Elmar Vlottes

Begroting Koninkrijksrelaties (37020-IV) (voortzetting)

De heer Vlottes (PVV): Blijven hopen dat het allemaal goed gaat komen, dat hebben we ook gezien met de landspakketten. Het had in 2027 namelijk al afgerond moeten zijn. Mijn concrete vraag was waarom ervoor gekozen is om het weer maximaal te verlengen met die twee jaar, zonder dat er ook maar enig zicht is op sancties. Dat hoeft namelijk helemaal niet. Dat waren dus twee vragen. Een: worden er nu sancties ingezet? Twee: waarom die maximale termijn van twee jaar? Waarom niet een jaar? Waarom niet drie maanden?

De heer Vlottes (PVV): Ja, voorzitter. We hebben het hier over Koninkrijksrelaties. We hebben het over het herstel van die landen, waar wij vorstelijk voor betalen. We hebben het niet over een voetbalwedstrijd. Ik vind het heel erg interessant dat de staatssecretaris mij dan een lezing gaat geven over welke ministeries en welke wetgevingsambtenaren er zijn, maar het gaat erom dat die landen nou eindelijk eens gaan doen wat ze moeten doen en wat ze jaren geleden al hadden moeten doen. Daar hoor ik de staatssecretaris niet over. Hij heeft het er alleen over dat we vooral met twee jaar gaan verlengen en dan weer een parallel gaan trekken met hoe het hier in Nederland gaat. Zij houden zich niet aan de afspraken. Zij doen jarenlang niks. Zo u wil, liggen ze dus in een hangmat. Vervolgens gaat deze staatssecretaris gewoon akkoord en gaat hij het nog eens met twee jaar verlengen, zonder enig zicht op sancties. Dit is toch geen beleid? Zo maak je toch geen afspraken?

De heer Vlottes (PVV): Ik vraag dit juist voor de tweede termijn. In de schriftelijke beantwoording gaf de staatssecretaris aan over Bonaire dat hij een verzoek heeft gestuurd voor raad en antwoord, een vraag en antwoord, zal ik maar zeggen. Daarop is een brief gekomen van de gezaghebber. Mijn eerste vraag is of dit voor de staatssecretaris afdoende is.

De heer Vlottes (PVV): Dat is toch gewoon allemaal veel te slap wat hier nu gezegd wordt? Er gebeurt niks. Dat is het hele punt. Ik heb hier de brief. Waar hebben we het over? "Uitvoeringskracht" is een containerbegrip. "Alles ligt aan uitvoeringskracht." Dan gaat het over een "transitieproces" waar "de nodige tijd en ruimte aan geboden moet worden". We hebben gezien dat het bij Selibon totaal uit de hand is gelopen. Er wordt weer naar Nederland gekeken. Nederland grijpt in met een zak geld, 40 miljoen dollar aan derving. Wie gaat dat allemaal betalen? Dan is de staatssecretaris — ik hoop dat de staatssecretaris nog luistert wanneer hij mij niet aankijkt — tevreden met hoe het nu gaat en wil hij vooral het gesprek aangaan en heeft hij het over openbaar vervoer. Zeker waar, dat zal allicht ook een probleem zien. Daar zullen Bonaire en het bestuurscollege ook niks aan doen. Dan kan de staatssecretaris hier toch niet tevreden over zijn? Er moet toch veel harder ingegrepen worden?

De heer Vlottes (PVV): Als de staatssecretaris zich los kan trekken van aardrijkskunde, kan hij zich misschien eens inhoudelijk bemoeien met hoe het gaat op die eilanden. Ik hoorde de staatssecretaris net zeggen dat er helemaal niet ingegrepen mocht worden. Ik heb hier de uitspraak van de rechter. Ik zal even citeren om het geheugen van de staatssecretaris wat op te frissen: "Het gerecht is van oordeel dat de indeplaatsstelling niet in stand kan blijven. Niet omdat er geen reden was voor een indeplaatsstelling. Die reden was er naar het oordeel van het gerecht wel." Dus het kan wel degelijk. De Rijksvertegenwoordiger zal wel degelijk kunnen ingrijpen als er stelselmatig wordt nagelaten, zoals nu ook op Bonaire gebeurde.

De heer Vlottes (PVV): Misschien dat de staatssecretaris daarop kan reageren.

De heer Vlottes (PVV): Dank u wel, voorzitter. Ik heb één motie.

De heer Vlottes (PVV): Dank u wel.