Jantine Zwinkels

Wetsvoorstel bijmengverplichting groen gas

De voorzitter: Een hele goede morgen allemaal. Van harte welkom bij de vaste Kamercommissie voor Klimaat en Groene Groei. Vandaag staat op de agenda het wetgevingsoverleg voor de bijmengverplichting van groen gas. Het is een wetgevingsoverleg. Dat betekent dat de Kamerleden allemaal hun eigen spreektijd van tevoren hebben kunnen aankondigen. Dat gaan we met elkaar een beetje in de gaten houden, maar u bent vrij om de tijd te nemen die u nodig acht. Welkom aan alle Kamerleden, welkom aan de minister en haar ondersteuning en welkom aan alle mensen op de tribune; fijn dat iedereen kijkt. Ik stel voor dat we gaan beginnen. Het is een WGO. We hebben geen plenaire afhandeling, maar het zal doorgeleid worden naar stemmingen, zoals eerder met elkaar afgesproken. Dat zal worden aangemeld voor over twee weken. Ik zie dat meneer Grinwis daar een vraag over heeft.

De voorzitter: Dat laatste ben ik natuurlijk met u eens. Er is wel een eerder gemaakte afspraak. Ik kijk even of anderen er nog op willen reageren, maar we kunnen hier ook op een later moment op terugkomen. In principe hebben we vandaag ook heel de dag de tijd om het er met elkaar over te hebben, maar het staat u vrij om te zeggen: ik wil nog een termijn in deze commissie. Dan moeten we ook even richting het kabinet kijken of het allemaal past in de voorgenomen planning. Ik ga eerst naar de heer Vermeer en dan naar mevrouw Müller.

De voorzitter: U mag daar gelijk even op antwoorden, meneer Grinwis.

De voorzitter: Mooi. Dat lijkt mij ook een goed voorstel, zodat we kunnen beginnen met ieders inhoudelijke bijdrage.

De voorzitter: Iedereen mag reageren, maar ik kan me ook voorstellen dat we dit hiermee besproken hebben. Ik denk dat het ook zomaar gaat terugkomen in een aantal inbrengen straks, dus dan kunt u dat punt maken. Ik geef als laatste op dit punt dan nog even het woord aan mevrouw Van Oosterhout. Ik wil ook de minister nog vragen of ze op dit moment van de dag al wil reageren of dat ze dat misschien later in haar beantwoording gaat doen.

De voorzitter: Dat is een hele valide vraag, dus dat gaan we even na. De heer Kops wil ook nog kort iets zeggen.

De voorzitter: Ieders oordeel over de procedure en hoe die verloopt, is voor ieders eigen rekening. Ik kijk heel eventjes opzij naar de minister. Kunt u nu alvast een korte reactie geven op hetgeen zojuist gezegd is?

De voorzitter: Dank u wel. Ik wil een klein beetje voorkomen dat we voorafgaand aan het debat al een heel debat gaan voeren. Ik wil tot slot mevrouw Ouwehand en de heer Vermeer nog het woord geven, maar ik wil u vragen om dan geen nieuwe vragen te stellen aan de minister. Ik stel voor dat u die vragen in uw inbreng verwerkt, want daar krijgt u alle gelegenheid toe. Mevrouw Ouwehand, wilt u nog kort iets toevoegen op dit moment?

De voorzitter: Deze opmerking lokt natuurlijk uit dat de minister daar kort op wil reageren. Ik ga haar daar toch de gelegenheid toe geven, omdat ik dat wel zo eerlijk vind. Daarna gaan we echt beginnen met de inbreng van de heer Flach.

De voorzitter: Dank u wel voor die verheldering. Ik ga het woord geven aan de heer Flach. Aan u het woord.

De voorzitter: Dank aan de heer Flach voor zijn inbreng. Hij heeft mij overigens van tevoren laten weten dat hij tussentijds af en toe even de zaal uit zal moeten lopen omdat hij vandaag ook nog een ander wetgevingsoverleg heeft. Alle begrip daarvoor. Misschien geldt dat ook nog voor een aantal andere collega's. We gaan door met de heer Grinwis, voor zijn inbreng. Voordat hij daaraan begint, ben ik even benieuwd hoeveel tijd hij nodig denkt te hebben, want hij heeft dat van tevoren niet opgegeven bij ons. Vijftien minuten, hoor ik. Helemaal goed. Gaat uw gang.

De voorzitter: Voordat u daarover gaat beginnen, geef ik eerst nog het woord aan de heer Van den Berg.

