Antwoord op vragen van het lid Becker over het bericht 'Maagdelijkheidstests zijn in Zweden vanaf vandaag officieel verboden'

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2025–2026Aanhangsel van de HandelingenVragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door deregering gegeven antwoorden1074Vragen van het lid Becker (VVD) aan de Staatssecretaris van Volksgezondheid,Welzijn en Sport, de Minister van Justitie en Veiligheid en de Staatssecretarisvan Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het bericht «Maagdelijkheidstestszijn in Zweden vanaf vandaag officieel verboden» (ingezonden 2 december2025).Antwoord van Staatssecretaris Pouw-Verweij (Volksgezondheid, Welzijn enSport ), mede namens de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn enSport en de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (ontvangen 10 februari2026). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2025–2026, nr. 738.Vraag 1Bent u bekend met het bericht «Maagdelijkheidstests zijn in Zweden vanafvandaag officieel verboden»?1Antwoord 1Ja.Vraag 2Hoe bekijkt u deze maatregelen van de Zweedse regering die juist bedoeldzijn om vrouwen en meisjes te beschermen tegen schadelijke en onbewezenpraktijken?Antwoord 2In Nederland mogen meisjes en vrouwen nooit worden gedwongen tot eenmaagdelijkheidstest. Het is dan ook van belang meisjes en vrouwen hiertegente beschermen. Tevens geldt dat maagdelijkheidstests medisch niet betrouw-baar zijn en in Nederland – volgens de geldende richtlijnen – niet uitgevoerdmogen worden door medisch professionals. Zie hiervoor ook het antwoordop vraag 3.Vooropgesteld staat dat het recht op zelfbeschikking in Nederland een grootgoed is. Meisjes en vrouwen moeten altijd zelf over hun eigen lichaamkunnen beschikken. Dit is ook vastgelegd in wet- en regelgeving. Het kabinetzet zich in om dit recht op zelfbeschikking te waarborgen. De leidraad voor1Nu.nl, 1 december 2025, «Maagdelijkheidstests zijn in Zweden vanf vandaag officieelverboden» (https://www.nu.nl/buitenland/6377829/maagdelijkheidstests-zijn-in-zweden-vanaf-vandaag-officieel-verboden.html) ah-tk-20252026-1074ISSN 0921 - 7398’s-Gravenhage 2026Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, Aanhangsel1 het medisch handelen in Nederland zijn de juridische en ethische kaders zoalsdie in wet- en regelgeving en in ethische normen zijn vastgelegd. Belangrijkeuitgangspunten daarvoor zijn de grondwettelijke bescherming van delichamelijke integriteit en het (daarmee verband houdende) recht opzelfbeschikking.In de Wet op de geneeskundige behandelovereenkomst (WGBO) is devereiste van toestemming voor behandeling vastgelegd: zorgverleners mogeneen patiënt alleen onderzoeken of behandelen als de patiënt daar zelftoestemming voor geeft. Aanvullend daarop is het recht op informatie enoverleg opgenomen. Patiënten hebben recht op duidelijke en begrijpelijkeinformatie over hun ziekte, de behandeling en de mogelijke gevolgendaarvan, de mogelijke gevolgen bij afzien van behandeling, andere onderzoe-ken en behandelingen door andere hulpverleners, de uitvoeringstermijn vande behandeling en de verwachte tijdsduur daarvan (informed consent) en optijdig overleg hierover met de hulpverlener (samen beslissen).Vraag 3Kunt u bevestigen dat maagdelijkheidstests volgens de Nederlandseprofessionele standaard niet binnen de reguliere zorg thuishoren en datartsen geacht worden deze verzoeken af te wijzen? Zijn er desondanksaanwijzingen dat dergelijke verzoeken toch worden gedaan bij huisartsen,gynaecologen of andere zorgprofessionals? Zo ja, kunt u aangeven wat deomvang hiervan is, hoe deze signalen momenteel worden geregistreerd ofopgevolgd en of deze verzoeken aanleiding vormen voor toezicht door deIGJ? Indien geen cijfers beschikbaar zijn, bent u bereid hierover structurelemonitoring te laten