M. Schenk

Arbeidsmarktbeleid en arbeidsmarktdiscriminatie

De heer Schenk (FVD): Mevrouw Patijn had het erover dat de helft van de Nederlanders geen vast contract heeft. Dat koppelde ze aan het idee dat de sociale zekerheid op orde moet zijn, omdat er veel onzekerheid is en er dus ook veel onzekerheid is dat mensen kunnen uitvallen of hun baan kunnen verliezen. We kunnen het echter ook van de andere kant bekijken. Blijkbaar is het voor werkgevers op dit moment niet aantrekkelijk genoeg om meer mensen een vast contract aan te bieden, bijvoorbeeld omdat bij ziekte twee jaar doorbetaald moet worden. Is het niet van belang om ook naar de andere kant te kijken en het voor werkgevers aantrekkelijker te maken, in plaats van alleen naar de kant van de werknemer te kijken?

De heer Schenk (FVD): Op zich kan ik een eind meekomen in het verhaal van mevrouw Patijn, maar het is natuurlijk ook zo dat een bedrijf, een ondernemer, uiteindelijk een bepaalde kosten-batenanalyse maakt. Het moet wel aantrekkelijk zijn om mensen überhaupt aan te nemen, en als er vooral heel veel risico's zijn dat er heel veel extra kosten bij komen kijken, dan is het toch logisch dat een ondernemer of een werkgever iemand niet in dienst neemt wanneer dat gewoon niet aantrekkelijk is? Wanneer het stelsel zo is dat je bijvoorbeeld, zoals ik zei, gewoon twee jaar moet doorbetalen, is het dan niet fair om te zeggen: dan zullen we ook naar die ander kant moeten kijken? Ik kan een heel eind meekomen, want de omstandigheden voor werknemers moeten natuurlijk goed zijn. Volgens mij moet dat echter ook zo zijn voor de werkgever. Om alles bij de werkgever neer te leggen, of in dit geval om op te komen voor de werknemer en te zeggen dat de werkgever over de brug moet komen, lijkt me toch ook niet helemaal eerlijk. Ik zou daar graag nog wat reflectie op willen horen.

De heer Schenk (FVD): Ik denk dat het niet helemaal terecht is om nu het beeld te schetsen dat de werkgever per definitie een directeur is van een multinational. We hebben natuurlijk ook enorm veel mkb in Nederland en dat is ook ontzettend belangrijk voor de werkgelegenheid. Dat zijn bedrijven waar in de meeste gevallen geen tientallen miljoenen verdiend worden,. Het is dus logisch dat ook zij, met de regeldruk die gaande is — steeds meer administratieve lasten — kijken: wat is gunstig voor mij als bedrijf en is het dan wel slim om zo veel mensen een vast contract te geven? Dan blijft mijn vraag: is het niet slim om ook gewoon de aantrekkelijkheid voor werkgevers van het aanbieden van een vast contract een stimulans te geven?