De voorzitter: Het is, denk ik, goed dat u deze ervaring heeft gedeeld, maar laten we natuurlijk altijd een beetje voorzichtig zijn richting ambtenaren. Het is inderdaad belangrijk dat we de minister die daar verantwoordelijk voor is op bevragen. Dat doet u, dus daar doet u niks fout, maar ik wil het alleen maar meegeven. Laten we daar een klein beetje voorzichtig mee zijn.

De voorzitter: Van harte mee eens. U kunt verder.

De voorzitter: Dank u wel, meneer Grinwis. Uiteindelijk werden het achttien minuten, maar dat is geen enkel probleem. We hebben met interesse naar u geluisterd. We gaan snel door naar de heer Kops.

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: U heeft toch nog een scenario gevonden, zou ik richting de heer Kops zeggen. Ik kijk even naar de heer Vermeer. Misschien nog een laatste interruptie?

De voorzitter: U mag er antwoord op geven, maar het is ook een beetje speculeren wat er in het hoofd van de minister omgaat. We kunnen dat met z'n allen gaan doen vandaag, maar misschien …

De voorzitter: Dat vind ik een goed idee. U bent overigens door de tijd heen die u heeft aangegeven, dus dan weet u dat. Dat is puur ter info, maar dan stel ik voor dat u verdergaat.

De voorzitter: U bedankt voor uw inbreng. Dan gaan we door naar mevrouw Müller. Aan u het woord.

De voorzitter: U had het zelf ook al gezien. Voordat u verdergaat, een vraag van de heer Van den Berg.

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: Helemaal goed. Maar voordat u dat gaat doen, heeft u wel nog een andere vraag gekregen, van mevrouw Ouwehand.

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: Volgens mij was dat niet de bedoeling.

De voorzitter: Het antwoord op uw vraag komt nu, zeg ik richting mevrouw Ouwehand.

De voorzitter: Dat kan, ja. Ik zie dat dat geen vervolgvraag meer oplevert, maar ik zie nog wel een vraag van de heer Grinwis. Aan u het woord. Op hetzelfde punt?

De voorzitter: Dan nog een korte vervolgvraag.

De voorzitter: Mooi. Hartstikke goed. Dan gaan we door met de inbreng.

De voorzitter: Dank u wel. Dat levert nog twee andere interrupties op, maar ik kijk eerst nog naar de heer Van den Berg. Heeft u nog een vierde interruptie? O, een derde. Excuus, ik dacht vier. Gaat uw gang.

De voorzitter: Ik ga eerst naar de heer Vermeer. Die had een vraag. Daarna kom ik bij mevrouw Van Oosterhout.

De voorzitter: Dat is dat antwoord. Dan ga ik nu naar mevrouw Van Oosterhout.

De voorzitter: Een korte vervolgvraag nog.

De voorzitter: Toch goed geprobeerd, zou ik wil zeggen richting mevrouw Van Oosterhout! Meneer Kops, heeft u ook nog een vervolgvraag?

De voorzitter: Dank u wel voor het antwoord. Tot slot, meneer Kops.

De voorzitter: Nog eentje, meneer Kops? Ik hoop dat u niet een herhaling van zetten gaat ondernemen, maar aan u het woord voor nog een interruptie.

De voorzitter: Dat punt heeft u duidelijk gemaakt. Mevrouw Müller, u gaat verder met uw inbreng. Aan u het woord.

De voorzitter: Voordat u over de glastuinbouw begint — dat vind ik overigens altijd een goed idee — geef ik het woord aan de heer Vermeer.

De voorzitter: Volgens mij bent u het daarover eens. Meneer Vermeer, heeft u nog een vervolgvraag?

De voorzitter: Nou, kijk eens aan. U kunt verder met uw inbreng.

De voorzitter: Was dit uw blokje tuinbouw? Ja. Dan is er een tweetal interrupties, te beginnen met de heer Flach.

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: Mevrouw Müller, een korte reactie hierop.

De voorzitter: U mag uiteraard nog een interruptie plaatsen, zeg ik richting de heer Grinwis, maar het kan zijn dat u hetzelfde antwoord krijgt.

De voorzitter: Een laatste interruptie.

De voorzitter: Mevrouw Müller, wilt u daar nog kort op reageren?

De voorzitter: Helemaal goed. Ik kijk even rond, want ik zag nog een paar handen. We zaten nog steeds in het blokje glastuinbouw. Zijn de vragen daarop gericht? Ik zie dat dat zo is. Ik stel voor dat we andere interrupties tot het einde van de inbreng bewaren. Dan ga ik eerst naar de heer Van den Berg en daarna komt de heer Vermeer aan bod.

De voorzitter: Een vervolgvraag van de heer Van den Berg.

De voorzitter: Dank u wel. U kunt verder met uw inbreng. U heeft volgens de aankondiging nog zo'n drie minuten.

