Maatschappelijk domein (inclusief huiselijk geweld, kindermishandeling en geweld in afhankelijkheidsrelaties)

Brontekst

Mevrouw Moinat (Groep Markuszower): Dank, voorzitter. Achteraf horen we telkens hetzelfde verhaal: er waren al meldingen bij Veilig Thuis, wijkteams, scholen, jeugdzorg of de politie. Mensen trokken aan de bel, slachtoffers vroegen om hulp, maar instanties werkten langs elkaar heen, of niemand voelde echt de verantwoordelijkheid om door te pakken. Pas als een kind zwaargewond raakt of bijna overlijdt, ontstaat ineens de vraag: hoe heeft dit kunnen gebeuren? Ondertussen lijkt één ding wel altijd goed geregeld: de geldstromen richting instanties. Want terwijl kinderen jarenlang onveilig zijn, blijven organisaties miljoenen declareren. Iedereen wijst naar elkaar. Maar de enige die structureel beter lijken te worden van dit falende systeem, zijn de instanties zelf. Winst is winst, declaratie is declaratie, dossier na dossier. We lezen over bedragen van soms een miljoen per kind en 1,75 miljoen voor één jeugdige. Hoe kan het dat zulke exorbitante bedragen omgaan in de jeugdzorg, vraag ik de minister. Hoe kan dit? Hoe kan het dat er blijkbaar eindeloos geld beschikbaar is voor managementlagen, overlegtafels, rapportages en bureaucratie, maar niet voor daadwerkelijke veiligheid? Niemand lijkt écht de regie te hebben wanneer er sprake is van acute dreiging, zware kindermishandeling of eergerelateerd geweld. Achter ieder dossier zit echter geen verdienmodel, maar een kind of vrouw die leeft in angst, mishandeling en soms zelfs doodsbedreigingen. Voorzitter. Ook de cijfers rondom eergerelateerd geweld zijn zorgwekkend. Het Landelijk Expertisecentrum Eergerelateerd Geweld van de politie ziet opnieuw forse stijgingen van meldingen. In 2025 ging het om ruim 750 zaken. Dit gaat over personen met een migratieachtergrond; er komt geen Nederlander voor in de statistieken. Volgens het Landelijk Expertisecentrum Eergerelateerd Geweld springt vooral de Syrische achtergrond eruit met inmiddels 34% van alle geregistreerde eergerelateerde geweldszaken. Hoe gaat de minister ervoor zorgen dat deze geweldspatronen daadwerkelijk worden aangepakt? Graag een reactie. DNA is namelijk klaar met dit beleid van pappen en nathouden. Wij willen een strafrechtelijke aanpak zodra er iets strafbaars plaatsvindt. Het is niet zo ingewikkeld: er mag geen enkele ruimte zijn voor daders om hun terreur voort te zetten. Het strafrecht moet niet de laatste optie zijn, maar de eerste. Wij willen een snelle invoering van een hybride beschermbevel naar Brits voorbeeld, ook wel domestic violence protection order. Dit instrument combineert de civielrechtelijke basis met keiharde strafrechtelijke handhaving. Het grote voordeel is de lagere bewijslast. We hoeven niet langer te wachten op onomstotelijke strafrechtelijke veroordelingen voordat een slachtoffer effectieve bescherming krijgt. Zo'n bevel kan bovendien worden ingezet tegen meerdere personen tegelijk. In Nederland lachen daders nu vaak om civiele verboden, maar bij dit hybride model moet elke overtreding direct leiden tot arrestatie en vervolging. Stop met het eindeloos verkennen van de juridische context en voer dit middel preventief en afschrikwekkend in. Kan de minister ons vertellen in hoeverre er mogelijkheden zijn om dit type maatregelen versneld bij wet te regelen? Wat is de stand van zaken nu? Is de minister bereid te onderzoeken hoe instanties en medewerkers die zo ernstig falen daadwerkelijk strafrechtelijk vervolgd kunnen worden? Tot slot verbaast het onze fractie enorm dat de instanties die eerder al keihard faalden in de zaak van het Vlaardings pleegmeisje nu opnieuw verantwoordelijk zijn voor de kwetsbare kinderen uit Stadskanaal. Geen enkel kind mag nog tussen wal en schip vallen terwijl instanties naar elkaar blijven wijzen en ondertussen miljoenen blijven verdienen aan een systeem dat faalt. Tot zover.

Versie 2643fdf459575b639810df5953974144386e777c9dadf125d2c612decad69710 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.