De heer Schenk (FVD): Dank, voorzitter. "Ben je vrouw, ben je queer, ben je van kleur? Kom naar voren! Witte mannen naar achteren, witte mannen naar achteren! Ik herhaal: witte mannen naar achteren." Dat was de boodschap die Sophie Schwartz, artiestennaam Sophie Straat, twee weken geleden over een festivalterrein liet klinken. Maatschappelijke verontwaardiging volgde, maar wie het arbeidsmarktbeleid van de Nederlandse overheid bekijkt, moet constateren dat er helemaal niet zo veel verschil bestaat tussen Straat en de Staat. Ook op de ministeries klinkt namelijk "witte mannen naar achteren" over de werkvloer. De werkvloer moet immers diverser en dat betekent in gewone taal dat er de voorkeur wordt gegeven aan vrouwen, migranten, homoseksuelen van elk kaliber, geslachtsverwarden en gender queers. De totale triomf van de emancipatiedrang: verschillen tussen mensen kunstmatig gelijktrekken door fysieke vervanging. Witte mannen naar achteren, dus. Dit is allang niet meer de heilige graal van radicaal links, dat altijd al zijn bestaansrecht heeft ontleend aan de strijd tegen de succesvolle blanke man. Het is inmiddels ook de wens van de vermeende middenpartijen. Ook het CDA en de VVD scharen zich in het kamp dat oproept tot verdrukking van de inheemse Nederlander. Ook die partijen onderschrijven de stortvloed aan oproepen, startdocumenten, onderzoeken, eindrapporten en richtlijnen die oproepen tot meer diversiteits- en inclusiebeleid, dat beleid bevestigen en tot in de haarvaten van de Nederlandse staat doorvoeren. Het is ook niet alleen binnen de overheid zo dat de blanke man wordt verdrukt. Ook in de cultuursector en in de academische wereld wordt al bij de vacature zonder pardon aangegeven dat je in het geval van gelijke opleiding en ervaring laatste keuze bent mocht de andere kandidaat toevallig een zwarte vrouw zijn. In het bedrijfsleven is er het Charter Diversiteit, ondersteund door de Sociaal-Economische Raad met hun programma Diversiteit in Bedrijf. Dit ondersteunt organisaties bij het bevorderen van een divers personeelsbestand en een inclusief bedrijfsklimaat. Honderden werkgevers in Nederland zijn erbij aangesloten, waaronder een groot deel van de belangrijkste bedrijven in dit land. Witte mannen naar achteren, dus. Jezelf door een goede opleiding van een goede kans op de arbeidsmarkt verzekeren is er ook niet meer bij. Niet alleen leveren onze inhoudelijk zwaar toegetakelde en afgetakelde universiteiten tegenwoordig hele volksstammen met een wo-diploma af, maar ook hier moet de man opboksen tegen geïnstitutionaliseerde discriminatie. Zo kreeg de TU Delft deze week nog toestemming van het College voor de Rechten van de Mens, dat overigens een nietszeggend instituut is waarvan de adviezen op geen enkele manier juridisch bindend zijn, om 30% van de plekken op de bacheloropleiding Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek te reserveren voor vrouwen. Want, zo krijgen wij te horen, voorkeursbeleid mag als dat een legitiem doel dient. Een legitiem doel! Iedereen vindt dingen waar hij of zij het mee eens is een legitiem doel. De boodschap is wederom duidelijk: mannen naar achteren. Voor jonge, praktisch opgeleide of ongeschoolde Nederlanders is de toestand niet veel beter. Onze beroepsbevolking moet concurreren met arbeid van over de hele wereld, die bereid is lagere lonen, slechtere arbeidsomstandigheden en een lagere levensstandaard te accepteren. Dat die concurrentie hier mag meedingen, is een politieke keuze. Deze keuze wordt opnieuw gemaakt nu de minister binnen vier jaar 75.000 asielzoekers aan het werk wil krijgen. Dat is een ongekende instroom op de arbeidsmarkt, een provinciestad aan nieuwe handen die met volle steun van het kabinet het praktische deel van onze economie zal overspoelen. Het kan niet anders dan dat Nederlandse werkzoekenden en jongeren daar de dupe van worden. Onze overheid heeft het toegestaan dat emigranten eerst de Nederlandse jongeren hun kans op een woning afpakten en daarna hun kans op een vakantiebaan of een baan op hun eigen niveau. Witten naar achteren, dus. Voorzitter. Wat is het gevolg van deze verdrukking en oneerlijke concurrentie? In de Verenigde Staten bracht de culturele revolutie rond Black Lives Matter in 2020 de 100 belangrijkste bedrijven ertoe om grootschalig diversiteits- en inclusiebeleid te omarmen. Het jaar erop werden door deze bedrijven 323.000 nieuwe medewerkers aangenomen waarvan 94% niet blank was. Hoeveel carrières van verstandige, capabele en oprechte blanke jonge mannen en vrouwen hebben daarvoor plaats moeten maken? In het Verenigd Koninkrijk bleek dit jaar dat sinds 2020 het aantal werkende niet-EU-immigranten met 290.000 is gegroeid, terwijl het aantal Britse werknemers met slechts 11.000 is gegroeid. Het aantal Britse jongeren dat geen baan heeft en geen opleiding volgt, steeg in dezelfde tijd met 200.000. Ik wil de minister vragen hoe dit in Nederland ligt. Hoeveel banen gingen er de afgelopen zes jaar door dergelijk beleid naar allochtonen, hoeveel naar Nederlanders en hoeveel inheemse Nederlanders zijn de afgelopen zes jaar uit de arbeidsmarkt en daarmee uit de samenleving gedrukt door dit beleid? Voorzitter. Dat is namelijk de realiteit van diversiteit, inclusie en arbeidsmigratie: de kansen en de toekomst worden moedwillig tenietgedaan door een coalitie van extreemlinks tot centrumrechts. Onze jeugd wordt aan de kant gedrukt, ontdaan van zelfvertrouwen en levensdoelen. "Een volk dat leeft, bouwt aan zijn toekomst", prijkt op de Afsluitdijk. Het wordt tijd om die mentaliteit weer hoogtij te laten vieren. Laat Nederland leven. Laat Nederlanders hun toekomst bouwen. Maar de kans dat dat zal gebeuren onder dit kabinet, lijkt mij echt een illusie. Tot zover. Dank u wel.