De voorzitter: Dank voor uw inbreng. Ik zie toch nog één vraag opkomen. Dat is een vraag van de heer Van den Berg.

De voorzitter: Dat levert nog een vraag op bij de heer Van den Berg.

De voorzitter: Oké, misschien een laatste interruptie van uw kant op dit punt.

De voorzitter: U heeft misschien al gemerkt dat vandaag de interrupties onbeperkt zijn, maar dat hoort bij een wetgevingsoverleg, dus dat is geen enkel probleem. Ik zie dat er nog een vraag is van de heer Grinwis. Die heeft nog één korte vraag.

De voorzitter: We zullen natuurlijk met z'n allen aan het einde van dit debat besluiten hoe hiermee verder te gaan. Absoluut. De heer Vermeer, aan u het woord voor uw inbreng.

De voorzitter: Dank u wel voor uw inbreng, meneer Vermeer. U heeft nog één vraag van de heer Van den Berg.

De voorzitter: Laten we het even ophelderen bij de heer Vermeer.

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: Meneer Van den Berg, is het helder?

De voorzitter: Dank u wel. We gaan naar de volgende spreker, de heer Jumelet van het CDA. Aan u het woord.

De voorzitter: Voordat u verdergaat ... Volgens mij komt u nu op een volgend punt.

De voorzitter: U mag dat even afmaken; is dat prettig? Dan krijgt u daarna een vraag van de heer Van den Berg.

De voorzitter: Nou, hartstikke mooi! Dat is meteen ook het bruggetje naar de heer Van den Berg.

De voorzitter: We gaan het vragen aan de heer Jumelet.

De voorzitter: Er is niks mis met een goede samenwerking, zeg ik richting de heer Van den Berg. Dat kan alle kanten op.

De voorzitter: Volgens mij was dat een duidelijk antwoord voor de heer Van den Berg. U kunt verder met uw inbreng.

De voorzitter: Voordat u naar de glastuinbouw gaat, heeft u een vraag van mevrouw Van Oosterhout.

De voorzitter: U kunt verder met uw inbreng?

De voorzitter: Helemaal goed, ja.

De voorzitter: Voordat u bij die afronding komt, heeft u een vraag van de heer Grinwis.

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: Mooi. Dank voor het antwoord. U heeft een vervolgvraag van de heer Van den Berg.

De voorzitter: Richting de heer Van den Berg zeg ik dat we nog met elkaar gaan spreken over hoe we een vervolg geven aan vandaag. Dat kan mogelijkerwijs dus nog steeds een derde termijn zijn. We gaan naar het antwoord van de heer Jumelet.

De voorzitter: Dank u wel voor uw inbreng. Daarover heeft u nog één vraag en die is van de heer Klos.

De voorzitter: Dank u wel. Ik zie weer een nieuwe hand, namelijk die van mevrouw Ouwehand.

De voorzitter: Oké. Ik zie dat dat toch nog tot een vraag leidt van mevrouw Van Oosterhout.

De voorzitter: Dank u wel. Voordat we verdergaan naar de volgende spreker wil ik even een procesvoorstel aan u voorleggen. We zijn inmiddels al een tijdje onderweg. We hebben aan deze kant ook even uitgerekend hoeveel tijd we nog nodig hebben om de eerste termijn af te maken. Dat is een uur. Dus we gaan het niet redden voor de lunch. Dat kan; dat is helemaal niet zo erg. Maar ik wil dit wel aan u voorleggen: wanneer wilt u lunchen? Wilt u nu schorsen, zodat we nu die pauze met elkaar hebben? Of gaan we nog langer door met elkaar en gaan we bijvoorbeeld rond 13.00 uur of 13.15 uur lunchen? Wat heeft uw voorkeur? Maar het is simpelweg niet mogelijk om het voor de lunch met elkaar af te ronden. Daar moeten we even eerlijk over zijn, denk ik. Ik leg gewoon aan u voor wat de voorkeur heeft. Ik zie een aantal knikkende gezichten om nu maar gewoon die lunchpauze in te lassen. Ik kijk naar de heer Klos.

De voorzitter: Ja, ik ben heel erg bezig om het tempo erin te houden deze ochtend. Daar doe ik echt mijn best voor, ondanks het feit dat de spelregels die normaliter gelden vandaag niet gelden. Maar ik denk dat we onszelf ook niet over de kling moeten jagen. Ik denk dat we er goed aan doen om ook een pauze in te lassen, zodat we er straks weer fris tegenaan kunnen gaan. Dat is mijn bescheiden, persoonlijke mening. Ik kijk even rond. Ik zie dat dit ook wel op steun kan rekenen in de commissie. Dan stel ik voor dat we nu gaan lunchen. Ik wil de minister natuurlijk vragen om de lunch ook te gebruiken om al zo veel mogelijk antwoorden voor te bereiden, zodat we straks hopelijk een wat kortere schorsing kunnen hebben na de eerste termijn, zodat we het tempo erin houden vandaag. Dan ga ik even kijken tot hoe laat we met elkaar willen lunchen. Is dat 13.00 uur, of vindt u dat te snel? 13.15 uur doen? Dan zien we elkaar hier om 13.15 uur, voor de inbreng van mevrouw Van Oosterhout.

