Motie Spekman en Anker over een mogelijke verblijfsvergunning voor een minderjarig kind

kst-19637-1340ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2010Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2009–201019 637Vreemdelingenbeleid Nr. 1340 MOTIE VAN DE LEDEN SPEKMAN EN ANKER Voorgesteld 21 april 2010 De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende, dat veel jonge kinderen van asielzoekers en andere vreemdelingen vaak langdurig in Nederland verblijven tijdens verschil-lende toelatingsprocedures; overwegende, dat deze jonge kinderen na een lange periode van verblijf vaak geworteld zijn geraakt in de Nederlandse samenleving en het hun ontwikkeling ernstig kan schaden als zij te lang in onzekerheid blijven over hun verblijf, of zij na vele jaren alsnog moeten terugkeren naar het, voor hen vreemde, land van herkomst van hun ouders; constaterende, dat Nederland partij is bij het Verdrag inzake de Rechten van het Kind, op grond waarvan het belang van het kind fundamenteel is en kinderen tot 18 jaar recht hebben op gezinsleven, gezondheidszorg en onderwijs; constaterende, dat dit belang en deze rechten van het kind geen wettelijke basis hebben in de Nederlandse Vreemdelingenwet; van mening zijnde, dat Nederland het Kinderrechtenverdrag moet respecteren; van mening, dat jonge kinderen van vreemdelingen niet de dupe mogen worden van een traag beslissende Nederlandse overheid of onverant-woordelijk gedrag van hun ouders; van mening, dat het niet redelijk is als de Nederlandse overheid jonge kinderen, die na een periode minimaal acht jaar verblijf geworteld zijn in Nederland, nog terugstuurt naar een vreemd land; tevens van mening, dat er voor deze kinderen een vangnet in de Neder-landse Vreemdelingenwet moet worden opgenomen; Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 19 637, nr. 13401 verzoekt de regering in de Vreemdelingenwet 2000 en in het Vreemdelin-genbesluit 2000 een beperking op te nemen op grond waarvan een minderjarig kind van een vreemdeling een verblijfsvergunning kan krijgen als: –het kind geworteld is in de Nederlandse samenleving en; –het kind, mede door toedoen van de Nederlandse overheid, meer dan acht jaren in Nederland heeft verbleven en; –het kind minimaal twee jaren rechtmatig verblijf in Nederland heeft gehad; verzoekt de regering tevens deze beperking verder in te vullen en uit te werken, uitgaande van in elk geval deze drie voorwaarden, en van de belangen van het kind zoals omschreven in het Kinderrechtenverdrag, en gaat over tot de orde van de dag. SpekmanAnkerTweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 19 637, nr. 13402