De heer Schenk (FVD): De minister noemde net dat voorbeeld: er zaten allemaal mannen, dus er werd specifiek geselecteerd op vrouwen, want de volgende twee functies moesten door een vrouw bemand worden. Hoewel, "bemand" is een beetje een raar woord in deze context. Je kunt ook zeggen "bezet worden" — inclusief taalgebruik. Maar stel dat er straks een bedrijf is waar vier zwarte vrouwen aan het hoofd staan. Die denken van: nou, dit is toch wel weinig diversiteit; laten wij nu een vacature plaatsen waar alleen blanke mannen op mogen solliciteren. Vindt de minister dit dan nog steeds een goede vorm van discriminatie, aangezien er diversiteit wordt gepromoot en er eerst vier zwarte vrouwen zaten? Of is het dan, omdat het over een blanke man gaat, ineens niet meer problematisch?

De heer Schenk (FVD): Ik hoor de minister letterlijk zeggen "het gaat om gelijke kansen", maar dat valt toch niet te rijmen met het feit dat hij het wel prima vindt dat de Erasmus Universiteit vacatures plaatst en daarin zegt dat ze geloof ik — ik kan me het voorbeeld niet meer precies heugen — alleen vrouwen van kleur aannemen. Dat heeft toch niets met gelijke kansen te maken? Als het om gelijke kansen zou gaan, zouden ze zeggen: iedereen kan solliciteren en we kiezen degene die wij het meest vakbekwaam of het meest geschikt vinden. Dat is toch niet te rijmen met gelijke kansen, zoals de minister dat net zei?

De heer Schenk (FVD): Mijn kritiek op het plan van die 75.000 — zoals het in de teksten van het kabinet wordt genoemd — "nieuwkomers" aan werk te helpen, is gestoeld op die aanzuigende werking die het waarschijnlijk zal hebben. Maar ook op de verkeerde prioritering, omdat er volgens mij ook genoeg Nederlanders op de bank zitten die prima aan het werk kunnen. Daar gebeurt altijd een stuk minder voor, voor mijn gevoel. Mijn kritiek van gisteren op die CBS-publicatie was vooral omdat die cijfers wat mij betreft lieten zien dat inburgering in algemene zin niet werkt en dat die mensen vooral hier komen om op de verzorgingsstaat te teren. Dus volgens mij is het prima met elkaar te rijmen, hetgeen wat ik hier vertel en hetgeen wat ik gisteren in de plenaire zaal vertelde. Dus de kritiek van de minister dat het niet met elkaar zou stroken, deel ik zeker niet, en wilde ik in ieder geval even rechtgezet hebben. Bij dezen.

De heer Schenk (FVD): Dat is dan precies het hele punt. Je kunt doen wat je wilt, ze gaan waarschijnlijk toch nooit werken. En geef ze eens ongelijk, als ze gratis geld krijgen ... Er wordt letterlijk in Afrikaanse en Midden-Oosterse landen bij wijze van spreken geadverteerd met "Ga vooral naar Nederland, daar krijg je alles gratis". Tja, als het systeem zo blijft, dan gaat er natuurlijk nooit wat veranderen. Dus volgens mij bestaan die kritieken prima naast elkaar, als ik dat ook helder maak.

De heer Schenk (FVD): Dank, voorzitter. Ondanks het feit dat ik tijdens het debat heel veel gehoord heb waar ik het hartgrondig mee oneens ben, heb ik toch het gevoel dat er wel iets is bereikt. Want waar het gaat om positieve discriminatie, in andere woorden antiblank racisme ... Dat wordt altijd afgedaan met: "Nee, dat bestaat niet" of "Nee, dat is er helemaal niet". Ik heb vandaag eigenlijk voor het eerst gehoord dat dat wel bestaat, en ook dat dat prima is. Ik heb het mevrouw Patijn van PRO horen zeggen. Ik heb het de minister, minister Vijlbrief, horen zeggen. Tja, dat zijn twee mensen die beweren discriminatie te bestrijden, maar die discriminatie is dan eigenlijk prima zodra die bijvoorbeeld richting blanke mannen is. Dat bevestigt ook wat ik in eerste termijn zei, dus mijn stelling dat de coalitie van links tot het centrum toch bezig is om de inheemse Nederlander te verdringen. Dat vind ik een absurde realiteit en met een heel mooi woord noemen we dat ...

De heer Schenk (FVD): ... "oikofobie", een afkeer van het eigene.

De heer Schenk (FVD): Over "hartgrondig oneens zijn" gesproken ... Als we niet meer over "inheemse Nederlanders" kunnen spreken, is dat toch ook wel alle gekte voorbij. Het is toch een feit dat elk land, elk gebied, een inheemse bevolking heeft. Als we dat al niet meer mogen zeggen ... En dat dat dan in verband wordt gebracht met theorieën, daar kan ik me absoluut niet in vinden. Ik ben het dus zeer oneens met dit punt van orde en ik ben het eigenlijk ook heel erg oneens met de oproep van u als voorzitter. Maar goed, daar gaan we het niet over eens worden. En ik ga over mijn eigen woorden. Laat ik het daarbij houden.