De voorzitter: Ik heropen hierbij de vergadering. Ik zie dat er nog een aantal leden onderweg zijn, maar het is inmiddels 13.20 uur, dus ik stel voor dat we toch gaan beginnen. We zijn gebleven bij mevrouw Van Oosterhout, dus ik wil haar graag het woord geven voor haar bijdrage.

De voorzitter: Dank voor uw inbreng. Die levert nog een aantal vragen op, te beginnen met de heer Van den Berg.

De voorzitter: U mag een vierde interruptie plaatsen, dat is geen probleem. Ik hoop voor u dat u aan het einde van de rit nog steeds zo'n gedeeld thema in handen heeft.

De voorzitter: Ja, dat is een antwoord op de vraag.

De voorzitter: Een korte reflectie van mevrouw Van Oosterhout.

De voorzitter: Ik zie verder geen andere vragen. Dan gaan we door naar de inbreng van de heer Klos.

De voorzitter: Dank u wel. Ruim binnen de tijd. Bent u aan het einde van uw betoog?

De voorzitter: Keurig. Ik kijk naar de heer Van den Berg, die als eerste zijn hand had opgestoken.

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: Oké. Mevrouw Müller heeft ook nog een vraag voor u.

De voorzitter: Mooi. Goed dat we elkaar corrigeren wanneer de glastuinbouw niet is genoemd in de inbreng. Nee hoor, dat is een grapje, u gaat helemaal over uw eigen inbreng. Meneer Klos, u was klaar, dacht ik. Ik zie verder geen interrupties. Meneer Van den Berg, aan u het woord.

De voorzitter: Dank u wel voor uw inbreng. Uiteindelijk waren dat 17 minuten in plaats van 25, dus dat heeft u keurig gedaan, heel uitgebreid, maar ook mooi binnen de tijd. Ik zag nog een hand van de heer Klos.

De voorzitter: De laatste keer, de heer Van den Berg.

De voorzitter: Ja, misschien …

De voorzitter: Ik stel voor dat we dit onderlinge debatje op dit moment eventjes pauzeren, dan kunt u daar vast nog wel op een later moment met elkaar van gedachten over wisselen. Mevrouw Müller, u heeft ook nog een vraag.

De voorzitter: Oké. Nog een korte vervolgvraag.

De voorzitter: Dank u wel.

De voorzitter: Oké. We krijgen nog een beantwoording en u krijgt nog een tweede termijn, dus wellicht dat u nog nader tot elkaar gaat komen. Ik kijk naar mevrouw Ouwehand voor de laatste inbreng in de eerste termijn. Aan u het woord.

De voorzitter: Dank u wel voor uw inbreng. Daarmee zijn we aan het einde gekomen van de inbreng vanuit de Kamer. We zijn precies een uur verder na de lunch. Wat dat betreft is het naar verwachting gegaan. Ik kijk opzij naar de minister hoelang zij nodig denkt te hebben voor het voorbereiden van de beantwoording.

De voorzitter: U geeft buiten de microfoon om aan dat er veel vragen zijn gesteld. Daar heeft u helemaal gelijk in, zeg ik richting de minister. U vraagt om een schorsing richting 15.00 uur, begrijp ik. Dat is inderdaad redelijk lang, maar ik heb er ook wel begrip voor. Dan gaan we dat doen. Ik wil iedereen vragen om ook echt om 15.00 uur stipt terug te zijn, zodat we wel op tijd beginnen. We zijn geschorst en beginnen om 15.00 uur. Tot straks.

De voorzitter: Een hele goede middag allemaal. Ik wil u allemaal vragen om plaats te nemen. We hervatten de vergadering. Die is bij dezen weer geopend. Ik kijk opzij naar de minister voor de beantwoording van de vragen in de eerste termijn. Ik ga haar vragen om aan te kondigen hoe zij die voor zich ziet, maar voordat ik dat doe, wil ik u alvast laten weten dat ik als voorzitter zelf vanavond ook nog een wetgevingsoverleg rondom cyberweerbaarheid te voeren heb. Dat geldt ook voor de heer Van den Berg, weet ik. Dat zal om 18.30 uur beginnen, dus ik ga de commissieleden straks wellicht nog vragen, mocht het voor die tijd niet lukken om dit debat met elkaar af te ronden, om het laatste gedeelte van mij over te nemen als voorzitter. Dan weet u dat alvast. Wie weet lukt het ons wel, maar ik weet dat er ook veel vragen zijn gesteld aan de minister, dus ik stel voor dat we met haar kijken wat voor blokjes we wellicht kunnen verwachten.