plaatsvinden?Antwoord 3Ja, ik deel uw mening dat maagdelijkheidstests niet binnen de reguliere zorgthuishoren en dat artsen geacht worden deze verzoeken af te wijzen. Eenmaagdelijkheidstest is volgens artsen en experts wetenschappelijk onbe-trouwbaar. Er bestaat geen test om maagdelijkheid vast te stellen.Ik heb contact gehad met de Nederlandse Verenging voor Obstetrie enGynaecologie (NVOG) en het Nederlands Huisartsengenootschap (NHG) metde vraag of er in Nederland binnen de beroepsgroepen artsen aanwezig zijndie een dergelijk verzoek inwilligen. Zowel de NVOG als de NHG geven aandat er geen aanwijzingen zijn dat er gynaecologen of huisartsen zijn inNederland die een maagdelijkheidstest uitvoeren of bewijzen van maagdelijk-heid afgeven. De NVOG stelt dat het uitvoeren van dergelijke tests in strijd ismet de uitgangspunten van de beroepsvereniging en het standpunt hymenre-constructie2. In dit standpunt staat beschreven dat «niemand door lichamelijkonderzoek of anders, kan vaststellen of een vrouw nog maagd is». Beideberoepsgroepen kunnen niet volledig uitsluiten dat het voorkomt.De professionele norm binnen de zorg staat voorop. Wanneer zorgverlenerste maken krijgen met verzoeken in deze context, staat de veiligheid van devrouw altijd centraal. Bij signalen van druk, dwang of een onveilige situatiewordt maatwerk geleverd om de vrouw zo goed mogelijk te helpen,bijvoorbeeld door advies, doorverwijzing of het betrekken van passendehulpverlening.Ook vanuit de zelforganisaties die werken met sleutelpersonen vanuitgemeenschappen zelf zijn geen signalen over maagdelijkheidstests naarvoren gekomen. Er zijn geen verdere cijfers bekend over de eventueleomvang van het aantal verzoeken om een maagdelijkheidstest.Het kabinet is niet voornemens structurele monitoring naar maagdelijkheids-tests op te zetten. Voor het monitoren van maagdelijkheidstests geldt datbetrouwbare informatie lastig te verkrijgen is. Gezien de uitgangspunten vande beroepsverenigingen niet mee te werken aan dergelijke tests, worden ookgeen gegevens hierover geregistreerd. Monitoring zou daarmee onbetrouw-baar en onvolledig zijn. De IGJ heeft aangegeven dat signalen over handelenbuiten de professionele standaard, reden kunnen zijn om er in het toezichtaandacht aan te besteden.2NVOG-standpunt-Hymenreconstructie-2.0-27-8-2020-.pdfTweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, Aanhangsel2 Vraag 4Deelt u de mening dat maagdelijkheidstests geen enkele medische grondslaghebben en dat een dergelijke praktijk kan bijdragen aan het onderdrukken encontroleren van meisjes en vrouwen? Zo ja, hoe wilt u dit toepassen inNederland? Zo niet, waarom niet?Antwoord 4Ja, ieder meisje en vrouw heeft het volste recht om te allen tijde zelf tebeschikken over haar lichaam en haar seksualiteit. Het kabinet zet zich in ommeisjes en vrouwen te beschermen en dit recht te waarborgen. Er bestaatgeen test om maagdelijkheid vast te stellen. Maagdelijkheidstests passen nietbij het recht op zelfbeschikking. Het recht op onaantastbaarheid van het eigenlichaam is bovendien verankerd in onze Grondwet. Met de aanpak gericht opzelfbeschikking en de preventie van schadelijke praktijken wordt ingezet opnormverandering en het beschermen van meisjes en vrouwen. Via sleutelper-sonen uit betrokken gemeenschappen wordt bijvoorbeeld gewerkt aan deacceptatie van gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen en hetversterken van zelfbeschikking, ook als het gaat om seksualiteit.Vraag 5Is er recentelijk onderzoek gedaan in hoeverre maagdelijkheidstests voorko-men in Nederland in de privésfeer? Zo ja, kunt u de resultaten van ditonderzoek delen met de Kamer? Zo niet, bent u bereid om dit in kaart te latenbrengen? Is het in Nederland op dit moment strafbaar om een maagdelijk-heidstests uit te voeren of een maagdelijkheidsverklaring