Raymond de Roon

Oekraïne

De heer De Roon (PVV): Dank, voorzitter. Poetin zit in het nauw. Zijn militairen winnen vrijwel geen terrein meer, de logistieke lijnen van zijn leger liggen zwaar onder vuur en zijn eigen economen waarschuwen voor de torenhoge oorlogsuitgaven die niet meer lang vol te houden zijn. Vandaag was er weer een droneaanval van Oekraïne op de olie-installaties bij Sint-Petersburg. Gisteren was er trouwens bij hetzelfde Sint-Petersburg een aanval op een Russisch oorlogsschip in een droogdok. Ondertussen probeert Poetin ons met provocaties en nucleair machtsvertoon te intimideren. Zo probeert hij de Oekraïners klein te krijgen met luchtaanvallen op burgerdoelen, maar hij zal en mag daarin niet slagen. Daarom blijft ook de PVV Oekraïne steunen. De provocaties van Poetin zien we bij de PVV als een teken van zwakte, maar we moeten wel alert blijven. Iemand die vecht voor zijn voortbestaan, kan keuzes maken die in onze ogen niet rationeel zijn. Daarom steunt de PVV ook de maatregelen die het kabinet neemt om de oostflank van het NAVO-grondgebied verder te versterken. Dat we met onze krijgsmacht en drones gaan oefenen in Letland is een mooi initiatief, zeker ook als de Oekraïners ons daarbij zouden adviseren met hun praktijkervaring. Daarover gaat mijn vraag aan de minister. Is het ook de bedoeling dat de Oekraïners daarbij worden betrokken om hun kennis en inzichten over te brengen? Als dat niet het geval is, zou u zich er misschien voor willen inzetten dat dat wel gebeurt? Poetin wil nog steeds niet serieus onderhandelen, is mijn perspectief. Dus we moeten druk blijven zetten, met steun voor Oekraïne. Dat kan door de Russische schaduwvloot hard aan te pakken en de Russische bevroren tegoeden te gebruiken, maar we zien geen succesvolle stappen van het kabinet op deze punten. Wie wel succes boeken ten aanzien van in ieder geval de schaduwvloot, zijn de Fransen. Die verschuilen zich niet achter excuses, maar grijpen gewoon in. Deze week werd door hen voor de vierde maal een schip geënterd op basis van het zeerecht, zoals Macron maandag stelde in een tweet. Dan rijst bij mij de vraag: waarom kan Nederland niet wat Frankrijk meerdere keren wel heeft gedaan; waarom wacht ons kabinet op nationale wetgeving? Het lijkt misschien een beetje op een excuus om nu nog niets te doen. Wat betreft hard en snel ingrijpen wil ik ook nog even verwijzen naar mijn in februari jongstleden aangenomen motie die verzoekt om per direct harder op te treden tegen de Russische schaduwvloot en schepen daarvan te enteren. Het lijkt erop dat er niets is gedaan met deze oproep van de Kamer. Graag een reactie van de minister. Doortastendheid lijkt ook te ontbreken bij het diplomatiek onder druk zetten van Europese landen die ver achterlopen met hun bilaterale steun aan Oekraïne, zoals Italië en Spanje. Samen geven zij minder uit aan bilaterale steun dan Nederland. Het zijn landen die liever alleen over solidariteit praten als ze er zelf ook geld mee kunnen verdienen; daar lijkt het in ieder geval op. Daarom wil ik graag van de minister weten welke landen het kabinet hier nu echt over aan de tand heeft gevoeld en wanneer. Want ja, we steunen Oekraïne, maar dat kan best een paar miljard minder als andere landen meer gaan doen. Zo houden we meer geld over voor onze mensen. Er is hier al gesproken over de drie maal 3 miljard voor Oekraïne in fases in de toekomst. Wat de PVV betreft moet dat drie maal 1 miljard worden, want we kunnen het geld dat dan overblijft heel goed gebruiken voor onze burgers, die ook in de knel zitten. Voorzitter, tot slot. Volgens Europese inlichtingendiensten zouden er eind 2025 200 Russische militairen in China zijn getraind. Dat zijn militairen die later naar Oekraïne zijn gestuurd. De informatie die over die training is verworven, is behoorlijk gedetailleerd. Is de minister daarvan op de hoogte? De PVV krijgt sterk de indruk dat het kabinet de Chinese steun voor Rusland, maar overigens ook voor Iran, negeert. Dat is mijn fractie een doorn in het oog. Tellen onze handelsbelangen soms zwaarder dan de veiligheidsbelangen? Welke afwegingen maakt het kabinet binnen dat spanningsveld? Tot zover, voorzitter. Dank u wel.

De heer De Roon (PVV): Ik begrijp dat er allerlei juridische beperkingen zijn, maar hoe kan het nou dat Frankrijk wél tot viermaal toe schepen van de schaduwvloot kan enteren? Zijn er dan verschillen? Heeft Frankrijk andere wetgeving? Hoe kan dat nou?

De heer De Roon (PVV): Macron zegt juist: wij vinden de grondslag in het internationaal recht. Althans, dat staat in de tweet naar aanleiding van die laatste entering van zo'n schaduwvlootschip. Ik weet het dus niet, hoor. Ik kan het niet beoordelen, maar het valt me wel op dat wat u zegt, nog niet helemaal spoort met wat Macron zegt.

De heer De Roon (PVV): Voorzitter, dank u wel. Ik heb twee punten. In de eerste plaats wil ik het hebben over de wetgeving die in de maak is om de schepen van de zwarte vloot aan te kunnen pakken. Is er een soort richtsnoer voor wanneer die zal worden ingediend? Ik weet niet precies hoe het werkt. Ik neem aan dat u niet een keiharde deadline hanteert, maar dat u gewoon een goed wetsontwerp wilt hebben. Maar misschien streeft u wel naar een bepaalde datum of een bepaald tijdvak om dit te kunnen indienen bij de Kamer. Dat zouden wij graag willen weten. Mijn tweede punt gaat over de vlieger die door Rusland is opgelaten over onderhandelingen met Europa. Ik denk dat je heel erg rekening moet houden met de mogelijkheid dat dat alleen maar een vertragingstactiek is om tijd te winnen aan Russische zijde. Het zou mijn idee zijn om daar alleen op in te gaan als je dat wilt en als je daar onderling aan Europese zijde overeenstemming over kunt bereiken. Als Rusland een duidelijk signaal wil geven om tot vrede te komen, dan zou ik zeggen dat er aan Russische zijde een aanbod voor een onvoorwaardelijke wapenstilstand moet komen. Ik wil graag weten hoe de minister daarnaar kijkt.

De heer De Roon (PVV): Geen probleem, dat heb ik ook weleens. Dat ging nog even over het onderhandelingsidee dat vanuit Rusland is geventileerd. Ik heb gezegd dat het mij lijkt dat dat ook heel goed een vertragingstactiek kan zijn om ons op het verkeerde been te zetten en intussen verder op te bouwen om nog harder toe te kunnen slaan. Ik zou zeggen: je moet alleen maar onderhandelingen in willen gaan met Rusland als er ook een duidelijk signaal is dat Rusland tot vrede wil komen. Ik zie dat de minister knikt. Naar mijn idee zou dat duidelijke signaal een onvoorwaardelijk aanbod van de kant van Rusland voor een wapenstilstand moeten zijn.