De voorzitter: De appreciatie van de amendementen doet u dus op het einde, begrijp ik?

De voorzitter: Heel goed. Ik stel richting de leden voor dat we de vragen even opsparen tot het einde van ieder blokje. Dat doen we vaker met elkaar. U kunt natuurlijk zoveel vragen als u wilt, maar ik wil u ook vragen om, als u dan een interruptie heeft, die dan kort te houden. We hebben al veel met elkaar uitgewisseld en ik wil u niet te veel beperken, maar ik zou het voor het tempo fijn vinden als u een korte interruptie plaatst richting de minister, zodat we iedereen hier de gelegenheid geven om zijn of haar vragen te stellen. De heer Van den Berg heeft daar een korte vraag over, misschien.

De voorzitter: We gaan nog één keer de indeling doen. Dan kunt u die even meeschrijven en weet u ook wanneer u welk antwoord kunt verwachten.

De voorzitter: Minister, wilt u nog één keer de blokjes herhalen?

De voorzitter: Helder. Ik zie dat de heer Grinwis ook zojuist is binnengekomen. Graag de vragen tot het einde van het blokje bewaren en graag de interrupties kort houden, zodat we iedereen de gelegenheid kunnen geven om veel vragen te stellen, mocht dat nodig zijn. Minister, het woord is aan u. Ik stel voor dat u begint.

De voorzitter: Oké, dank u wel. Ik weet van twee collega's dat zij graag een vraag willen stellen, dus ik kijk even rond. We gaan beginnen met de heer Grinwis.

De voorzitter: Sorry dat ik u onderbreek. Ik wil toch even voorstellen dat u het per vraag doet, dus dat u nu gewoon één vraag stelt, want er zijn ook nog andere collega's die vragen willen stellen.

De voorzitter: Ik zou graag willen dat u het beperkt tot één vraag op dit moment. Dan mag u daarna nog een vervolgvraag stellen, zoals we dat zojuist ook hebben gedaan richting elkaar.

De voorzitter: Anders krijg ik namelijk vijf vragen tegelijk.

De voorzitter: Ja, dat is goed.

De voorzitter: Ik wil het namelijk graag kort houden.

De voorzitter: Laten we dit dan bij de appreciatie van de amendementen nog eventjes beetpakken. Meneer Grinwis, heeft u nog een andere vraag?

De voorzitter: Ja, goed idee.

De voorzitter: Ja, dank u wel. Minister, wilt u daar nog kort op reageren?

De voorzitter: Dank u wel. Ik ga even naar de volgende spreker. Meneer Flach, u heeft ook een vraag.

De voorzitter: Ja, voordat u verdergaat: ik ben het daar van harte mee eens. Het is allerminst mijn bedoeling om u op te jagen of iets dergelijks. Maar ik wil vooral dat iedereen zijn vragen kan stellen per blokje. Daarom roep ik u allen op om te kiezen en de belangrijkste vraag eerst te stellen. We kijken even rond. Als iedereen is geweest, wil ik zelfs nog een tweede ronde binnen hetzelfde blokje opstarten, zodat alle vragen gesteld kunnen worden. Maar laten we snel doorgaan. Ik geef u nu het woord. Ik hoop dat ik u in de gelegenheid stel om alle vragen te stellen.

De voorzitter: Prima, dank u wel. Ik zag ook de hand van de heer Jumelet. Daarna kom ik bij de heer Van den Berg.

De voorzitter: Helder.

De voorzitter: Daar komt straks dus nog wat meer over, maar de heer Jumelet heeft toch nog een vraag.

De voorzitter: Oké, en dat komt in het blokje overig of bij de amendementen?

De voorzitter: Oké. De heer Jumelet. Nee? Dan gaan we door naar de heer Van den Berg.

De voorzitter: Ik kijk even rond voor het blokje reikwijdte.

De voorzitter: Ik weet dat er nog één vraag is van de heer Flach.

De voorzitter: Ik denk dat we daarmee het eerste blokje hebben afgerond. U kunt verder met de betaalbaarheid.

De voorzitter: Dank u wel. Dat roept een paar vragen op, allereerst van mevrouw Müller.

De voorzitter: Dan ga ik naar mevrouw Van Oosterhout en daarna naar de heer Kops.

De voorzitter: Een laatste keer op dit punt.

De voorzitter: Ik had eerst het woord beloofd aan de heer Kops, daarna aan de heer Van den Berg en daarna kom ik bij de heer Grinwis.