af te geven doorniet-medische personen?Antwoord 5Er is recentelijk geen onderzoek gedaan naar de vraag of maagdelijkheids-tests in Nederland voorkomen en er bestaat ook geen voornemen daartoe. Erzijn geen betrouwbare (registratie)gegevens beschikbaar waardoor (eenschatting van) de omvang naar verwachting niet betrouwbaar is vast testellen, zoals ook in de beantwoording van vraag 3 vermeld. Daarnaast wijzensignalen vanuit diverse professionals en organisaties erop dat maagdelijk-heidstests niet of nauwelijks voorkomen in Nederland.Er is geen sprake van een aparte strafbaarheidsstelling voor het uitvoerenvan maagdelijkheidstests of het afgeven van een maagdelijkheidsverklaringdoor niet-medische personen. Het Wetboek van Strafrecht kent mogelijkestrafbepalingen afhankelijk van de wijze waarop de tests worden uitgevoerdof de verklaringen worden afgegeven. Zo kan er bij het tegen iemands wilbinnendringen van een seksueel lichaamsdeel sprake zijn van schuldverkrach-ting, zoals strafbaar gesteld in artikel 242 Wetboek van Strafrecht. En bij eenvalselijk afgegeven verklaring kan mogelijk sprake zijn van valsheid ingeschrifte in de zin van artikel 225 Wetboek van Strafrecht. Als hiervanaangifte wordt gedaan, is het aan het Openbaar Ministerie om deze aangiftete beoordelen aan de hand van de specifieke feiten en omstandigheden vanhet individuele geval.Vraag 6In Zweden wordt het ook strafbaar om geen melding te maken van gedwon-gen huwelijken en kindhuwelijken, in het licht hiervan hoe staat het met deuitvoering van de motie-Dral c.s. (Kamerstuk 31 015, nr. 293) die toeziet opeen meldplicht?Antwoord 6Zoals in de kabinetsreactie op het inspectierapport inzake het incident met hetpleegmeisje in Vlaardingen3 van januari 2025 is aangegeven en de motie Dralverzoekt, verkent het Ministerie van VWS een adviesplicht binnen demeldcode huiselijk geweld en kindermishandeling. De invoering van eenadviesplicht vraagt een aantal inhoudelijke keuzes, zoals de verhouding totcollegiale toetsing, de impact op professionals en de uitvoerbaarheid. Hetministerie zal de komende tijd3Kamerstuk 31 015, nr. 277.Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, Aanhangsel3 met betrokken organisaties een aantal scenario’s van de adviesplichtbespreken en vervolgens verder uitwerken tot een voorkeursscenario. Devervolgstap is om in beeld te brengen wat dit betekent voor aanpassing vanwet- en regelgeving.Vraag 7Welke concrete stappen acht u op korte termijn haalbaar om ervoor te zorgendat meisjes en vrouwen in Nederland niet langer worden geconfronteerd metpseudomedische claims, sociale druk of dwang rondom «maagdelijkheid»,inclusief handhaving, voorlichting, regelgeving en mogelijke strafbaarstelling?Antwoord 7De bescherming van meisjes en vrouwen in Nederland tegen geweld, dwangen onderdrukking is een prioriteit van het kabinet. Het kabinet zet in op hetversterken van zelfbeschikking en de preventie van schadelijke praktijken.Maagdelijkheidstests passen niet bij het recht op zelfbeschikking. Binnen deaanpak gericht op verandering vanuit gemeenschappen zelf, wordt viasleutelpersonen uit betrokken gemeenschappen gewerkt aan de acceptatievan gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen en het versterken vanzelfbeschikking, ook als het gaat om seksualiteit. Zoals eerder vermeld inantwoord op vraag 3 zijn er, volgens de NVOG, in Nederland geen aanwijzin-gen dat er in Nederland gynaecologen zijn die een maagdelijkheidstestuitvoeren of bewijzen van maagdelijkheid afgeven. Ook zijn vanuit debetrokken zelforganisaties, die bijvoorbeeld zijn aangesloten bij de AlliantieVerandering van Binnenuit, gefinancierd door het Ministerie van OCW ofvanuit de initiatieven die met middelen van het Ministerie van SZW wordengesteund, geen signalen over het uitvoeren van maagdelijkheidstests naarvoren