Mirjam Bikker

de Algemene Politieke Beschouwingen

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Door het verhaal, dit afgelopen jaar, van een jonge moeder in Amsterdam-Zuid die met haar baby in een auto woont, dacht ik: we hebben het gewoon niet op orde in ons land met de hulp aan vrouwen die ongewenst zwanger zijn geraakt. Deze moeder kreeg te horen: u had ook een andere keuze kunnen maken. Ik vind dat echt onuitstaanbaar. Dat is ook de reden geweest dat ik de premier vroeg: wat kunnen we meer doen, juist ook om vrouwen in deze omstandigheden te helpen? Ik heb de premier een antwoord horen geven dat ik zie als een handreiking, maar hij beschrijft ook nog wel veel dat we al doen. Ik zou heel graag dat stapje extra zetten. Direct achter de premier zie ik de minister van VWS en de minister van Volkshuisvesting. Als die twee de handen ineenslaan, kunnen we volgens mij juist zoveel meer voor deze vrouwen. Ziet de minister-president ook dat we dat zouden kunnen doen en is hij wat betreft de plannen van de ChristenUnie ook bereid om te zeggen: ja, dat is een goed idee?

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Met het verschil dat het geloof in maakbaarheid toch wat steviger bij D66 aanwezig is en het geloof in de samenleving misschien voor de ChristenUnie het DNA vormt. Juist als het gaat om onze ouderen vond ik de analyse van collega Paternotte treffend. Hij zei dat er te veel mensen eenzaam zijn. Ook collega Bontenbal had het daarover en over de gevolgen daarvan. Ik zou het kabinet juist in het geheel willen aanmoedigen. Er zijn al goede toezeggingen gedaan richting de collega's van 50PLUS, vind ik. Ik bedoel dat we daarop focussen in plaats van dat we alleen maar focussen op allerlei preventiepakketten die weer om een extra gang naar de dokter of een hulpverlener vragen. Investeer nou ook in de samenleving en de gemeenschap, zodat meer mensen gewoon op een plezierige manier ouder worden. Kan de premier zeggen dat hij ook op dat punt, in plaats van alleen op het punt van nog meer vaccinaties, hoe goed … Ik ben daar niet tegen, maar het gaat mij er allereerst om of mensen elkaar kunnen ontmoeten en of we dat een beetje kunnen aanmoedigen.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Ik maak een kleine afslag; ik hoop dat u mij dat vergeeft, voorzitter. Een van de dingen waardoor mensen elkaar vaker kunnen zien, is soms ook de keus: hoeveel werk ik en hoe verdeel ik zorg en werk? Voor de ChristenUnie is het daarom bijvoorbeeld heel belangrijk — dat heb ik alle keren dat ik de premier sprak, gezegd — dat de arbeidskorting niet wordt opgepompt. Ik zie namelijk juist de gevolgen voor mensen die wel een keus maken in het verdelen van zorg en werk. Ziet de premier dat juist op dit punt eigenlijk iets te vlot de afslag is genomen naar de altijd weer makkelijke oplossing van het oppompen van de arbeidskorting om de koopkrachtcijfers te stutten?

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Juist daarom steekt die arbeidskorting mij als een graat in de keel. De werkenden moet erop vooruitgaan; dat ben ik eens met de premier. Maar door die arbeidskorting loont het voor mensen met een hoger salaris niet eens om meer te gaan werken. Als je meer gaat werken, hou je er niks aan over. Ook door de arbeidskorting worden we een parttimersparadijs, zou ik willen zeggen tegen collega Brekelmans. Verzin slimmere oplossingen om ervoor te zorgen dat werken loont, maar geef mensen wel de vrijheid om te kiezen. Als zij willen zorgen en dat willen verdelen in hun huishouden, moeten ze daar niet onevenredig veel belasting door betalen. Dat is wel het gevolg van dit Belastingplan. Dat kan niet waar zijn wat betreft de ChristenUnie. Wij willen dat echt aangepast zien.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Als het gaat om de WIA zien we, denk ik, allemaal de verhoogde instroom. Ook ik maak me echt veel zorgen over hoe steeds meer jonge vrouwen met psychische klachten zich melden in de WIA. Ik vind het heel belangrijk dat we daar in het gesprek met de polder iets aan gaan doen. Maar wat daardoorheen loopt, is wel een angst aan de hand van een van de lessen uit de geschiedenis. Toen we rondom de jeugdzorg problemen zagen, maakten we hier afspraken en boekten we een bedrag in, maar dat bleek later niet te matchen met de werkelijkheid. Telkens opnieuw kwam dat bedrag terug, in plaats van het aanpakken van de problemen in de jeugdzorg. De minister-president zal dat herkennen, want zelfs nu ligt dat nog op tafel, al hoop ik dat het richting de Voorjaarsnota gaat lukken. Dat is natuurlijk wel een sluier die over zo'n bespreking hangt. We zien allemaal het probleem, maar we willen voorkomen dat we in dezelfde val trappen. Ziet de minister-president dat? Welke uitwegen ziet hij om juist op dat punt die oude angst te onderkennen en te bekijken: hoe kunnen we er nu wel uitkomen?