De voorzitter: Heeft u wellicht nog een vervolgvraag?

De voorzitter: De minister voor de laatste vraag.

De voorzitter: Dank u wel. Meneer Grinwis. O, excuus, er is nog een vervolgvraag. Ik miste uw hand even. Ga uw gang.

De voorzitter: Volgens mij heeft u die oproep duidelijk gedeeld, en ook dat u zich daarover opwindt. Ik voel een beetje herhalingen in de vragen. Niks ten nadele van uw inbreng van zojuist, maar ik wil er ook een beetje voor oppassen dat we hier in cirkeltjes draaien. De minister nog, tot slot, voor een korte reactie hierop, en dan stel ik voor dat we naar een volgende vraag gaan.

De voorzitter: Dank u wel. De heer Grinwis.

De voorzitter: De heer Grinwis nog een vervolgvraag? Nee? U mag alle vragen stellen, wat ik al zei. Ik kijk even verder rond. Nog een laatste vraag van de heer Van den Berg in dit blokje. Dan gaan we door naar het volgende blokje.

De voorzitter: We hebben het aan deze kant nog even opgezocht. Op 24 september is er een commissiedebat rondom energie voor huishoudens. Het zou misschien een mogelijkheid zijn om het daar aan de orde te stellen, zeg ik richting de heer Van den Berg, als hij de behoefte heeft om ook nog andere bewindspersonen uit te nodigen. Dan gaan we wat mij betreft door naar het volgende blokje. Ik wil de minister vragen om haar beantwoording te vervolgen.

De voorzitter: Dank u wel. We gaan kijken of dat gelukt is. Ik ga allereerst naar mevrouw Ouwehand.

De voorzitter: Hier zat vooral een oproep in richting de collega-Kamerleden. Ik kijk of de minister toch iets kan toevoegen.

De voorzitter: Mevrouw Ouwehand, een laatste interruptie op dit punt.

De voorzitter: Ik zie nog een hand. Ik had eerder al de hand van de heer Flach gezien. Heeft u nog steeds een vraag? Aan u het woord.

De voorzitter: Het mag straks, begrijp ik.

De voorzitter: Dan houden we vast aan het plan. Ook het antwoord op de eerste vraag volgt dan nog eventjes. Helemaal goed. Mevrouw Müller.

De voorzitter: Ja, dank u wel. Dan is nu mevrouw Van Oosterhout en daarna de heer Van den Berg.

De voorzitter: Ik zie de hand van de heer Grinwis twijfelachtig omhooggaan. U mag de vraag bewaren voor de volgende ronde. U mag hem ook nu stellen. U wilt nu geen vraag stellen. Helemaal goed. Voordat we verdergaan naar het volgende blokje, wil ik voorstellen om een pauze van vijf minuten in te lassen, zodat iedereen een sanitaire stop kan maken. We gaan dus door om 16.50 uur.

De voorzitter: Goedemiddag. Ik wil graag de vergadering heropenen, zodat we verder kunnen gaan met de beantwoording door de minister. Volgens mij zijn we bij het blokje buitenland en handhaving.

De voorzitter: Dank u wel. Dan is er nog een interruptie van de heer Flach.

De voorzitter: Dank u wel. Dan komen we aan bij het blokje overig. Minister, aan u het woord. Ik ben benieuwd wat er allemaal in het blokje overig zit.

De voorzitter: Dank u wel. De heer Grinwis had nog een vraag naar aanleiding van dit rondje. Ik zie dat er nog een aantal leden met vragen is. Laten we dat gewoon even aflopen met elkaar. De heer Grinwis.

De voorzitter: Ik kijk even rond. Ik ga gewoon het rijtje af. Had de heer Flach nog een vraag op dit moment? Nee. De heer Kops, mevrouw Müller? Ik weet dat de heer Jumelet een vraag had.

De voorzitter: Nog een vervolgvraag.

De voorzitter: Jazeker, dat mag ook.

De voorzitter: Oké. Voor een laatste keer wellicht de heer Jumelet.

De voorzitter: Oké, u had ook nog een andere vraag?

De voorzitter: Had u nog andere vragen op dit moment? Dat is niet het geval. Ik zie de heer Klos achteroverleunen, dus die heeft geen vraag. Dan kom ik bij de heer Van den Berg.

De voorzitter: O jee, ik ga niet meer vertellen hoe mensen er hier bij zitten. Dat is onverstandig. Maar u zit op het puntje van uw stoel, zie ik, meneer Van den Berg.

De voorzitter: U had mij zojuist beloofd dat het de laatste vraag was, meneer Van den Berg! Maar vooruit, aan u het woord.