gekomen. Niet door artsen en ook niet door personen uit de privésfeer.Een specifieke strafbaarstelling voor het uitvoeren van maagdelijkheidstests isdaarom vooralsnog niet noodzakelijk. Daarnaast wijzen medici erop dat eenverbod ertoe kan leiden dat eventuele verzoeken voor dergelijke tests in hetillegale circuit terechtkomen. Dat is onwenselijk en kan nadelige gevolgenhebben voor de gezondheid en ondersteuning van vrouwen.Vraag 8Welke stappen worden er op dit moment vanuit het kabinet nog meerondernomen om meisjes en vrouwen in Nederland beter te beschermentegen schadelijke praktijken die hun lichamelijke integriteit, autonomie enrechten aantasten?Antwoord 8Het kabinet vindt het van groot belang meisjes en vrouwen te beschermentegen iedere vorm van geweld. De bescherming tegen schadelijke praktijkenis daar onderdeel van. De aanpak van schadelijke praktijken vereist inzet opzowel preventie, bescherming en ondersteuning van slachtoffers als opstrafbaarstelling. Versterking van het recht op zelfbeschikking draagt bij aande preventie van schadelijke praktijken. In dit kader wordt gewerkt aanvoorlichting binnen (gesloten) gemeenschappen in samenwerking metsleutelpersonen. Specifiek over maagdelijkheid verstrekken organisaties zoalsSense en Rutgers op laagdrempelige manieren informatie. Informatie envoorlichting over dit onderwerp is belangrijk, omdat er helaas sprake kan zijnvan onjuiste (medische) informatie. Daarnaast is en blijft de verklaring tegenmeisjesbesnijdenis beschikbaar ter preventie van vrouwelijke genitaleverminking. Deze verklaring kan worden uitgereikt aan ouders afkomstig uitrisicolanden die van plan zijn om naar het land van herkomst te gaan. Met deverklaring kunnen familieleden worden geïnformeerd over de consequentiesen strafbaarheid van vrouwelijke genitale verminking.Naast voorlichting en het stimuleren van dialoog over deze thema’s in debetrokken gemeenschappen om verandering te bewerkstelligen, is het heelbelangrijk de kennis en vaardigheden van professionals te vergroten en desamenwerking tussen ketenpartners te versterken. Om professionalsvoldoende handvatten te geven, zodat zij (signalen over mogelijke) schade-lijke praktijken eerder herkennen en weten hoe te handelen, wordt door VWSingezet op deskundigheidsbevordering, onder andere van huisartsen enverloskundigen. Aanvullend hierop zal door de Staatssecretaris Participatie enIntegratie worden ingezet op deskundigheidsbevordering van professionals inTweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, Aanhangsel4 het sociaal domein en zal een ketenaanpak op de preventie van schadelijkepraktijken worden opgezet in twee regio’s waar die nu nog ontbreekt.De samenwerking tussen ketenpartners wordt verder bevorderd door hetLandelijk Netwerkknooppunt Schadelijke Praktijken. Het kabinet draagtfinancieel bij aan dit netwerk. Binnen het netwerk bestaat de behoefte eendigitaal platform op te zetten zodat gemakkelijk en snel informatie en vragenkunnen worden gesteld. Het kabinet stelt in de jaren 2026–2029 financiëlemiddelen beschikbaar om dit platform te ontwikkelen.Tot slot zal de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid – naar aanleiding vande conclusies en aanbevelingen uit het WODC-onderzoek «Over grenzen: eenrechtsvergelijkend onderzoek naar preventieve beschermingsbevelen bijhuwelijksdwang, achterlating en vrouwelijke genitale verminking» – onderzoe-ken of en hoe het huidige juridische instrumentarium kan worden aangevuldmet maatregelen in lijn met preventieve beschermingsbevelen, geïnspireerdop het voorbeeld uit het Verenigd Koninkrijk. Deze civielrechtelijke maatrege-len kunnen strafrechtelijk worden gehandhaafd. Op deze wijze kan debescherming van (potentiële) slachtoffers aanzienlijk worden vergroot.Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, Aanhangsel5