulp nodig hebben, zo lang wachten, smeken en strijden voor een oplossing en hulp? Vertel me waarom dit niet geldt voor bankiers die een bonus willen. Vertel me waarom dit niet geldt voor bedrijven, die in de watten worden gelegd met expatregelingen en belastingvoordelen om vervolgens miljarden winst te gaan maken en mensen te ontslaan. Waarom worden deze mensen en bedrijven wél geholpen, maar mensen die jarenlang ziek thuiszitten en die hulp nodig hebben niet? Waarom is er geen structurele financiering voor klinieken, expertisecentra, onderzoek, hulp thuis en begeleiding van kinderen met long covid en andere postacute infectiesyndromen? Want ondanks dat de ziekte mensen vaak thuishoudt en daarom soms zelfs in het donker zet en onzichtbaar maakt, ondanks dat het voor hen een wereldreis is om hiernaartoe te komen, ons allemaal te benaderen en zelfs een protest op het Malieveld te organiseren, hebben zij zich georganiseerd en zijn zij nu wél zichtbaar. Er is dus voor geen enkele partij hier in de Tweede Kamer enig excuus om weg te kijken en niets te doen. Met een structurele financiering voor klinieken, voor onderzoek en voor zorg thuis kunnen wij vandaag of, zoals de heer Bushoff terecht zei, komende maand, bij de begroting voor Volksgezondheid, het verschil maken voor zo veel mensen die de pech hebben gehad om ziek te worden. Wie pech hebben bestraft, bestraft zichzelf het hardst. Een samenleving die zo omgaat met mensen die long covid en andere postacute infectiesyndromen hebben opgelopen, getuigt namelijk van een samenleving met een gebrek aan empathie. Dat is uiteindelijk schadelijk voor de samenleving als geheel. Ik wil niet in zo'n samenleving leven. Ik geloof ook niet dat mensen in Nederland zo'n samenleving willen. Dit debat vindt plaats op het moment dat er een nieuw kabinet geformeerd wordt, een minderheidskabinet van D66, CDA en VVD. Zij zullen voorzichtig zijn met het structureel uitgeven van middelen aan klinieken, expertisecentra, onderzoek en zorg thuis, maar ik hoop echt op hun steun. Bieden zij die niet, dan moet de oppositie verenigd zijn en het bij het kabinet afdwingen. Dank u wel.

Versie 98bfcb0a26fac19dee40c11893ac53d2f4ac90bfad2cc9768c5b146bd9a16b2f · Officiële bron.