De voorzitter: Mooi. Mevrouw Ouwehand, heeft u nog een vraag of een gemiste vraag?

De voorzitter: Dat heeft u zojuist gedaan. Ik denk dat u alle vrijheid heeft om dat te doen. Wellicht kunt u daar in de tweede termijn ook nog op terugkomen, maar wie weet kan de minister hier op dit moment nog iets in betekenen. Ik kijk haar even aan.

De voorzitter: Een korte reactie.

De voorzitter: U geeft alvast stof tot nadenken voor de collega's, want daar gaan we het straks over hebben. Maar eerst gaan we het nog hebben over de appreciaties van de amendementen. Daarvoor geef ik de minister het woord.

De voorzitter: Voordat u verdergaat, geef ik even de gelegenheid voor een eventuele reactie van Kamerleden.

De voorzitter: Het amendement wordt ontraden.

De voorzitter: We gaan naar het volgende amendement.

De voorzitter: Kort, de heer Flach.

De voorzitter: Het blijft ontraden.

De voorzitter: Het volgende, op stuk nr. 10.

De voorzitter: Het amendement op stuk nr. 10 blijft ontraden.

De voorzitter: Dan gaan we door naar het amendement op stuk nr. 11.

De voorzitter: Excuus. Ik zie dat er nog een vraag of iets dergelijks is van de heer Van den Berg.

De voorzitter: Ik stel voor dat alle interrupties ten aanzien van de amendementen dan ook wel echt gefocust zijn op het amendement.

De voorzitter: Helemaal goed.

De voorzitter: U mag die vraag natuurlijk altijd stellen, maar dat sluit niet goed aan bij wat ik zojuist aan u vroeg, namelijk om de interrupties te laten aansluiten op de inhoud van de amendementen. U stelt eigenlijk een soort van metavraag. Dat mag, maar dat is precies waar ik u niet toe opriep. Maar goed, de minister gaat over haar eigen antwoord.

De voorzitter: Ik vind het knap gedaan van u. Ik begrijp de achterliggende redenen van uw vraag ook, maar ik wil er ook voor zorgen dat we de amendementen eerst gewoon met elkaar aflopen voordat we naar de tweede termijn gaan.

De voorzitter: Het amendement op stuk nr. 11 is en blijft ontraden.

De voorzitter: De heer Van den Berg wil daar toch nog kort als indiener iets over vragen.

De voorzitter: Dank u wel. We gaan naar het amendement op stuk nr. 12.

De voorzitter: Is er nog een korte reflectie van de heer Van den Berg mogelijk, voordat we naar het oordeel gaan van het amendement? Dit is uw kans om misschien nog het oordeel te beïnvloeden.

De voorzitter: Ik begrijp dat het oordeel nu "ontraden" is, maar dat er mogelijk in de tweede termijn van de heer Van den Berg nog een aangepast voorstel zou kunnen komen.

De voorzitter: Wij kunnen het oordeel niet openlaten, dus we zullen het nu voor de vorm op "ontraden" moeten zetten, maar ik heb zojuist met u de onderhandeling meegemaakt. We gaan door naar het volgende amendement en dat is het amendement op stuk nr. 14.

De voorzitter: Ik zie de heer Grinwis beraden op het tegenbod dat hem is gedaan. Wilt u daar nu al op ingaan?

De voorzitter: Daar heeft u helemaal gelijk in. Wellicht kunt u er straks in uw tweede termijn op terugkomen, of later. In deze vorm gaan we het amendement noteren als "ontraden". Wie zwijgt, stemt toe, dus we gaan naar amendement op stuk nr. 15.

De voorzitter: Ik kijk even naar de heer Van den Berg, als eerste indiener.

De voorzitter: Dank u wel. Dan zien we de aangepaste versie graag tegemoet. Dan komen we bij het amendement op stuk nr. 17, van mevrouw Van Oosterhout.

De voorzitter: Dank u wel. Dan komen we bij het amendement op stuk nr. 18.

De voorzitter: Dank u wel. Ik zag de heer Grinwis nog even naar voren leunen. Wilt u nog een reactie geven op de appreciatie van uw laatste amendement?

De voorzitter: Dat lijkt mij helemaal goed. Dank u wel. Daarmee zijn we aan het einde gekomen van de beantwoording in de eerste termijn. Zojuist heb ik het voorstel van mevrouw Ouwehand gehoord om de tweede termijn eventueel niet vandaag te doen, maar op een later moment. Ik vat dat even kort samen. Ik ga toch even na of dat op steun van de collega's kan rekenen. Zo niet, dan gaan we alsnog starten met de tweede termijn.

De voorzitter: Dank voor deze toelichting op uw voorstel. Goed dat u die verhelderende vraag stelt. Ik ga even na of daar steun voor is. Ik zag dat die er is bij de heer Flach. De heer Grinwis.