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Toch zit daar dus de angst die we bij de jeugdzorg gezien hebben, omdat dat bedrag wel terug blijft komen. Hoe vaak hebben medeoverheden, zoals de VNG, hier niet op de stoep gestaan? Hoeveel ministers hebben de afgelopen jaren bijna alleen over maar de bedragen vergaderd, terwijl we het zouden willen hebben over de problemen? Heel eerlijk, ik ben gewoon uit op een oplossing en op een sociaal akkoord met de polder. Maar als we deze angst niet op de een of andere manier wegwerken, denk ik wel dat het in een patstelling landt. Het nare daarvan vind ik dat de mensen die nu in de WIA zitten, de chronisch zieken die er nu zijn, in de stress zitten en denken: help! Er wordt bezuinigd op de zorg; er wordt bezuinigd op de sociale zekerheid. Ik voel dus wel een urgentie naar deze mensen toe om ervoor te zorgen dat we daar snel duidelijkheid over krijgen.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Zeker, voorzitter. Ik acht me ook niet gebonden aan de bedragen. Ik denk zelfs dat als de WIA op een hele goede manier opnieuw ingericht wordt en het UWV op een hele goede manier aangepakt wordt, want dat loopt op dit moment vast, we nog weleens verbaasd zouden kunnen zijn over wat dat opbrengt voor mensenlevens maar ook voor de schatkist. Het begint voor mij bij de zieke mensen in Nederland, die een ander systeem verdienen. Ik denk dat er binnen die volgorde de komende weken heel snel een ander antwoord moet worden gevonden, in plaats van de herhaling van zetten die we telkens opnieuw zien.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): We hebben stevig gedebatteerd, maar er hangen nog veel wolken boven de Haagse skyline. Ik zou zeggen dat het tijd is voor leiderschap hier in de Kamer, tijd voor politiek leiderschap door de minister-president en alle betrokkenen in vak K. Want de ChristenUnie heeft telkens gezegd: kies nou voor al die mensen die werken, in plaats van ze steeds meer te belasten. Kies nou voor die gezinnen, in plaats van ze het steeds zwaarder te laten hebben. Daarom de eerste motie.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): De tweede motie gaat erover dat veel chronisch zieken enorme stress hebben door de stapeling van bezuinigingen.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Voorzitter. Ik heb de minister-president ook gevraagd om praktische hulp te bieden aan vrouwen die ongewenst of onbedoeld zwanger zijn. Om hem daarin ook aan te moedigen, dien ik de volgende motie in.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Mijn laatste motie gaat over zo veel goedwillende overheden en burgers die zeggen dat het nodig is dat we gaan investeren in Defensie. Dat vraagt ook wat van onze omgeving, maar investeer dan ook in die omgeving. Daarom dien ik deze motie in.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Voorzitter. Algemene Beschouwingen zijn altijd een hele zit. Ik denk dat de mensen op de publieke tribune dat kunnen bevestigen, zeker als je lang in de rij hebt gestaan om hier binnen te komen. Ik denk dat de achterste rij van vak K, die tegen zo'n pilaar aankijkt, dat kan bevestigen. Dank voor jullie aandacht, zou ik ook willen zeggen, via de voorzitter. En ik denk dat heel veel ambtenaren dat kunnen bevestigen, die vannacht hebben doorgewerkt om alles ook helemaal paraat te krijgen. Ik dank hen allen. Uiteindelijk doen we dit niet om nog weer eens zo'n vergadercircus te hebben, maar opdat mensen in het land ervan opknappen. Wat ik nou mooi vond in de bijdragen van veel collega's was dat de geest van wederopbouw eigenlijk op heel veel plekken terugkwam. Meneer Brekelmans had het erover, meneer Klaver had het erover. Moet je nagaan hoe dat dan samenbrengt. Voorzitter. Ik kan me voorstellen dat we in dat opzicht meters kunnen maken met deze generatie politici. Daar kijk ik naar uit. Zet hem op, aan de slag, en de ChristenUnie bouwt graag mee. Dank u wel.

Mevrouw Bikker (ChristenUnie): Eigenlijk over de motie op stuk nr. 30, voorzitter, die ziet op het schrappen van het wetsvoorstel op de bezuinigingen op het kindgebonden budget. Ik ben blij dat het kabinet die oordeel Kamer geeft. Nu zal er maandag een WGO over dit wetsvoorstel zijn, dus ik zou de minister-president willen verzoeken om, als de motie aangenomen wordt, vrijdag even met een brief te komen over hoe daarmee wordt omgegaan.