De voorzitter: Dank u wel. De heer Kops.

De voorzitter: Oké. Laten we dat straks even verifiëren bij het kabinet. Dat lijkt me sowieso goed. De heer Klos.

De voorzitter: Mevrouw Ouwehand, wilt u nog een verdere toelichting geven? Er is gevraagd wat u precies bedoelde. Wilt u de tweede termijn na Prinsjesdag een keer inplannen, of wilt u die al voor eind september houden? Wat is uw voorstel?

De voorzitter: Dat begrijp ik. Maar daarmee zegt u dat het ook mogelijk is dat er uitstel plaatsvindt. Dat zegt u daarmee ook.

De voorzitter: Aanvullend daarop heb ik vanuit de griffie begrepen dat de Griffie Plenair gaat over het inplannen van wetgevingsoverleggen en dus ook over het inplannen van de tweede termijn van een wetgevingsoverleg. Wij kunnen u dus niet van deze kant al de garantie geven dat we de tweede termijn op een van de twee door mevrouw Van Oosterhout voorgestelde dagen ook daadwerkelijk kunnen inplannen.

De voorzitter: Ik geef graag nog even het woord aan de minister, om te kijken of er van die kant nog extra informatie is om mee te wegen.

De voorzitter: Dank u wel. Eventueel kijken naar een derde termijn is natuurlijk ook het voorstel dat helemaal aan het begin van deze vergadering, bij aanvang, werd gedaan. Dat is afhankelijk van het alsnog wel voeren van de tweede termijn. Ik ben uw voorzitter, dus het woord is nu aan u.

De voorzitter: Zeker. Dat kunnen we ook gewoon met elkaar in stemming brengen; absoluut. Ik heb u ook allemaal ...

De voorzitter: Dat ben ik met u eens; er is een voorstel gedaan en ik wil de leden zich daarover kunnen laten uitspreken. Het is daarbij belangrijk dat iedereen zich ook realiseert wat het voorstel inhoudt. Daarom vond ik het belangrijk om alle informatie even op tafel te hebben liggen. U heeft dus ook de informatie dat het inplannen afhankelijk is van de Griffie Plenair. We kunnen nu dus geen garanties afgeven dat het ook echt voor eind september wordt ingepland. Dat moet u zich wel realiseren als we die kant opgaan. Ik wil een laatste rondje maken, zodat u daar eventueel nog iets over kunt zeggen. Daarna gaan we over tot het uitbrengen van de stem.

De voorzitter: Het probleem is dat dit een wetgevingsoverleg is en dat de Griffie Plenair daarover gaat. Wij kunnen als commissie natuurlijk vaker met elkaar een zaaltje huren, maar we mogen niet besluiten over het inplannen van de tweede termijn, zo laat ik mij vertellen.

De voorzitter: Daar moet ik u ook gelijk in geven. Daarmee heeft u een heel terecht punt. Maar nogmaals, er is geen garantie. Dat is wat ik meekrijg. Volgens mij heb ik op deze manier ook iedereen wat tijd gegeven om even na te denken over het voorstel. Dan wil ik nu toch overgaan tot een definitieve stemming, als u dat goedvindt. Ik ben coulant naar alle collega's, want dit gebeurt op deze manier niet al te vaak.

De voorzitter: Uiteindelijk overleven we dit soort dingen absoluut met elkaar.

De voorzitter: Het is altijd goed om dat even te checken, want daar kan ook een verandering in optreden. Volgens mij is het nu duidelijk. We hebben met elkaar de conclusie kunnen trekken dat er steun is voor het voorstel van mevrouw Ouwehand. We gaan de tweede termijn op een later moment met elkaar voeren. Ik zie dat de heer Grinwis graag nog iets wil zeggen over de procedure.

De voorzitter: Voor de volledigheid ...

De voorzitter: Ik hoor "twee uur". Dat helpt inderdaad ook met het inplannen. Daar helpt u de gehele commissie mee, meneer Grinwis. Ik zie jageknik. Ik ken het enthousiasme van deze commissie. Ik wil u aanmoedigen om uw tweede termijn uiteraard goed voor te bereiden en om ervoor te zorgen dat uw inbreng beknopt is, met misschien een iets beperkt aantal interrupties, zodat we het met elkaar binnen twee uur kunnen doen. Dat is hartstikke goed. Dan is dit het besluit dat we met elkaar hebben genomen. Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor zijn of haar inbreng vandaag. We hebben er toch weer een hele dag op zitten. Ik wil bij dezen iedereen bedanken voor het kijken of voor de aanwezigheid op de tribune. Dank u wel. Dan sluit ik bij dezen de vergadering.